Uncategorized

เลือกมุม เพื่อมอง โดย หมอนไม้

การเดินทางของจิต ไม่มีวันสิ้นสุด หากเราไม่หยุด ด้วย...สติ การเดินทางของกาย เป็นไปตามคำสั่งการของใจ และกิเลส หากใจไม่มีสติ กิเลสก็นำทาง

อาชีวะต้นแบบวิถีพุทธ : โดย พระมหาประสิทธิ์ ญาณปฺปทีโป พ โปรย “การพัฒนาเยาวชนเพื่อศตวรรษหน้า  จะไม่ใช่แค่ให้เรารู้มากๆ แต่ที่สำคัญคือให้เขารู้จักตัวเองดีพอ และรู้ว่าอะไรดีสำหรับเขา  เพื่อให้เขาได้ตัดสินใจเลือกเส้นทางชีวิตทีดีได้อย่างเหมาะสม   โลกจะพัฒนาไปไกลแค่ไหนก็ไม่สำคัญเท่าใจเราพัฒนาไปเท่าไหร่แล้วต่างหาก” อาชีวะวิถีพุทธต้นแบบ

ยามเช้า วัดบุญญฤทธาราม จ.ชลบุรี มาวัดด้วยใจ

โชคดีที่เห็น’ความคิด’           การที่เราจะเห็นว่า ตัวเรานั้นต่างเป็นคนโชคดี ไม่ใช่เรื่องง่าย อย่างที่ตั้งข้อสังเกตกับตัวเองไปคราวที่แล้ว เพราะความคิดลบๆ มักจะมากลบให้ใจห่อเหี่ยวเสมอ แต่ก่อนที่จะไปสู่รากที่มาของความคิดลบๆ นั้นมาจากไหน ฉันอยากจะบอกถึงความโชคดีของเรากันก่อนสักเล็กน้อย           ที่ว่า เราต่างเป็นคนโชคดีนั้นก็ไม่ได้เป็นเรื่องของคนที่จะมีโชค แต่หมายถึง “ เราโชคดีที่เกิดเป็นมนุษย์ และได้พบพระพุทธศาสนา” ต่างหาก ทำไมจึงกล่าวเช่นนั้น           เพราะพระพุทธศาสนาไม่ใช่เรื่องของความเชื่อ หรือเป็นเรื่องของใครคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นเรื่องของความจริงในกายและใจเราเองที่เมื่อเราศึกษาเรียนรู้ ค้นหา ธรรมวิจัยไปตามแผนที่ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงวางไว้โดยอาศัยอริยสัจ 4 เป็นแนวทาง คือ...

กล้วยต้มกลางพายุ โดยหมอนไม้          ในวันเลือกตั้งที่ผ่านมา ผู้เขียนออกไปทำหน้าที่พลเมืองแต่เช้าที่สวนสาธารณะใกล้บ้าน หลังแปดโมงเล็กน้อย ก็เป็นที่น่ายินดีว่า มีผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้งจนต้องต่อคิวกันแล้ว ใช้เวลาไม่นานนักก็กลับบ้าน  เพราะทำตามขั้นตอนทุกอย่าง ตั้งแต่การตรวจดูสิทธิ์ของตนก่อนหน้า และดูหมายเลขที่จะไปใช้สิทธิ์เรียบร้อยเพื่อให้ทุกอย่างดำเนินไปอย่างรวดเร็วไม่รบกวนเวลาของคนที่ต่อแถวมาติดๆ จะว่าไปการเลือกตั้งครั้งนี้ ถ้าเราไม่หวังผล ก็ได้เรียนรู้อะไรมากทีเดียว อย่างน้อยก็เรื่อง “สิทธิพื้นฐาน” ที่ทุกคนมีเสมอกัน            การศึกษานโยบายพรรคให้ละเอียดด้วยตนเอง จะนำไปสู่การเลือกพรรคและสมาชิกพรรคได้อย่างที่สามารถเป็นตัวแทนให้เราได้ แม้ว่า เขาคนนั้น หรือ พรรคนั้น อาจไม่ได้รับคะแนนเสียงมากพอที่จะจัดตั้งรัฐบาล หรือ แม้แต้เสียงที่เราเลือกให้ไปก็อาจไม่พอที่จะเป็นหนึ่งในส.ส.ที่จะเข้าไปทำงานในสภาด้วยซ้ำ แต่นั่น ก็คือ การเรียนรู้ที่จะใช้สิทธิ์ของตนอย่างชอบธรรม จะเรียกว่าการใช้สิทธิ์นี้เป็นจุดเริ่มต้นของการใช้ชีวิตอย่างเป็นผู้เลือกก็ย่อมได้ และเป็นการเรียนรู้สำคัญในการ “เลือก”...

สามเณรวัย ๓๐ ปี ชาวสาธารณรัฐเชค บรรพชาตั้งแต่เดือนมิถุนายนปีที่แล้ว หลังจากฝึกเป็นพ่อขาวอยู่ ๑ ปีที่วัดอมราวดี ในประเทศอังกฤษ ปัจจุบันมาจำพรรษาฤดูหนาวเป็นเวลา ๓ เดือนอยู่ที่วัดธรรมปาละ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ท่านต้องทำหน้าที่ดูแลงานทั่วไปภายในวัด แยกขยะ นำขยะไปทิ้งอาทิตย์ละ ๒ ครั้ง คอยอุปัฏฐากพระผู้ใหญ่ ท่านพยายามฝึกฝนอย่างเต็มกำลัง ในเวลาเกือบ ๒ ปีที่ได้ปฏิบัติภาวนาที่วัด สุดท้ายท่านตัดสินใจลาสิกขาในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ท่านซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวท่านเอง ที่สำคัญท่านไม่อยากละเมิดในสิกขาบทที่รับมา เพราะรู้สึกว่าท่านยังไม่พร้อมที่จะเป็นสามเณรต่อเพื่ออุปสมบทเป็นพระภิกษุในอีกไม่ช้า ท่านยังอยากใช้ชีวิตแบบฆราวาสที่สามารถทำอะไรได้มากขึ้น ไม่มีข้อกำหนด กฎบังคับมาก แต่มีโอกาสปฏิบัติภาวนาสม่ำเสมอ

ความเป็นที่รัก โดย พระพิทยา ฐานิสสโร  หนุ่มวิศวกรก่อสร้างชาวสวิตเซอร์แลนด์ วัย ๔๐ ปีต้นๆ แต่งงานกับหญิงไทยเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้มีลูกสาววัยน่ารักด้วยกันสองคน อายุ ๒ ขวบและ ๔ ขวบ เพิ่งเดินทางกลับจากไปเยี่ยมบ้านเกิดของภรรยาที่เมืองไทยเมื่อเดือนที่แล้ว หลังจากกลับมาที่สวิตเซอร์แลนด์ได้ ๓ วัน เช้าวันนั้นภรรยาตื่นขึ้นมาทำภารกิจภายในบ้าน โดยมิได้สนใจสามี คิดว่าเขาคงต้องการนอน เมื่อทำสิ่งต่างๆ เสร็จ แต่เห็นสามีนอนหลับนานผิดปรกติ สังเกตดูอีกทีแขนสามีเป็นสีม่วงจับที่ตัวสามีปรากฎว่าสามีได้เสียชีวิตแล้ว เรื่องราวต่างๆ มากมายที่สามารถเกิดขึ้นกับชีวิตอย่างไม่คาดหวังทั้งในด้านดีและด้านไม่ดี เราส่วนใหญ่มิเคยได้เตรียมใจกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นไม่ว่าในด้านใดๆ ดังนั้นเมื่อเกิดสิ่งที่ดีในชีวิตก็หลงเพลิดเพลินดีใจ ภูมิใจ ตื่นเต้นจนไม่สามารถควบคุมอารมณ์และเมื่อเกิดเหตุการณ์ เรื่องราวในสิ่งไม่ดีเกี่ยวข้องกับชีวิตตนก็จะเกิดความเครียด กลุ้มใจ ตกใจ เศร้าใจ...

อาชีวะวิถีพุทธต้นแบบ โดย พระมหาประสิทธิ์ ญาณปฺปทีโป

เรียนรู้ทุกย่างก้าว  โดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท  วัดทองนพคุณ คลองสาน กรุงเทพฯ “อาศัยการเดินเป็นเครื่องมือในการสอน โดยไม่ต้องบอกว่าต้องทำอย่างโน้นอย่างนี้ อุปสรรคปัญหา ความเหนื่อย ความอ่อนล้า ความหนักในการเดินทาง เป็นเครื่องมือสร้างความรัก ความสามัคคีให้เกิดขึ้นระหว่างกันและกันได้เป็นอย่างดี”           เรียนรู้ทุกอย่างก้าว   ผู้เขียนได้เข้าร่วมกิจกรรมในโครงการปฏิบัติธรรม “เดินธุดงค์สัญจร” ของนักเรียนโรงเรียนพระปริยัติธรรมธีรราชมหามุนี วัดศรีบุญเรือง อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระหว่างวันที่ ๙-๑๓ มกราคม ๒๕๖๒ เป้าหมายคือ เดินมาจัดกิจกรรมวันเด็ก ซึ่งกำหนดจัดขึ้นวันที่ ๑๓ มกราคม ร่วมกับภาคีเครือข่ายกลุ่มเพื่อชีวิตดีงาม สถาบันพัฒนาพระวิทยากร ณ อาศรมพระบัณฑิตอาสาบ้านดอกแดง อำเภอฮอด...