Home Monmai 's Diary หมอนไม้บันทึก

Monmai 's Diary หมอนไม้บันทึก

    "ที่พึ่งอันแท้จริง คือ ใจที่มีสติปัญญาเราเอง" ภาพวาดโดย มนสิกุล : "The real refuge is our own intelligent mind." Painting by Manasikul

    “ที่พึ่งอันแท้จริง คือ ใจที่มีสติปัญญาเราเอง” บันทึกการเดินทางด้านใน : มนสิกุล

    ท้ายที่สุดแล้ว เราต้องกลับมาพึ่งตนเองให้ได้ก่อน อย่างที่ท่านอาจารย์พุทธทาส กลับวัดร้าง ตระพังจิก พุมเรียง ไชยา สุราษฎร์ธานี กว่าจะก่อเกิด
    หอยทากน้อย ภาพประกอบ โดย มนสิกุล ( "a little snail illustrat by Manasikul)

    “เมื่อมีใครเดินอยู่ เราต้องเว้นที่ให้เขาเดิน” บันทึกค่ำคืนวันพระหลังฝน โดย มนสิกุล

    ค่ำคืนวันพระ หอยทากตัวน้อยเดินไปมาหลังฝนตกหนักเราต้องหยุดเดิน ผืนดินเดียวกันต้องแบ่งกันเดิน ถ้าเราไปเดินหอยทากอาจถูกเหยียบและตาย เราเองก็เช่นกันต้องระวังจิตระวังวาจาและระวังกายไม่งั้นก็ตายได้ง่ายๆเช่นเดียวกัน กราบพระพุทธรูปตัวแทนของพระพุทธเจ้าพระองค์ทรงนิ่งเงียบในเวลาที่ควรนิ่งเงียบและทรงพูด เมื่อจำเป็นต้องพูดวาจาของพระองค์จึงศักดิ์สิทธิ์
    "เริ่มต้นใหม่" เขียนโดย หมอนไม้ หนังสือที่ทำถวายหลวงปู่ติช นัท ฮันห์ และหมู่บ้านพลัม ทั้งหมด

    จะไปไหน : มนสิกุล บันทึก

    จะไปไหน… หลังจากที่ฉันรู้สึกน้อยใจในโชคชะตาอย่างไม่รู้ตัวฉันก็เหวี่ยงไปเหวี่ยงมาจนเมื่ออำลาพุทธภูมิไปเมื่อวันก่อน วันต่อมาฉันก็ฝันเห็นว่าหลวงพี่นิรามิสาชวนฉันเดินในสวนไปกับลมหายใจอย่างมีสติแล้วหลวงพี่นิรามิสาก็กอดคุณแม่ของฉันฉันกับแม่และน้องเราไปเข้าคอร์สหลวงปู่ติช นัท ฮันห์ด้วยกัน พี่เสาวนีย์ ธโนฆาภรณ์ และอาจารย์คุณลุงธีรทาสเป็นคนเชียร์ให้ฉันไปหมู่บ้านพลัมประเทศฝรั่งเศสหลังจากติดตามหลวงปู่ติช นัท ฮันห์ ตอนท่านจาริกธรรมกลับประเทศเวียดนามเป็นครั้งแรกในเวลา ๔๐ ปีที่ท่านจากไปจนออกมาเป็นหนังสือเล่มนี้ “เริ่มต้นใหม่”ตั้งใจทำถวายหลวงปู่ติช นัท ฮันห์ จนสำเร็จเป็นกุศลอันยิ่งใหญ่ที่อาจารย์คุณลุงธีรทาสบอกว่า เป็นบุญใหญ่ที่พาเดินทางข้ามภพชาติได้อย่างไม่ตกหล่นแล้ว โรงเจเป้าเก็งเต๊งคือจุดเริ่มต้น ของการเดินทางด้านในยังมีภาพเรื่องราวมากมายที่ผุดขึ้นระหว่างการสวดมนต์สองวันที่ผ่านมาฉันจึงจัดคอร์ส...
    ยามเช้า ดกบัวบานในสวนของแม่และน้อง : ภาาพวาดโดย มนสิกุล ๖ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๕ ขึ้น ๙ ค่ำ เดือน ๘

    บนเส้นทางเล็กๆ ที่กำลังเดินเพียงลำพัง : มนสิกุล บันทึก

    วิถีแห่งเซน วิถีแห่งการหลุดพ้น เมื่อวานสนทนากับพี่สาวทางธรรม แห่งเป้าเก็งเต๊ง โรงเจเซนในหุบเขาคลองเตย ก็เลยนำมาบันทึกไว้ เป็นกำลังใจให้ตัวเอง บอกพี่สาวทางธรรมไปว่า
    ภาพวาดพระครูประโชติรัตนานุรักษ์ บนผืนผ้าใบ โดย ศิลปินจากเพาะช่าง ผู้อุทิศตนเพื่อพระพุทธศาสนา

    ๑๓เมษา ชาตกาล “แสงเทียนแห่งธรรมยังคงส่องสว่างที่กลางใจ” น้อมถวายความอาลัย กว่า  ๓ ปีแห่งการจากไป ” พระครูประโชติรัตนานุรักษ์ (สว่าง จนฺทวํโส)”

    "๑๓ เมษา ชาตกาล แสงเทียนแห่งธรรมยังคงส่องสว่างที่กลางใจ" น้อมถวายความอาลัย กว่า ๓ ปี แห่งการจากไป... พระครูประโชติรัตนานุรักษ์ (สว่าง จนฺทวํโส) หากวันใดที่พระพุทธศาสนาหายไปจากแผ่นดินไทยจะเกิดอะไรขึ้น และถ้าเมื่อใดที่เรากล่าวถึงพระพุทธศาสนาแล้วเกิดความกลัว  นั่นหมายถึงอะไร ปัจจุบัน  แม้ว่าประเทศไทยได้ชื่อว่าเป็นดินแดนแห่งพระพุทธศาสนา  แต่เหตุการณ์ความรุนแรงกลับมากขึ้นๆ  ตั้งแต่ในบ้านไปจนถึงสังคมโลก ...
    กระบองเพชรน้อย : ภาพวาดโดย มนสิกุล ๑๖ มีนาคม พ.ศ.๒๕๖๕

    “ความใส่ใจ” : mon’memo

    ความใส่ใจ กระบองเพขรต้นน้อย นอนหลับมาหลายปี ในช่วงที่ฉันหลงติดอยู่กับความคิด ฉันมองไม่เห็นกระบองเพชร ฉันมองไม่เห็นความเขียว ฉันมองไม่เห็นว่ามันต้องการใครสักคน
    "ตัวหนังสือหลวงพ่อสมเด็จฯ" ภาพถ่ายโดย มนสิกุล

    แด่ … ความทรงจำอันงดงาม (๑) คำสารภาพ : เขียนโดย มนสิกุล

    เมื่อครั้งที่ไปกราบพระบรมสารีริกธาตุ ภูเขาทอง วัดสระเกศ ราชวรวิหารที่ร้านกาแฟ ระหว่างทางขึ้นภูเขาทอง มีจัดนิทรรศการเกี่ยวกับหลวงพ่อสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถระ)ข้าพเจ้าถ่ายภาพเก็บไว้บ้าง เมื่อนำมาอ่านในช่วงเวลาผ่านไปจะกี่ปีก็ตามตัวหนังสือของท่านยังบอกกล่าวถึงสัจธรรมแห่งการดำรงชีวิตที่เป็นบุญมากไปกว่านั้นตัวหนังสือของท่านยังบอกกล่าวถึงมโนปณิธานของท่านที่สืบเนื่องมาแต่บรรพชนจนถึงท่านอาจารย์เจ้าคุณเทอดพระอาจารย์ที่ข้าพเจ้าศรัทธาเหนือเศียรเกล้า เมื่อครั้งสมัยที่ข้าพเจ้าย้งทำสื่อในกระแสข้าพเจ้าได้มีโอกาสสัมภาษณ์ท่านอาจารย์เจ้าคุณเทอดในขณะนั้นจนก่อเกิดบทความ “มโนปณิธาน” ของท่านสี่สิบกว่าตอนแล้วที่ยังเขียนไม่จบ ท่านมักเล่าเรื่องการทำงานของหลวงพ่อสมเด็จฯ...
    "คืนค่ำในความมืด" ภาพวาด โดย มนสิกุล วันศุกร์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2565 ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 4

    ปล่อยวาง คืออะไรนะ : Mon’memo

    ค่ำนี้เป็นวันแรกที่รับรู้ถึงลมหายใจชัดอาราธนาศีลแปด โดยไม่ต้องเปิดหนังสือตระหนักรู้ถึงสัจจะว่ามีค่าเพียงใดซึมซับบรรยากาศความมืดในสวนของแม่และน้องอย่างอบอุ่นในทุกมิติของชีวิตปล่อยวางคืออะไรคือปล่อยให้ความคิดลอยออกไปจากตัวหรือเปล่าฉันอยากรู้ว้าถ้าไม่มีความคิดฉัน จะมีอยู่หรือเปล่านะไปไกลๆ เลยนะ เจ้าความคิดแน่ะ ยังอยู่ มนสิกุลบันทึกในความมืดวันศุกร์ที่ 4 มีนาคม พุทธศักราช 2565ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 4 ถ้าจำไม่ผิดนะ "คืนค่ำในความมืด" ภาพวาด โดย มนสิกุล วันศุกร์ที่...

    TRENDING RIGHT NOW