บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ

จิตปัจจุบันเห็นจิตอดีต            จิต มโน วิญญาณ มีความหมายเป็นอย่างเดียวกัน คือ ความรู้สึกนึกคิดเป็นกระแสชีวิตที่ไหลไปเป็น ๒ อย่าง คือ อวิชชา ความไม่รู้ และวิชชา ความรู้ เมื่อไรไม่มีสติเผลอเรอปล่อยให้ความคิดไหลไปตามอำนาจการนำพาของกิเลส ก็เป็นอวิชชา ความไม่รู้ เมื่อไรที่มีสติ ความคิดไหลไปตามทิศทางที่สติระลึกรู้ ก็เป็นวิชชา ความรู้

บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ (บทที่ ๑๓) นั่งเงียบๆ ฟังเสียงหัวใจพูด เขียนโดย ญาณวชิระ : พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) นั่งเงียบๆ ฟังเสียงหัวใจพูด ถ้าอยากรู้จักจิตก็ลองนั่งเงียบ ๆ แล้วลองฟังเสียงพูดในหัวของเรา อยู่เฉย ๆ ไม่พูดออกมาทางปาก ไม่ได้ยินเสียงพูดทางหู แต่ก็จะได้ยินเสียงพูดอยู่ในหัว...

บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ (บทที่ ๑๒) การรับรู้เป็นหน้าที่ของจิต เขียนโดย ญาณวชิระ : พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร)

บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ (บทที่ ๑๑) ...

บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ (บทที่ ๑๐) ...

บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ (บทที่ ๙) ...

บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ (บทที่ ๘) วิธีถอนจิตออกจากสมาธิ เขียนโดย ญาณวชิระ : พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) เดิน เดิน เดิน ในวิถีแห่งสติ ภาพประกอบสีฝุ่น โดย...

ความเป็นผู้ฉลาดในการเข้าสู่สมาธิสูงขึ้นไปตามลำดับ ต้องเป็นผู้ฉลาดในการเข้าสมาธิสูงขึ้นไปตามลำดับ และการเข้าสมาธิสูงขึ้นไปตามลำดับ จะทำให้เกิดความชำนาญในการนำจิตเข้าสู่พื้นที่ปลอดภัยในยามเมื่อจิตต้องการเพิ่มพลังงานในการเจาะทะลุทะลวงความคิดบางอย่างที่มีรากราคะ โทสะ โมหะกล้า คือ อารมณ์บางอย่างที่เกิดขึ้น มีความละเอียด และมีความยึดมั่นถือมั่นที่เหนียวแน่น อารมณ์บางอย่างที่มีความยึดมั่นถือมั่นเหนียวแน่น เพราะมีรากมาจากราคะ บางอย่างมีรากมาจากโทสะ มาจากปฏิฆะความขัดเคืองใจ ความไม่พอใจ ความหงุดหงิด ไม่ได้ดั่งใจ  บางอย่างมีรากมาจากโมหะ ก่อตัวขึ้นมาอย่างรุนแรงและหนักหน่วง...

"ความฉลาดในอารมณ์ของสมาธิ คือ เมื่อจิตเกิดเอกภาพมีความสมดุล ดำรงความเป็นกลาง เวลาไหนควรรักษาความเป็นกลางมีอุเบกขานิ่งอยู่กับความสงบ เวลาไหนควรยกจิตขึ้นพิจารณาความไม่เที่ยงของกายและจิต เห็นความไม่เที่ยงของจิต"ญาณวชิระ : พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ (บทที่ ๖) “ ความเป็นผู้ฉลาดในอารมณ์ของสมาธิ”

ญาณวชิระ : พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ภาพวาดโดย หมอนไม้ บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ (บทที่ ๕) "ความเป็นผู้ฉลาดในความควรแก่กาลของสมาธิ” เขียนโดย ญาณวชิระ : พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด...