บันทึกธรรม สัมมาสมาธิ

สุดทางจงกรม : สมาธิเบื้องต้นสำหรับลงมือปฏิบัติ (มหาสติปัฏฐาน ๔) บทที่ ๒๒ วิธีกำหนดจิต หลังจากเข้าถึงความสงบแล้วประพันธ์โดย พระราชกิจจาภรณ์ (พระมหาเทอด ญาณวชิโร) “ญาณวชิระ” บทที่...

สุดทางจงกรม : สมาธิเบื้องต้นสำหรับลงมือปฏิบัติ (มหาสติปัฏฐาน ๔) บทที่ ๒๑ ลมหายใจเป็นรูป จิตเป็นนาม และวิธีกำหนดนามรูป ประพันธ์โดย พระราชกิจจาภรณ์ (พระมหาเทอด ญาณวชิโร) “ญาณวชิระ”ปีที่พิมพ์  :  มกราคม ๒๕๖๘จัดพิมพ์ โดย  :  สถาบันพัฒนาพระวิทยากร เลขที่ ๓๔๔ อาคารสันติวัคคีย์ แขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบ กรุงเทพมหานคร ๑๐๑๐๐

บทที่ ๒๐ การหมักหมมของจิต จิตเศร้าหมองเพราะกิเลสหมักหมมนอนเนื่องมายาวนาน ต้องได้ความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง แล้วหมั่นพิจารณา หมั่นภาวนาอยู่บ่อยๆ ด้วยความเพียรอย่างต่อเนื่อง

บทที่ ๑๙ การพัฒนาปัญญา ๓ อย่าง             การฝึกสมาธินั้นเป็นขั้นตอนการพัฒนาปัญญา จึงเรียกว่า  “ภาวนา” และ การภาวนาซึ่งเป็นขั้นตอนการพัฒนาปัญญาให้ค่อยๆ เติบโตขึ้นตามลำดับนั้น จะต้องมีฉันทะอย่างยิ่งยวด มีความเพียรอย่างต่อเนื่อง ต้องผ่านการประคบประหงม ประคับประคอง ฟูมฟัก เอาใจใส่เสมอต้นเสมอปลาย เหมือนปลูกต้นไม้ต้องประคบประหงม หมั่นรดน้ำ ใส่ปุ๋ย พรวนดิน...

บทที่ ๑๒ ปีติจะเกิดช่วงไหน

ปีติ ต่อไปนี้จะพูดถึง "ปีติ ๕" เมื่อจิตสงบระงับจากนิวรณ์แล้ว สิ่งที่จะตามมาก็คือ ปีติ พิจารณาให้เข้าใจอย่างง่ายๆ เราจะรู้ว่าปีติเกิดขึ้นขณะใดนั้น ขอให้พิจารณาตามดังนี้

บทที่ ๘ เมื่อจิตสงบดี ให้ดำเนินในวิถีแห่งภาวนา เมื่อคิดพิจารณาถึงการเกิด เห็นโทษของการเกิด เห็นโทษของการใช้ชีวิต จิตจะสงบลง ไม่ดิ้นรนทุรนทุราย ไม่ซัดส่าย ไม่หดหู่ ไม่ฟุ้งซ่าน จะมีความชุ่มชื่นใจ เบิกบานใจ เป็นไปอย่างสม่ำเสมอในการกำหนดลมหายใจเข้า-ออก ทั้งในเวลายืน...

บทที่ ๗ จิตไม่ร่าเริงในการปฏิบัติควรทำอย่างไร เมื่อปฏิบัติกรรมฐานไปแล้ว จิตเกิดความเบื่อหน่าย ไม่ร่าเริงแจ่มใสในการปฏิบัติ ต้องพยุงจิตขึ้นมาให้มีความเบิกบานในการปฏิบัติ ครูบาอาจารย์แนะนำวิธียกจิตขึ้น ให้เกิดความร่าเริงในการปฏิบัติเอาไว้ ท่านให้พิจารณาเห็นโทษของชาติ ชรา...

บทที่ ๖ การบอกพระกรรมฐาน การบอกพระกรรมฐาน พระอาจารย์บางรูป บอกได้เฉพาะอารมณ์พระกรรมฐานที่ท่านเคยฝึกปฏิบัติมา หรือ ตามที่ท่านได้บรรลุ ได้เข้าถึงด้วยตัวท่านเอง ส่วนพระอาจารย์บางรูปมีความรอบรู้ในการกำหนดอารมณ์ ตัวเองปฏิบัติมาด้วย...

สุดทางจงกรม : สมาธิเบื้องต้นสำหรับลงมือปฏิบัติ (มหาสติปัฏฐาน ๔) บทที่ ๒ อาตาปี สติมา สัมปชาโน ๓ คำที่สำคัญ เขียนโดย พระราชกิจจาภรณ์ (พระมหาเทอด ญาณวชิโร) “ญาณวชิระ”