Home Language tent : เข้าค่ายอักษรา

Language tent : เข้าค่ายอักษรา

    พระอาจารย์ศักดา สุนฺทโร กราบขอบพระคุณภาพถ่ายจากเพจวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร

    “เติบโตอย่างแตกต่าง” แรงบันดาลใจจากพระอาจารย์ศักดา สุนฺทโร กับบันทึกริมทางเมื่อวันวาน “โชคดีที่เจอพระ คุยธรรมะข้างภูเขาทอง”

    กราบขอบพระคุณ เพจพระศักดา สุนฺทโร เมื่อวันที่ ๔ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๖๔ เวลา ๐๗.๐๙ น. กราบขอบพระคุณพระอาจารย์ศักดา สุนทฺโร มากๆ เลยค่ะ อ่านแล้วมีพลังขึ้นมา ในช่วงเวลาท้อๆ ขอเราอย่าทิ้งธรรมะกัน อย่างที่พระอาจารย์ศักดาเมตตาให้ธรรมะ ก็คือ แม้ล้มลง ...
    ขอขอบคุณ ภาพถ่ายโดย พระมหาปฐมพงศ์ ญาาณวํโส จริยธรรมแชนแนล สำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และความมั่นคงแห่งสถาบันชาติ พระศาสนา พระมหากษัตริย์ วัดสระเกศ

    “คุณค่าปริญญาบัตร” เขียนโดย พระมหาธนเดช ธมฺมปญฺโญ

    ขอขอบคุณ ภาพถ่ายโดย พระมหาปฐมพงศ์ ญาาณวํโส จริยธรรมแชนแนล สำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และความมั่นคงแห่งสถาบันชาติ พระศาสนา พระมหากษัตริย์ วัดสระเกศ “ดาว” เป็นเด็กหนุ่มจังหวัดสุรินทร์  ชีวิตของเขาคลุกคลีกับท้องนามาตั้งแต่เกิด  แม่บอกกับดาวเสมอ         “ตั้งใจเรียนนะลูก  จะได้ไม่ต้องมาลำบากเหมือนแม่” 
    พระครูสมุห์สุพัฒน์ อนาลโย (พระอาจารย์จ๊อดส์ ) ภาพวาดสีชอล์ก โดย มนสิกุล

    กว่าจะมาเป็น “คำนิยม” จากพระครูสมุห์สุพัฒน์ อนาลโย (พระอาจารย์จ๊อดส์) สำหรับ “บันทึกฝึกขีดเขียน” (เล่ม ๑)

    กว่าจะมาเป็น "คำนิยม" จากพระครูสมุห์สุพัฒน์ อนาลโย (พระอาจารย์จ๊อดส์) สำหรับ "บันทึกฝึกขีดเขียน" (เล่ม ๑) ปกหนังสือ "บันทึกฝึกขีดเขียน เล่ม ๑" เขียนโดย มนสิกุล โอวาทเภสัชช์ ผู้เขียน...
    กระต่ายกับเต่าเป็นเพื่อนกัน วาดโดย มนสิกุล

    เรื่องของพราหมณ์ขี้โม้ : ณัฏฐ์ลิขิต

    เรื่องของพราหมณ์ขี้โม้ เขียนโดย ณัฏฐ์ คนเราเมื่อเกิดมาได้ศึกษาเล่าเรียนจนได้ระดับหนึ่ง  อย่าได้ทึกทักเอาว่า สิ่งที่ตนเองนั้นรู้แล้ว  เล่าเรียนแล้ว  มีค่ามากกว่ามนุษย์คนอื่นๆ  มีความรู้อะไรๆ  ก็เรียนรู้ได้หมด ได้รู้จนหมดสิ้น  มีความรู้มากกว่าคนอื่น  เมื่อใคร ๆ กล่าวก็อะไร ๆ  ก็เอาตนเองนั้นเป็นที่ตั้ง เพราะไม่มีใครรู้อะไรมากเท่าตนเอง
    พระอาจารย์ วิสัชนา วรปญฺโญ (พ. วิสัชนา) ภาพวาดสีชอล์ก โดย หมอนไม้

    กว่าจะมาเป็น “คำนิยม” จากพระอาจารย์ วิสัชนา วรปญฺโญ (พ. วิสัชนา) สำหรับหนังสือ “บันทึกฝึกขีดเขียน” เล่ม ๑

    กว่า "บันทึกฝึกขีดเขียน" เล่ม ๑ จะปรากฎออกมาเป็นรูปเล่ม ผู้เขียนก็มีเรื่องเล่าเต็มไปหมด ระหว่างทาง จริงๆ แล้ว เราทุกคนต่างเป็นนักเขียนด้วยกันทั้งนั้น เพียงแต่ เราอาจไม่ได้เขียนบนกระดาษ หรือเขียนบนโซเชียลมีเดีย แต่เราก็เขียนประทับไว้ในจิตกันทุกขณะ ทุกลมหายใจเข้าออกเลยก็ว่าได้ แล้วเราเขียนกันทางไหนล่ะ ก็เขียนกันทางความคิดไง ...
    สมาธิเป็นกระจกส่องใจ ภาพวาดประกอบสีชอล์ก โดย หมอนไม้

    บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ (บทที่ ๑๗) มองตัวเองผ่านสายตาแห่งสติ เขียนโดย ญาณวชิระ : พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร)

    "มองตัวเองผ่านสายตาแห่งสติ"          การปฏิบัติสมาธิเป็นขั้นการทำความสะอาดจิต มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้มองกลับเข้ามาภายในตนเอง เป็นการมองตนเองผ่านสายตาแห่งสติ จะมองตัวเองได้ก็ต้องทำความสะอาดจิตก่อน วิธีปฏิบัติสมาธิจะใช้รูปแบบใดก็ตาม ไม่ใช้ข้อสำคัญ ที่สำคัญขอให้เราสามารถมองกลับเข้ามาหาตัวเองให้ได้ ก็เป็นอันใช้ได้ ญาณวชิระ : พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) เหมือนจะส่องกระจก กระจกก็ต้องสะอาดไม่มัวหม่น ...
    ภาพไม่เหมือน คุณศรันย์ ไมตรีเวช เจ้าของนามปากกา "ดังตฤณ" วาดโดย หมอนไม้

    กว่าจะมาเป็น “คำนิยมจากดังตฤณ” สำหรับ “บันทึกฝึกขีดเขียน” เล่ม ๑

    ปกหนังสือ "บันทึกฝึกขีดเขียน " (เล่ม ๑) เขียนโดย มนสิกุล โอวาทเภสัชช์ ตอนที่ต้นฉบับหนังสือ "บันทึกฝึกขีดเขียน" รวบรวมออกมาได้ ๑๐ บทเล็กๆ ประมาณปลายปี ๒๕๖๓ (เขียนซะดูเหมือนนานเลย จริงๆ แล้วเพิ่งผ่านมาห้าหกเดือนเอง) ผู้เขียนก็นึกถึงคุณศรันย์ ไมตรีเวช เจ้าของนามปากกา "ดังตฤณ" ขึ้นมาในช่วงเวลาหนึ่ง...
    ภาพไม่เหมือน อาจารย์ประสิทธิ์ แก้วศรี เมื่อครั้งยังเป็นพระภิกษุ วาดโดย หมอนไม้

    กว่าจะมาเป็น “คำนิยม” หนังสือ”บันทึกฝึกขีดเขียน (เล่ม ๑)” จากอาจารย์ประสิทธิ์ แก้วศรี

    "เพราะทุกอย่างมีคุณค่า ทุกอักษรา ทุกการสื่อสาร คือลายเซ็นของเราเอง ไม่ว่าเราจะคิด พูด กระทำสิ่งใด หรือเขียนอะไรๆ ไว้ที่ไหน ที่นั่น มีพลังงานของเราปรากฏเสมอ อยู่ที่เราแล้วล่ะ ว่าจะปลดปล่อยพลังแห่งความสร้างสรรค์ออกมาอย่างไรในทุกพื้นที่..." "บันทึกฝึกขีดเขียน" เล่มนี้ ไม่เพียงบอกเราในเรื่องเทคนิคการเขียน ซึ่งทุกคนมีอยู่แล้ว และเขียนเก่งกว่าผู้เขียนอีก แต่บันทึกฝึกขีดเขียน จะชวนเรากลับไปค้นหาขุมพลังสร้างสรรค์ในตัวเรา ที่อาจหลงลืมไป และนั่น อาจเป็นอะไรก็ได้...
    "นั่งคุยกับลมหายใจ" ภาพประกอบโดย หมอนไม้

    สนทนากับลมหายใจ : มนสิกุล เรื่องและภาพ

    ยามเย็น สนทนากับลมหายใจ เพื่อนสนิทของฉัน ที่ฉันมักจะละเลยมายาวนาน เธอ (ลมหายใจ) บอกกับฉันว่า
    "ภิกษุณีกวาดลานวัด" ภาพประกอบ โดย หมอนไม้

    นวนิยายใต้ร่มธรรม เรื่องของภิกษุณีจริยจิตรา ผู้ปรารถนาบรรลุธรรม ตอนที่ ๑ “ความโกรธกระเด็นไปไหน แล้วมันจะมาอีกหรือเปล่า” : เขียนโดย มนสิกุล

    “ อัชเชวะ กิจจะมาตัปปัง โก ชัญญา มะระณัง สุเว ”ความเพียรเป็นกิจที่ต้องทำวันนี้, ใครจะรู้ความตายแม้พรุ่งนี้.(พุทธพจน์) นวนิยายใต้ร่มธรรม เรื่องของ ภิกษุณีจริยจิตรา ผู้ปรารถนาบรรลุธรรม ตอนที่ ๑ "ความโกรธกระเด็นไปไหน แล้วมันจะมาอีกหรือเปล่า"

    TRENDING RIGHT NOW