จดหมายถึงโยมแม่ใหญ่ ฉบับที่ ๔ (ตอนที่ ๕) “มฆมาณพ และวัตรบท ๗ ประการ” จาก ธรรมนิพนธ์เรื่อง “หลักการทำบุญและปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน” เขียนโดย พระราชกิจจาภรณ์...
ธรรมนิพนธ์เรื่อง “หลักการทำบุญและปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน” เขียนโดย พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ในขณะนั้น ฉบับพิมพ์ครั้งที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๕๙ ฉบับธรรมทาน จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์อนันตะ
จดหมายถึงโยมแม่ใหญ่ ฉบับที่ ๔ (ตอนที่ ๕) "มฆมาณพ...
“วัดสระเกศ จุดเชื่อมโยงประวัติศาสตร์แห่งรัตนโกสินทร์ ” : จากธรรมนิพนธ์ เรื่อง สุวรรณบรรพต สยามพุทธศิลป์ (ตอนที่ ๗) เขียนโดย พระอาจารย์ญาณวชิระ : พระราชกิจจาภรณ์...
ธรรมนิพนธ์ เรื่อง สุวรรณบรรพต : สยามพุทธศิลป์ เขียนโดย พระวิจิตรธรรมาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) สำนักพิมพ์อนันตะ พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๖
“วัดสระเกศ จุดเชื่อมโยงประวัติศาสตร์แห่งรัตนโกสินทร์ ” : จากธรรมนิพนธ์ เรื่อง สุวรรณบรรพต สยามพุทธศิลป์ (ตอนที่ ๗) เขียนโดย พระอาจารย์ญาณวชิระ (เทอด ญาณวชิโร) :...
บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ (บทที่ ๒๑) “สติมีคุณทั้งสมถะและวิปัสสนา” เขียนโดย ญาณวชิระ: พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ในขณะนั้น
บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ (บทที่ ๒๑)
"สติมีคุณทั้งสมถะและวิปัสสนา”
เขียนโดย ญาณวชิระ :พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ในขณะนั้น
พระอาจารย์ญาณวชิระ...
จดหมายถึงโยมแม่ใหญ่ ฉบับที่ ๔ (ตอนที่ ๔) “เทวโลก โลกของผู้เข้าถึงความเป็นเทวดา อันนับเนื่องในสวรรค์” จาก ธรรมนิพนธ์เรื่อง “หลักการทำบุญและปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน” เขียนโดย พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด...
ธรรมนิพนธ์ เรื่อง "หลักการทำบุญและปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน" เขียนโดย พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ในขณะนั้น ฉบับธรรมทาน พิมพ์ครั้ง ๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยสำนักพิมพ์อนันตะ
จดหมายถึงโยมแม่ใหญ่ ฉบับที่ ๔ (ตอนที่ ๔) “เทวโลก โลกของผู้เข้าถึงความเป็นเทวดา อันนับเนื่องในสวรรค์” จาก ธรรมนิพนธ์เรื่อง “หลักการทำบุญและปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน” เขียนโดย พระราชกิจจาภรณ์...
น้อมเศียรเกล้าอภิวาทบูชา สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) พระเถระผู้เต็มเปี่ยมด้วยความเมตตาและกล้าหาญทางธรรม “พระผู้นำพระพุทธศาสนาก้าวสู่โลกยุคใหม่ ” รำลึกมรณกาล ๘ ปีแห่งการจากไปเพียงสรีรสังขาร ๑๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๔
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) กราบขอบพระคุณภาพถ่ายจาก สำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรมและความมั่นคงแห่งสถาบันชาติ พระศาสนา พระมหากษัตริย์ วัดสระเกศฯ
"เมื่อครั้งที่ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) อาพาธ ก่อนที่จะมรณภาพด้วยภาวะไตวายเรื้อรังและติดเชื้อในกระแสเลือดที่โรงพยาบาลสมิติเวช เมื่อวันที่ ๑๐ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๖ เวลา ๐๘.๔๑ นาฬิกา...
ทำบุญวิถีใหม่ เขียนโดย พระมหาปรีชา สาเส็ง
โดยปกติทั่วไป ชาวพุทธก็จะเข้าวัดฟังธรรม แต่ด้วยสถานการณ์ที่เรียกว่า “ทุพภิกขภัย” ที่ทำให้เป็นทุกข์ ก่อความเสียหายแก่ชีวิตและทรัพย์สินอย่างมหาศาล เมื่อภัยพิบัติเกิดขึ้นวิถีชีวิตต้องปรับและเปลี่ยน
สำหรับชาวพุทธ การเข้าวัดทำบุญก็มีการปรับเช่นกัน จากเมื่อก่อนนี้ เวลามีข่าวตามหน้าสื่อสิ่งพิมพ์ หรือสื่อออนไลน์ ซึ่งบรรดาพวกแก่วัดแก่วาก็จะก่นด่าพระหนุ่มเณรน้อยว่า “เล่นเฟซบุ๊ก เล่นไลน์ ไม่ดี ไม่ใช่กิจของพระเณร หน้าที่คือท่องพระไตรปิฎก” ประเภทอย่างนี้ โบราณท่านว่า “พวกหัวเขียง” คือมองด้านเดียว…
“เติบโตอย่างแตกต่าง” แรงบันดาลใจจากพระอาจารย์ศักดา สุนฺทโร กับบันทึกริมทางเมื่อวันวาน “โชคดีที่เจอพระ คุยธรรมะข้างภูเขาทอง”
กราบขอบพระคุณ เพจพระศักดา สุนฺทโร เมื่อวันที่ ๔ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๖๔ เวลา ๐๗.๐๙ น.
กราบขอบพระคุณพระอาจารย์ศักดา สุนทฺโร มากๆ เลยค่ะ อ่านแล้วมีพลังขึ้นมา ในช่วงเวลาท้อๆ ขอเราอย่าทิ้งธรรมะกัน อย่างที่พระอาจารย์ศักดาเมตตาให้ธรรมะ ก็คือ แม้ล้มลง ...
“คุณค่าปริญญาบัตร” เขียนโดย พระมหาธนเดช ธมฺมปญฺโญ
ขอขอบคุณ ภาพถ่ายโดย พระมหาปฐมพงศ์ ญาาณวํโส จริยธรรมแชนแนล สำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และความมั่นคงแห่งสถาบันชาติ พระศาสนา พระมหากษัตริย์ วัดสระเกศ
“ดาว” เป็นเด็กหนุ่มจังหวัดสุรินทร์ ชีวิตของเขาคลุกคลีกับท้องนามาตั้งแต่เกิด แม่บอกกับดาวเสมอ
“ตั้งใจเรียนนะลูก จะได้ไม่ต้องมาลำบากเหมือนแม่”
กว่าจะมาเป็น “คำนิยม” จากพระครูสมุห์สุพัฒน์ อนาลโย (พระอาจารย์จ๊อดส์) สำหรับ “บันทึกฝึกขีดเขียน” (เล่ม ๑)
กว่าจะมาเป็น "คำนิยม" จากพระครูสมุห์สุพัฒน์ อนาลโย (พระอาจารย์จ๊อดส์) สำหรับ "บันทึกฝึกขีดเขียน" (เล่ม ๑)
ปกหนังสือ "บันทึกฝึกขีดเขียน เล่ม ๑" เขียนโดย มนสิกุล โอวาทเภสัชช์
ผู้เขียน...
เรื่องของพราหมณ์ขี้โม้ : ณัฏฐ์ลิขิต
เรื่องของพราหมณ์ขี้โม้
เขียนโดย ณัฏฐ์
คนเราเมื่อเกิดมาได้ศึกษาเล่าเรียนจนได้ระดับหนึ่ง อย่าได้ทึกทักเอาว่า สิ่งที่ตนเองนั้นรู้แล้ว เล่าเรียนแล้ว มีค่ามากกว่ามนุษย์คนอื่นๆ มีความรู้อะไรๆ ก็เรียนรู้ได้หมด ได้รู้จนหมดสิ้น มีความรู้มากกว่าคนอื่น เมื่อใคร ๆ กล่าวก็อะไร ๆ ก็เอาตนเองนั้นเป็นที่ตั้ง เพราะไม่มีใครรู้อะไรมากเท่าตนเอง















