“เด็กน้อยกับการภาวนา คุณค่าแห่งลมหายใจ” โดย พระพิทยา ฐานิสสโร
เมื่อราวสามปีก่อน ได้พบกับเด็กหญิงตัวน้อยเชื้อชาติจีนมาเลเซียวัย ๘ เดือน เธอถือกำเนิดและอาศัยที่สหรัฐอเมริกา คลานเข้ามาใกล้ ขณะที่บรรยายธรรมให้ชาวอเมริกันกลุ่มเล็กๆ ฟัง เธอต้องการจับระฆังใบใหญ่ที่ตั้งอยู่ด้านหน้าของพระและพระบอกทุกคนให้อยู่เป็นปรกติ ปล่อยเธอตามสบาย ซึ่งเป็นครั้งแรกที่พ่อแม่ของเธอมาฟังธรรมและเธอก็ร่วมอยู่ในกิจกรรมวันนั้นจนจบ หลังจากนั้นเป็นต้นมาในช่วงที่พระมาพำนักที่เวอร์มอนท์ ประเทศสหรัฐอเมริกา พ่อแม่ของเธอก็นำเธอมาปฏิบัติด้วยเสมอ และแม่ก็ห้ามเธอบ่อยๆ ว่าอย่าแตะต้องตัวพระอาจารย์นะ เธอคงสงสัยอยู่ไม่น้อยว่าทำไมต้องปฏิบัติเช่นนั้น แต่เธอก็พยายามเข้ามาอยู่ใกล้ๆ เสมอ
"เด็กน้อยกับการภาวนา คุณค่าแห่งลมหายใจ"
บาตรเดียวท่องโลก ตอน นางฟ้าไร้ปีก เขียนโดย พระพิทยา ฐานิสสโร
บาตรเดียวท่องโลก ตอน นางฟ้าไร้ปีก เขียนโดย พระพิทยา ฐานิสสโร
บาตรเดียวท่องโลก ตอน...
"นางฟ้าไร้ปีก"
เขียนโดย พระพิทยา ฐานิสสโร
ถึงเวลาหรือยัง…ที่จะมอบความสุขที่แท้จริงให้กับตนเอง โดย พระพิทยา ฐานิสสโร
เรื่องราว เหตุการณ์ในอดีตที่ไม่ดี ไม่ใช่หน้าที่ของเราที่ต้องไปวิตกกังวล
อดีต ก็คือ อดีต ซึ่งจบลงไปเรียบร้อยแล้ว
เรื่องราวเดียวกัน เวลาต่างกัน บุคคลเดิมหรือต่างกัน
อาจเกิดขึ้นเหมือนกันหรือต่างกัน ก็อยู่ที่การสร้างเหตุปัจจุบันใหม่
เพราะทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
I am home ฉันอยู่บ้าน โดย พระพิทยา ฐานิสสโร
I am home ฉันอยู่บ้าน
ข้อความสั้นๆ ที่งดงาม ลึกซึ้ง
อบอุ่น ปลอดภัย
พระพุทธรูปหินที่ตั้งอยู่ด้านหน้าข้อความ
I am home ลายมือพู่กันของหลวงปู่
ติช นัท ฮันห์ในช่วงแรกๆ ที่ท่านเริ่มเขียนภาพลายพู่กัน นั่งหลับตาด้วยอาการนิ่งสงบ
ก้มศีรษะมาทางด้านหน้าเล็กน้อย รูปจมูกค่อนข้างแบน ห่มจีวรตามความเชื่อในแบบมหายาน
และวัชรยาน ที่เปิดบริเวณส่วนหน้าอกและมีจุดดำๆ เล็กที่เกิดจากคราบตะไคร่น้ำอยู่ทั่วบริเวณองค์พระ
เพราะท่านเคยถูกนำไปตั้งไว้ที่สวนหย่อม เพื่อเป็นสิ่งประดับเป็นเวลานาน
บัดนี้พระภิกษุชาวอเมริกันนำท่านมาตั้งบนแท่นเคารพบูชา แม้ท่าน(พระภิกษุ) พยายามขัดทำความสะอาดพระพุทธรูปหินองค์นี้แล้ว
แต่ยังคงมีจุดด่างดำให้เห็นอยู่ทั่วไป
ความสุขไม่ได้อยู่ที่ขนาดของบ้าน โดย พระพิทยา ฐานิสสโร
หลายๆคนเคยมีประสบการณ์การละเล่นกับเพื่อนอย่างมีความสุข
ทะเลาะกันแวบเดียว เดี๋ยวก็มาเล่นกันใหม่
รสชาติหวานหอมของมะม่วงสุกที่ปีนเก็บกินยังจำได้ไหม
ทำไมวันนี้หลายคนมีความสะดวกสบายทางวัตถุ และอาหารการกิน
กลับหลงลืมอะไรบางอย่างไร
ทำไมเราไม่เคยมีความสุขเหมือนวัยเด็กอีกเลย
ท่องไปใน “เบลเกรด” ประเทศเซอร์เบีย…โลกรอดได้ เพราะเข้าใจกันและกัน โดย พระพิทยา ฐานิสสโร
การเดินทางครั้งใหม่ของบาตรเดียวท่องโลก
ท่องไปใน "เบลเกรด" ประเทศเซอร์เบีย
เรียนรู้ความสงบภายในใจ หลังสงครามที่ผ่านมากว่า ๒๐ ปี กับ พระพิทยา ฐานิสสโร
โลกรอดได้ เพราะเข้าใจกันและกัน
เก็บขยะในใจ : พระพิทยา ฐานิสสโร
ณ เมืองหลวงเบิร์น สวิตเซอร์แลนด์ในเช้าวันฝนตกช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ เวลาตีห้าครึ่ง รถเก็บขยะ คนกวาดถนนกำลังทำความสะอาดถนน บริเวณทางเดินอย่างขะมักเขม้นกลางสายฝน ในขณะที่คนส่วนใหญ่กำลังหลับสบาย ช่วงเช้าที่อากาศเย็นประกอบกับฝนตกแต่ก็ต้องทำความสะอาด เก็บขยะให้เสร็จก่อนที่ฟ้าจะสว่าง ก่อนที่ผู้คนเริ่มสัญจรหนาแน่น นักท่องเที่ยวมาเดินชมเมืองจับจ่ายซื้อของ
พระพิทยา ฐานิสสโร เล่าเรื่อง ขยะข้างนอก กับ ขยะข้างในใจ
เก็บขยะอย่างไหนยากกว่ากัน ในอีกซีกโลก ...
“ชาที่ไร้กลิ่น” ในวันแห่งครอบครัว โดย พระพิทยา ฐานิสสโร
เรียนรู้การฝึกปฏิบัติเยียวยาหัวใจที่เจ็บปวดในชีวิตประจำวัน
กับ กิจกรรมทุกอย่างที่เจอแรงกระทบ
ด้วยความเข้าใจในความเหมือนและความต่าง
ที่ไม่อาจมารวมกันได้
ทำอย่างไรที่จะแปรเปลี่ยนความรู้สึกผิดที่ขาดสติ ไปสู่ปัญญา...
กับ พระอาจารย์พิทยา ฐานิสสโร
งานที่ยิ่งใหญ่ของคนวัยเกษียณ : โดย พระพิทยา ฐานิสสโร
งานที่ยิ่งใหญ่ของคนวัยเกษียณ
โดย พระพิทยา ฐานิสสโร
แนวกังหันลมที่เมืองคินเดอร์ไดค์
ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นกังหันลมเก่าแก่สร้างตั้งแต่ปี ค.ศ.๑๗๔๐ (พ.ศ. ๒๒๘๓)
ได้รับการจดทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโก
สถานที่แห่งนี้มีอาสาสมัครหลังวัยเกษียณจากการทำงานหลักกว่า ๒๒๐ ชีวิต
ที่ทำหน้าที่ผลัดเปลี่ยนดูแลผู้มาเยี่ยมชม ตั้งแต่คนโบกรถ คนขายตั๋ว
คนตรวจตั๋วทางเข้าบริเวณพิพิธภัณฑ์กังหันลมโบราณ
คนที่พานักท่องเที่ยวเยี่ยมชมพร้อมอธิบายความสำคัญ เรื่องราวต่างๆ
เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ ซึ่งทุกคนมีสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสเป็นกันเอง
ดูมีความสุขที่ได้ทำหน้าที่เหล่านั้น
ชาวตะวันตกจำนวนไม่น้อยหลังจากที่เกษียณจากการทำงานเลี้ยงชีพมาเกือบทั้งชีวิต
มีหลายคนพยายามสร้างคุณค่าให้กับตัวเองในวัยที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากด้วยการเป็นอาสาสมัครอิสระ
หรือทำงานให้กับองค์กรต่างๆ ตามความถนัด ความสามารถหรือตามความชอบตน
และบางคนเลือกที่จะทำงานอาสาสมัครในงานที่ตนเองรักแต่ไม่สามารถทำเป็นอาชีพเหมือนชีวิตช่วงทำงานเพื่อเลี้ยงชีพ
เลี้ยงครอบครัว
“โลกไม่รอด เราจะรอดได้อย่างไร” โดย พระพิทยา ฐานิสสโร
Central Park เซ็นทรัลพาร์ค ได้ชื่อว่าเป็นปอดของมหานครนิวยอร์ก
เป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่มากโดยมีเนื้อที่ประมาณ ๒,๑๓๓ ไร่ สามารถเดินได้ทั้งวัน
และในบางพื้นที่ของสวนสาธารณะเป็นป่าที่มีต้นไม้ใหญ่มากมาย ให้ความรู้สึกเหมือนไม่ได้อยู่ใจกลางเมืองที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย
พลุกพล่าน
ซึ่งในแต่ละเขตที่ไม่ไกลกันมากของมหานครแห่งนี้ก็จะมีสวนสาธารณะขนาดใหญ่เช่นกัน
ไม่ว่าจะเป็นที่ Brooklyn หรือ Queensฯลฯ ที่ผู้คนสามารถหลบหนีความวุ่นวายหามุมสงบส่วนตัวหรือเพื่อออกกำลังกาย
พักผ่อนได้เป็นอย่างดี
หลายคนกล่าวว่า
มหานครแห่งนี้ไม่เคยหลับ คงหมายถึง แสงสีจากไฟฟ้าที่เปิดอยู่ตลอดทั้งวัน ทั้งคืน โดยเฉพาะที่ไทม์สแควร์
(Times Square) ความพลุกพล่าน จอแจจะมีให้เห็นเกือบทั้งวัน
บางครั้งเดินไหลกันไปเหมือนสายน้ำแห่งมวลชน
"โลกไม่รอด เราจะรอดได้อย่างไร"















