Reviews Dhamma Book : อ่านด้วยใจ

หาความโชคดีให้เจอ Find good luck by yourself.   ตอนเป็นเด็ก เมื่อตอนอายุสองขวบ ฉันเริ่มจำความได้ว่า เป็นความโชคดีมากๆ ที่ได้เดินไปโรงเรียนกับแม่แต่เช้า แต่ว่า... การรับประทานอาหารที่บ้านในตอนเช้าก่อนไปโรงเรียน เป็นเรื่องทรมานมาก สำหรับเด็กๆ ที่กระเพาะยังไม่รู้สึกอยากกินอย่างรีบๆ ในเวลาที่ไม่หิว ฉันจึงมักร้องไห้เสมอแทบทุกครั้งที่ถูกบังคับให้กินข้าว เป็นเรื่องน่าแปลกว่า เดี๋ยวนี้  ฉันกลับชอบรับประทานมากทั้งๆ ที่บ่อยครั้งยังไม่หิว ฉันกลับไปทบทวนวัยเด็กว่าทำไมจึงตัวผอมกระหร่องกร่อง แล้วทำไมจึงอ้วนท้วนได้ในวันนี้  โดยไม่ตำหนิตนเองและผู้อื่น ฉันพบว่า นี่คือความโชคดีที่ทำให้เรากลับมาหาทางที่จะแก้ไขตัวเองพบ  แม่ฉันเป็นคุณครู สอนอยู่ชั้นอนุบาลหนึ่ง ตอนนั้นแม่หนีบฉันไปโรงเรียนของคุณยายด้วยทุกวัน ในกระเป๋านักเรียนเล็กๆ ของฉัน นอกจากสมุดกับดินสอ ยางลบ ไม้บรรทัดแล้ว ยังมีขวดนมด้วย และเด็กคนอื่นๆ ก็มีเหมือนกัน ฉันว่า นี่คือความสุขในวัยเยาว์ที่ทำให้เรารู้สึกมั่นคง นี่คือ ความโชคดีของฉัน ที่ได้รับความอบอุ่นจากแม่อย่างเต็มเปี่ยม... นอกจากนี้ ตอนอยู่อนุบาลหนึ่ง ฉันยังมีความขยันหมั่นเพียรเป็นอย่างมาก ฉันชอบเขียนพยันชนะ ก.ไก่...

  "ใครไม่เคยพบกับการพลาด และการรอคอยที่ไม่มีกำหนด ด้วยจิตที่เป็นปกติ...โปรดอ่าน แล้วท่านจะได้พลังและกำลังใจในขณเะที่อยู่กับความผิดหวัง ไม่ได้ดั่งใจ ด้วยจิตที่ยิ้มๆ "   ท่องเที่ยวโลกกะธรรม โดย พระมหาขวัญชัย กิตฺติเมธี  ตอน ๑ หลง,พลาด หรือคลาดเคลื่อน Story in Delhi airport   การเดินทางครั้งนี้เรามุ่งตรงสู่ leh Ladakh สูงกว่าระดับน้ำทะเลหมื่นกว่า feet ความสูงระดับนี้ทำให้อากาศเบาบาง ต้องระวังอาการข้างเคียง เช่น หน้ามืด ตาลาย นอนไม่หลับ เป็นต้น...

มิตรภาพ และความเข้าใจ ณ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโดโมดอสโซลา      โดโมดอสโซลา (Domodossola)เป็นเมืองเล็กๆ ที่ล้อมรอบด้วยภูเขาทางตอนเหนือในแคว้นพีดมอนต์ (Piedmont) ประเทศอิตาลี ซึ่งชายแดนติดกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ที่นี่ไม่ใช่เมืองท่องเที่ยวหลัก แต่มีศิลปะที่ผสมผสานกันระหว่างประติมากรรมและจิตรกรรมของชาวคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก ภายในโบสถ์ ศิลปกรรมเป็นงานสามมิติ แต่ละชาเปลบริเวณมุขโค้ง เริ่มต้นตั้งแต่ปริมณฑลของเมืองจนถึงโบสถ์บนภูเขาที่มีพระเยซูทรงถูกตรึงไม้กางเขน เมื่อนักแสวงบุญมีโอกาสเดินลดเลี้ยวจากชาเปลหนึ่งไปอีกชาเปลหนึ่งเหมือนได้รับรู้เรื่องราวและเดินตามรอยพระบาทของพระเยซูบนถนนโดโลโรซา (Via Dolorosa) ในกรุงเยรูซาเลม ซึ่งเป็นถนนที่พระองค์ทรงเดินแบกกางเขนไปสู่เนินกอลกอธา (Golgotha) ที่ทรงถูกตรึงกางเขน และสถานที่แห่งนี้ก็เป็นอีกที่หนึ่งที่ได้จำลองเรื่องราวนั้น ภูเขาแห่งเมืองนี้ได้รับการขนานนามว่าภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโดโมดอสโซลาหรือ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์มอนเตคัลวาริโอ(อิตาลี: Sacro Monte di Domodossola หรือ Sacro Monte...

สามเณรวัย ๓๐ ปี ชาวสาธารณรัฐเชค บรรพชาตั้งแต่เดือนมิถุนายนปีที่แล้ว หลังจากฝึกเป็นพ่อขาวอยู่ ๑ ปีที่วัดอมราวดี ในประเทศอังกฤษ ปัจจุบันมาจำพรรษาฤดูหนาวเป็นเวลา ๓ เดือนอยู่ที่วัดธรรมปาละ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ท่านต้องทำหน้าที่ดูแลงานทั่วไปภายในวัด แยกขยะ นำขยะไปทิ้งอาทิตย์ละ ๒ ครั้ง คอยอุปัฏฐากพระผู้ใหญ่ ท่านพยายามฝึกฝนอย่างเต็มกำลัง ในเวลาเกือบ ๒ ปีที่ได้ปฏิบัติภาวนาที่วัด สุดท้ายท่านตัดสินใจลาสิกขาในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ท่านซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวท่านเอง ที่สำคัญท่านไม่อยากละเมิดในสิกขาบทที่รับมา เพราะรู้สึกว่าท่านยังไม่พร้อมที่จะเป็นสามเณรต่อเพื่ออุปสมบทเป็นพระภิกษุในอีกไม่ช้า ท่านยังอยากใช้ชีวิตแบบฆราวาสที่สามารถทำอะไรได้มากขึ้น ไม่มีข้อกำหนด กฎบังคับมาก แต่มีโอกาสปฏิบัติภาวนาสม่ำเสมอ

ความเป็นที่รัก โดย พระพิทยา ฐานิสสโร  หนุ่มวิศวกรก่อสร้างชาวสวิตเซอร์แลนด์ วัย ๔๐ ปีต้นๆ แต่งงานกับหญิงไทยเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้มีลูกสาววัยน่ารักด้วยกันสองคน อายุ ๒ ขวบและ ๔ ขวบ เพิ่งเดินทางกลับจากไปเยี่ยมบ้านเกิดของภรรยาที่เมืองไทยเมื่อเดือนที่แล้ว หลังจากกลับมาที่สวิตเซอร์แลนด์ได้ ๓ วัน เช้าวันนั้นภรรยาตื่นขึ้นมาทำภารกิจภายในบ้าน โดยมิได้สนใจสามี คิดว่าเขาคงต้องการนอน เมื่อทำสิ่งต่างๆ เสร็จ แต่เห็นสามีนอนหลับนานผิดปรกติ สังเกตดูอีกทีแขนสามีเป็นสีม่วงจับที่ตัวสามีปรากฎว่าสามีได้เสียชีวิตแล้ว เรื่องราวต่างๆ มากมายที่สามารถเกิดขึ้นกับชีวิตอย่างไม่คาดหวังทั้งในด้านดีและด้านไม่ดี เราส่วนใหญ่มิเคยได้เตรียมใจกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นไม่ว่าในด้านใดๆ ดังนั้นเมื่อเกิดสิ่งที่ดีในชีวิตก็หลงเพลิดเพลินดีใจ ภูมิใจ ตื่นเต้นจนไม่สามารถควบคุมอารมณ์และเมื่อเกิดเหตุการณ์ เรื่องราวในสิ่งไม่ดีเกี่ยวข้องกับชีวิตตนก็จะเกิดความเครียด กลุ้มใจ ตกใจ เศร้าใจ...

    การให้โอกาสตัวเองเป็นเรื่องสำคัญมาก  พระอาจารย์ท่านหนึ่ง เมตตาให้สติว่า  เราควรให้โอกาสตัวเองบ้าง  การให้โอกาสตัวเอง เป็นการมองโลกแบบใหม่  เป็นการคิดใหม่  ไม่ตามใจการคิดแบบเดิมๆ  หรือตามใจคนอื่นไปเสียหมด ให้เวลากับตัวเอง คุยกับตัวเอง  ออกไปจากกรอบเดิมๆที่เราสร้างขึ้นมา  ออกไปจากกรอบที่คนอื่นสร้างให้ เดิน ไปกับลมหายใจของเรา  ก้าวไปอย่างมั่นใจ ทีละก้าว  ใครจะบอกให้เราแวะหน่อย  อย่าเพิ่งรีบไปตามเสียงนั้น นิ่ง หายใจเข้า หายใจออกช้าๆ ไม่ต้องรีบที่จะไปตามเสียงนั้น  แม้ว่าเสียงนั้นจะบอกว่า มาเถอะ ดีนะ มีงาน มีเงิน มีทุกอย่างที่เราอยากจะได้  อยู่นิ่งๆก่อน ถามตัวเองว่า ตัวเราอยากได้ หรือกิเลสอยากได้  มีความจำเป็นเพียงใด ที่จะทำงานนี้  ทำแล้วความดีที่มีอยู่สูญหายไปไหม  ทำแล้วความดีงอกงามไหม  ตั้งสติให้ดี ... ให้โอกาสตัวเองในการอยู่เฉยๆ ใคร่ครวญ และเลือกบ้าง  ไม่ต้องรีบ  ไม่มีอะไรต้องรีบอีกแล้ว  รอ ก่อน  ดูก่อน ตัดสินใจอะไรลงไป  เพราะเมื่อทำแล้ว ต้องทำให้สำเร็จและรับผิดชอบในสิ่งนั้น  ดังนั้น  จงให้โอกาสตัวเอง อีกครั้ง       หมอนไม้ ๒๙ มกรา ๖๒  ยามบ่าย นั่งทำงานอยู่ในสวนหลังบ้าน         

กล้วยต้มกลางพายุ โดยหมอนไม้          ในวันเลือกตั้งที่ผ่านมา ผู้เขียนออกไปทำหน้าที่พลเมืองแต่เช้าที่สวนสาธารณะใกล้บ้าน หลังแปดโมงเล็กน้อย ก็เป็นที่น่ายินดีว่า มีผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้งจนต้องต่อคิวกันแล้ว ใช้เวลาไม่นานนักก็กลับบ้าน  เพราะทำตามขั้นตอนทุกอย่าง ตั้งแต่การตรวจดูสิทธิ์ของตนก่อนหน้า และดูหมายเลขที่จะไปใช้สิทธิ์เรียบร้อยเพื่อให้ทุกอย่างดำเนินไปอย่างรวดเร็วไม่รบกวนเวลาของคนที่ต่อแถวมาติดๆ จะว่าไปการเลือกตั้งครั้งนี้ ถ้าเราไม่หวังผล ก็ได้เรียนรู้อะไรมากทีเดียว อย่างน้อยก็เรื่อง “สิทธิพื้นฐาน” ที่ทุกคนมีเสมอกัน            การศึกษานโยบายพรรคให้ละเอียดด้วยตนเอง จะนำไปสู่การเลือกพรรคและสมาชิกพรรคได้อย่างที่สามารถเป็นตัวแทนให้เราได้ แม้ว่า เขาคนนั้น หรือ พรรคนั้น อาจไม่ได้รับคะแนนเสียงมากพอที่จะจัดตั้งรัฐบาล หรือ แม้แต้เสียงที่เราเลือกให้ไปก็อาจไม่พอที่จะเป็นหนึ่งในส.ส.ที่จะเข้าไปทำงานในสภาด้วยซ้ำ แต่นั่น ก็คือ การเรียนรู้ที่จะใช้สิทธิ์ของตนอย่างชอบธรรม จะเรียกว่าการใช้สิทธิ์นี้เป็นจุดเริ่มต้นของการใช้ชีวิตอย่างเป็นผู้เลือกก็ย่อมได้ และเป็นการเรียนรู้สำคัญในการ “เลือก”...

พายุการศึกษา โดย พระพิทยา ฐานิสสโร สวิตเซอร์แลนด์ ดินแดนที่ใครๆ อยากมาสัมผัสความงดงามของธรรมชาติที่รายล้อมด้วยภูเขาสลับกับทะเลสาบเขียวมรกตใสเย็น หลายภูเขาของประเทศนี้มีหิมะปกคลุมตลอดทั้งปี ในเวลาไม่กี่ปีที่ผ่านมา จำนวนหิมะได้ลดปริมาณลงอย่างมาก ฤดูหนาวปีนี้หิมะตกช้ากว่าปีก่อนๆ อากาศจึงอบอุ่นยาวนาน เมื่อหิมะตกแล้วก็ละลายเร็วกว่าก่อน ใครที่อยากเล่นสกีต้องขึ้นไปยังภูเขาที่สูงเท่านั้น ภูเขาที่ต่ำลงมาอาจมีหิมะไม่พอที่จะเล่นสกีได้ ถึงแม้จะมีการทำหิมะเทียมที่ต้องใช้น้ำจำนวนมากเพื่อผลิต ส่งผลกระทบต่อกิจการโรงแรม ร้านอาหาร ร้านค้าและคนที่ทำงานและมีส่วนเกี่ยวข้องกับพื้นที่เหล่านั้นเป็นลูกโซ่ ภาวะโลกร้อนส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลง ความไม่ปรกติทางธรรมชาติ รวมทั้งเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติไปทั่วทุกมุมโลกในรูปแบบที่แตกต่างกัน ต่างเวลา ต่างวาระ ต่างความรุนแรง แต่ไม่มีใครสามารถหยุดเหตุการณ์ธรรมชาติที่ทรงพลานุภาพนี้ได้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นตามเหตุปัจจัยอย่างสมดุล และประกาศให้มนุษย์รู้ว่าสร้างเหตุเช่นไรไว้ ย่อมได้รับผลเช่นนั้น ไม่มีทางหลีกหนีพ้น แม้ในขณะนี้ ณ ทางตอนใต้ของประเทศไทยได้รับความเสียหายทางทรัพย์สินอย่างใหญ่หลวงทั้งในของส่วนสาธารณะและส่วนบุคคล อาจพรากชีวิตคนรักของใครหลายๆ คนผลพวงจากพายุปาบึกที่เพิ่งเกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ ความเห็นแก่ตัวที่เกิดจากความไม่รู้หรือที่เรียกว่า “อวิชชา” ของคน เป็นจุดเริ่มต้นของการทำลายล้างความสมดุลทางธรรมชาติ...

บ่อยไหม ที่ความทุกข์กลุ้มรุมจิต  เคยเป็นไหมที่การฝึกปฏิบัติ บางครั้งก็มีคำถาม อย่างคาดไม่ถึง... ส่งคำถาม ปัญหาค้างคาใจมาได้ที่่นี่  ทุกปัญหามีคำอธิบาย... Q&A Quickly Dhrama Healing by พระมหาขวัญชัย กิตฺติเมธี  Question :  ผู้ถือศีล ๘ ยืนรับประทาน หรือ เดินไปกินไปได้ไหมคะ ผิดศีล ผิดพระวินัยไหมคะ Answer : พระมหาขวัญชัย กิตฺติเมธี การปฏิบัติศีล ๘ นั้นอย่างที่เคยบอกแล้วว่าเป็นการฝึกตนเองตามแบบพระอรหันต์หรือพระอริยะที่มีกิริยามารยาทสำรวมระวัง ไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น อีกทั้งยังเรียนรู้ที่จะเข้าใจความพอดีในชีวิต นำตัวเองไปสู่ความพอดี ไม่เกินเลยจากความจำเป็น ฉะนั้น การที่ผู้ถือศีล ๘ จะยืนรับประทานอาหารหรือเดินไปกินไปได้หรือไม่นั้นจะไม่กล่าวถึงศีล ๘ โดยตรงแต่จะกล่าวโดยรวมถึงข้อปฏิบัติที่พระพุทธองค์ทรงแสดงไว้สำหรับพระภิกษุผู้ฝึกปฏิบัติตนและมีกิริยาสำรวมระวัง ในส่วนแรกนั้น ไม่มีข้อห้ามเรื่องที่ผู้ถือศีล...

" หลังจากใส่บาตรแล้วไม่กรวดน้ำ บุญจะถึงไหม? " ตอบปัญหาธรรม โดย...พระมหาขวัญชัย กิตฺติเมธี (เหมประไพ) ป.ธ.๙,ดร.  ถาม หลังจากใส่บาตรแล้วไม่กรวดน้ำ บุญจะถึงไหม? ตอบ    ประวัติการกรวดน้ำนั้นมีมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล เมื่อพระเจ้าพิมพิสาร กษัตริย์เมืองราชคฤห์ได้ถวายทานแก่พระพุทธเจ้าและหมู่สาวก พระองค์มัวแต่หมั่นพระทัยว่า "พระพุทธองค์จะทรงประทับอยู่ที่ไหน?" จึงไม่ได้อุทิศผลบุญนั้นแก่ใครๆ ทำให้ตอนกลางดึก  มีเสียงแปลกประหลาดเกิดขึ้นในพระราชนิเวศน์ พระราชาทรงหวาดกลัว พอสว่างก็รีบไปเฝ้าพระพุทธเจ้า  พอได้ฟังวินิจฉัยของพระพุทธองค์  พระราชาจึงทรงรู้ว่า ตนเองทำทานแต่ลืมอุทิศส่วนบุญให้หมู่ญาติที่เกิดเป็นเปรต ทำให้เกิดเหตุอย่างนั้น  พระเจ้าพิมพิสารจึงถวายภัตตาหารและเสื้อผ้าและเครื่องปูลาดและที่นอน เป็นต้นอีกครั้ง แล้วอุทิศถวายว่า "อิทัง เม ญาตีนัง โหตุ สุขิตา โหนตุ ญาตโย" แปลว่า...