Monmai 's Diary หมอนไม้บันทึก

"ไม่ว่าจะ ทุกข์ เพียงใด สุดท้ายก็จะผ่านไป ขอให้เก็บบทเรียนไว้เตือนใจ และ ไม่ว่าจะ สุข เพียงใด ก็จะผ่านไปเช่นกัน ขอให้สิ่งนั้นเป็นความทรงจำที่งดงาม"พระมหาธนเดช ธมฺมปญฺโญ พระมหาธนเดช ธมฺมปญฺโญ ผู้เขียนหนังสือ "ทุกข์ -สุข" ประธานกลุ่มใต้ร่มพุทธธรรม สำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และความมั่นคงแห่งสถาบันชาติ พระศาสนา พระมหากษัตริย์ วัดสระเกศ ขอขอบคุณ ภาพถ่ายโดย พระมหาปฐมพงษ์...

รำลึกวันวาน ...มโนปณิธาน พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ตอนที่ ๗๑ ...จากใจผู้เขียน

พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ในขณะนั้น ปี พ.ศ.๒๕๖๐ รำลึกวันวาน ...มโนปณิธาน พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ตอนที่ ๗๐

จงรักษาเกียรติภูมินี้ไว้ เป็นความภาคภูมิใจของชีวิต... โรงเรียนวัดสระเกศ มีเกียรติประวัติ เป็นโรงเรียนมัธยมแรกของประเทศ จากเกียรติประวัติ กลายเป็นเกียรติภูมิ

พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ในขณะนั้น และ พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท ผู้เขียนหนังสือ "ลมหายใจชายแดนใต้ บนเส้นทางแห่งศรัทธา" ผู้เขียนเปิดบันทึกเมื่อครั้งที่ท่านอาจารย์เจ้าคุณพระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร และเลขานุการสำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และความมั่นคงแห่งสถาบันชาติ พระศาสนา พระมหากษัตริย์ ในขณะนั้น เมตตาให้ไปดำเนินรายการเสวนา เปิดตัวหนังสือ "ลมหายใจชายแดนใต้ บนเส้นทางแห่งศรัทธา" เขียนโดย...

หน้าพระไตรสรณคมน์ นสพ. คมชัดลึก วันพฤหัสบดีที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๖๐ หน้าธรรมวิจัย นสพ.คมชัดลึก วันอังคารที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ.๒๕๖๐ "สำหรับพระเราก็มีงานกรรมฐาน คือ งานฝึกจิตไปสู่ความพ้นทุกข์ เมื่อพระมีกรรมฐานแล้ว ความเหงา ความโดดเดี่ยวก็ไม่เข้าครอบงำ เพราะมีหลักของใจแล้ว...

“ต้นไม้เล็กทนต่อการเสียดทานของดินฟ้าอากาศได้ ก็เติบโตได้ ชาติบัณฑิต ถูกโลกธรรมกระทบ ทนต่อการดูหมิ่น เหยียดหยามได้ ก็เจริญได้ฯ” ธูปเทียนแพถวายเป็นอุปัชฌายบูชา เพื่อน้อมรำลึก “๙ มีนาคม” วันสลายสรีรสังขารหลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) พระอุปัชฌาย์ผู้เลิศคุณ ผู้ให้ภาวะความเป็นภิกษุ แก่ สานุศิษย์สืบมาฯ

สดๆ จากสนามกีฬาในโรงเรียนอนุบาลแห่งหนึ่ง เมื่อเช้านี้ ข้าพเจ้าไม่ได้ไปวิ่งนานแล้ว นานจนนำไม่ได้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไรดี ฟังดูเหมือนหลับไปนาน ก็จริงสินะ แม้ว่าลืมตา บ่อยครั้งข้าพเจ้าก็ยังคิดว่าหลับอยู่ เพราะมัวแต่อยู่ในอาณาจักรของความคิด เช้านี้ หลังจากใส่บาตรพระผู้เมตตาเดินเท้าเปล่าออกบิณฑบาตโปรดญาติโยม ให้เรียนรู้วิถีแห่งบุญ...

เวลาโพล้เพล้ผ่านไป ยังมีนกน้อยบางตัวบินกลับรังช้ากว่าเพื่อน เพราะมัวแต่โอ้เอ้ ลังเล สงสัยไปหมด พอนึกขึ้นได้ก็ค่ำเสียแล้ว... (มันบ่นพึมพัมๆ ว่า เร็วจังๆๆ ) เมื่อมันบินผ่านมายังบ้านหนึ่ง

วันนี้วันพระแรกของเดือน ๗ ข้าพเจ้าเดินไปทำบุญที่วัด สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าชอบก็คือ การจุดเทียน แล้วก็นำดอกไม้ไปวางไว้ในแจกันที่ทางวัดจัดให้ เวลาจุดเทียนแล้ว ก็ชอบนำแสงเทียนไปจุดให้กับเทียนเล่มอื่นๆ ที่ดับลงไปก่อนหน้านี้ จะด้วยแรงลมหรืออะไรก็ตามที