“คนเราบางคนนอนไม่หลับ กังวลมาก เครียดมาก แต่สำหรับแมว เชื่อไหมว่า ไม่เคยมีปัญหาเรื่องการนอน ไม่ว่ามันจะอยู่ที่ไหนก็ตาม แมวยังคงนอนหลับเสมอ ฝันดีหรือเปล่าไม่รู้แฮะ อันนี้ต้องไปถามแมวกันเองนะครับ” พิสุทธิ์ เกรียงบูรพา
หลายคนทราบดีว่า “แมวไทย” เป็นสัตว์ประจำชาติไทยเราอีกชนิดหนึ่งแล้ว ซึ่งแมวไทยพันธุ์แท้ในปัจจุบันเหลือเพียง ๕ สายพันธุ์ ได้แก่ ๑. แมวศุภลักษณ์ ๒. แมวโคราช ๓. แมววิเชียรมาศ ๔. แมวโกญจาและ ๕. แมวขาวมณี
แม้เจ้าแมวตัวนี้จะไม่ใช่แมวไทย แต่เป็นแมวลาย ก็น่ารักไม่แพ้แมวตัวใดในโลก
และหากจะมองในมุมของสัตว์เลี้ยงประจำชาติไทย ผมคนหนึ่งล่ะ ยกมือโหวตให้ “เจ้าแมวเหมียว” อย่างไม่ลำเอียงเลย เพราะแมวเป็นสัตว์ที่เลี้ยงง่าย น่ารักทุกตัว ถึงไม่เลี้ยงก็ยังไม่ตาย อยู่ได้ของมันตั้งแต่แรกเกิดยังลืมตาไม่ได้เลย แม้จะถูกรถชนตายไปบ้าง หมากัดตายไปบ้าง แต่แมวก็ยังมีให้เห็นอยู่ในทุกซอก ทุกมุม ทุกจังหวัด ทั่วประเทศไทย โดยเฉพาะทางภาคเหนือเขารักแมวมาก คนโบราณเคยเปรียบไว้ ใครฆ่าแมวตายโดยเจตนา บาปเท่ากับฆ่าเณรองค์หนึ่งเชียวนะ
อ้าว… แล้ววิถีแห่งแมว มาเกี่ยวอะไรกับการแก้ปัญหาการนอนไม่หลับได้อย่างไรล่ะ
เป็นเวลาหลายสิบปีก่อน ประเทศไทยได้ชื่อว่าเป็นสยามเมืองยิ้ม (Land of smile) เพราะพ่อแม่ปู่ย่าตายายของพวกเราในสมัยนั้น ท่านยังไม่มีปัญหาอะไรที่สลับซับซ้อนเหมือนอย่างสังคมทุกวันนี้ ผมเอง แทบจะไม่เคยได้ยินใครบ่น หรือมีปัญหาเรื่องนอนไม่หลับสักเท่าไรเลยจริงๆ ทุกสิ่งทุกอย่าง เป็นไปในทำนองคลองธรรม อยู่กันอย่างภารดรภาพ มีก็แบ่งปันกัน กระทบกระทั่งกันน้อยครั้งมาก หากมีบ้าง ต่างก็บอกว่า ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร อภัยให้กันไป
ไม่เหมือนกับทุกวันนี้ ที่สภาพสังคม ทั้งธุรกิจ ทั้งการเมือง มีความสลับซับซ้อน และมีดีกรีของความเห็นแก่ตัวสูงมาก ครั้งหนึ่งอาจารย์หมอประเวศ วะสี ยังเคยกล่าวไว้ว่า … ช่วงเวลานี้ ต่อเนื่องไปอีก ๒๐ ปี เป็นช่วงเวลาที่ คนในโลกจะอยู่กันยากลำบากมากขึ้น เนื่องด้วยวิกฤตการณ์ในโลกหลายอย่าง บังเอิญมันเกิดขึ้นพร้อมๆกัน นอกจากประชากรจะล้นโลกแล้ว (มีมากกว่า ๗ พันล้านคนแล้วทุกวันนี้) ยังเกิดวิกฤติเศรษฐกิจ วิกฤติภัยธรรมชาติ วิกฤติความตกต่ำของคุณธรรมอีก คนจึงทุกข์มากขึ้น ปัญหาเรื่องการนอนไม่หลับ จึงมีพูดกันให้ได้ยินอยู่บ่อยๆ จากหลายๆบุคคล ต่างกรรมต่างวาระกัน สถิติของการบริโภคยานอนหลับ ยากล่อมประสาท จึงเพิ่มมากขึ้นอย่างน่ากังวล คนทั่วโลก ปีหนึ่งๆกินยาเหล่านี้ รวมกัน เป็นหลายสิบตัน หลายคนถึงขนาด อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มียา หลับไม่ลงถ้าต้องขาดมัน!
ไม่เห็นแมวตัวไหน ต้องพึ่งยาประเภทนี้เลย ไม่ว่าจะเป็นตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษของมัน เมื่อหลายล้านปีผ่านมาถึงปัจจุบันนี้แล้ว ก็ตาม … แล้วทำไม คนเรา บางคน หลายๆคน ต้องกินยาประเภทนี้ด้วย อย่างน้อยที่สุด ก็เพียงเพื่อต้องการให้ยาช่วยให้ นอนหลับ ?
ทำไมแมวไม่ต้องใช้ยา ก็ยังนอนหลับได้ดีทุกตัว … วิถีแห่งแมว จึงน่าน้อมโยนิโสมนสิการยิ่งนัก แม้แต่ในคำเทศนาของอาจารย์พุทธทาสภิกขุ ก็มักมีตัวอย่างเรื่องแมวปรากฏให้เห็น ให้ยินอยู่เสมอ ผมจึงอยากจะสรุปรวบรวมเรียบเรียงมาเป็นวิถีแห่งแมว ดังต่อไปนี้
- แมวไม่เคยเป็นโรคประสาท
- แมวไม่มีจิตคิดพยาบาทใคร
- แมวไม่เคยปวดหัว เพราะมันไม่เคยคาดหวังอะไร (อยู่อย่างไม่หวัง)
- แมวไม่ต้องใช้ ยากล่อมประสาทหรือยานอนหลับ
- แมวไม่เคยพึ่ง สิ่งเสพติดเพื่อปลอบประโลม
- Take it easy แบบแมวๆ ช่วยให้นอนหลับได้ง่าย ทุกที่ทุกเวลา
ดังนั้น แมวจึงไม่เคยนอนไม่หลับ ด้วยประการฉะนี้ …
เรื่องนี้ ผมยืนยันได้ เพราะในชีวิตผมเอง ผ่านการเลี้ยงแมวมาไม่ต่ำกว่า ๘๐ ตัว พวกมันจะทยอยกันมาขออาศัยพักพิงในบ้านผม เริ่มจากตัวแม่ก่อน มาแล้วก็คลอดลูกเป็นครอกๆ โตหน่อย มันก็หนีไปบ้าง คนอื่นขอไปเลี้ยงบ้าง ต่างๆนานา ผมยืนยันได้ว่า พวกมันทั้งหมด มีวิถีชีวิตที่เรียบง่าย เป็นอยู่กับปัจจุบัน ไม่เคยคำนึงถึงอดีต ไม่วิตกกังวลถึงอนาคต (กินมื้อนี้อิ่มแล้ว ไม่เคยคิดถึงมื้อหน้าเลย) ไม่มีข้อผูกพันระหว่างมันกับเรา
สถานภาพถือว่าเป็นเพื่อนกัน ไม่มีความยึดมั่นถือมั่น จึงไม่มีความคาดหวังว่าเราจะต้องสร้างรัง หรือ หาที่ให้มันนอน แม้กระทั่ง บางวัน ลืมคลุกข้าวให้มันกิน มันยังไม่โวยวายเลย … แค่มาร้อง แง้วๆ สัก ๒-๓ นาที แล้วก็เดินเลยไปหาอาหารเองต่อไป…
ดังนั้น เราอาจสรุปได้ว่า “วิถีแห่งแมว”คือ การมีชีวิตอยู่อย่างไม่หวัง (Hopeless living) หรือ การเป็นอยู่อย่างไม่ยึดมั่นถือมั่น ใครทำได้แบบแมว นั้นอาจเทียบเท่า กับ วิถีแห่งการปล่อยวางเลยทีเดียวเชียวนะครับ ลองพิจารณาด็ให้ดี อย่าทำเป็นเล่นไป
เพราะฉะนั้น … หากใครก็ตามสามารถเลียนแบบ “วิถีแห่งแมว” ได้ ก็หมายถึง ชีวิตก็จะดำเนินอยู่ได้อย่างว่างเบามากขึ้น เพราะ ลดซึ่งความคาดหวังลง ลดซึ่งความยึดมั่นถือมั่นลง ก็เท่ากับ ลดซึ่งตัวกู-ของกู ลงโดยปริยาย เมื่อความยึดมั่นในตัวกูของกู ลดน้อยลง ความทุกข์ทรมาน หรือ เหตุปัจจัยที่ทำให้นอนไม่หลับ ย่อมต้องลดลงตามส่วนด้วย ดังนั้น เราจึงไม่มีความจำเป็นต้องพึ่งพา ยานอนหลับหรือยากล่อมประสาทชนิดใดๆในโลกอีกต่อไป
ท่านผู้ใดที่ยังนึกภาพไม่ออก เพราะไม่เคยเลี้ยงแมว ก็ขอให้ท่านเริ่มสังเกตแมว ใกล้ ๆ ตัวท่าน หรือ ไปหาอนุเคราะห์แมวจรที่น่าสงสาร ข้างถนนก็ดี ในวัดก็ดี หรือแมวพิการก็ดี อุ้มมาเลี้ยงเอาบุญ สักตัวนะครับ … หลังจากที่ท่านได้เข้าถึง “วิถีแห่งแมว”แล้ว ท่านจะได้ทั้งการนอนหลับอย่างสบาย และยังได้กุศลที่เมตตาสัตว์โลกอีกตัวหนึ่งด้วยครับ
ผมขออนุโมทนาไว้ล่วงหน้าครับ
พิสุทธิ์ เกรียงบูรพา
เป็นวิศวกร นักเขียน คอลัมน์นิส นักแต่งเพลง นักดนตรี นักร้อง ศิลปิน มีผลงานหนังสือรวมเล่ม อาทิ ธรรมะชิว ๆ , สนเฒ่าแสดงธรรมแห่งสวนโมกข์ ภาคพิศดาร, ประตูแห่งความสุข (ประตูที่ไร้ประตู) ฯลฯ
“วิถีแห่งแมว กับ การมีชีวิตอยู่อย่างไม่หวัง (Hopeless living) ” เขียนโดย พิสุทธิ์ เกรียงบูรพา (ฉบับปรับปรุงใหม่) ขอขอบพระคุณการตีพิมพ์ครั้งแรกในคอลัมน์ “พึ่งตนพึ่งธรรม” หน้าวันพระ หนังสือพิมพ์ คมชัดลึก ช่วงเดือนพฤษภาคม – มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๕๕
คลิกชม บทเพลง HBD ล้ออายุ แต่งโดย พิสุทธิ์ เกรียงบูรพา ขับร้องโดย ลูกสาว น้องเอิร์น ภัคจิรา เกรียงบูรพา —> HBD ล้ออายุ – น้องเอิร์น ภัคจิรา เกรียงบูรพา
