ไปวัดกับแม่

แสงสว่างที่กลางใจ (เมื่อไรนะจักปรากฏ) : mon'memo แม้ในที่ซึ่งมืดมิดที่สุดก็ยังมีแสงสว่างแสงสว่างอาจไม่ได้ปรากฏข้างนอกแต่มันอาจปรากฏในใจเราขอเพียงยังมีลมหายใจย่อมมีหนทางที่จะนำไปพบกับแสงสว่างเป็นแน่ ธรรมวิจัยเล็กๆในค่ำคืนนี้กับลมหายใจในปัจจุบันและความคิดที่ย้อนไปในอดีตถึงเรื่องราวของมหาบุรุษท่านหนึ่งเมื่อสองพันหกร้อยกว่าปีก่อน ในค่ำคืนที่มืดมิดที่สุดมหาบุรุษท่านนั้นที่เรารู้จักท่านในนามเจ้าชายสิทธัตถะพระองค์ทรงนั่งลงที่โคนต้นโพธิ์พฤกษ์หลังจากพระองค์กลับมาฉันพระกระยาหารแล้วปัญจวัคคีย์ก็ทิ้งพระองค์ไปด้วยความยึดติดว่าการบรรลุธรรมนั้นจะต้องเพียรอย่างสุดโต่ง เมื่อพระองค์ละความสุดโต่งกว่าจะพบทางสายกลางก็ต้องแลกกับความสูญเสียปัญจวัคคีย์ทั้งห้า

ความใส่ใจ กระบองเพขรต้นน้อย นอนหลับมาหลายปี ในช่วงที่ฉันหลงติดอยู่กับความคิด ฉันมองไม่เห็นกระบองเพชร ฉันมองไม่เห็นความเขียว ฉันมองไม่เห็นว่ามันต้องการใครสักคน

แด่ …ความเจ็บปวดในสังสารวัฏ นอนไม่หลับ จิตย้อนไปไกล ถึงเรื่องราวก่อนเกิดพระพุทธเจ้า ก็เลยธรรมวิจัยดู เหตุใดเจ้าชายสิทธัตถะ

ก่อนที่ท่านพุทธทาสจะละสังขารไปเมื่อวันที่ ๘ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๓๖  สิ่งหนึ่งที่ท่านเป็นห่วงคือจะทำอย่างไรให้ลูกผู้หญิงได้มีโอกาสปฏิบัติธรรมเช่นเดียวกับลูกผู้ชาย ดังปรากฎอยู่ในบันทึกของท่านตอนหนึ่งว่า ... มโนธาตุในใจ คือความตระหนักรู้ถึงเหตุปัจจัยในการสร้างอาศรมสำหรับลูกสาวแห่งนี้ขึ้นมาก็เพื่อให้เป็นที่พึ่งของลูกผู้หญิง เพราะสวนโมกขพลารามที่เกิดขึ้นมาได้ก็เพราะเงินก้อนสุดท้ายของผู้หญิงคนหนึ่ง คือคุณแม่เคลื่อน พานิช โยมแม่ของท่านพุทธทาส ที่สนับสนุนลูกให้เดินไปบนหนทางนี้จนถึงที่สุดแห่งทุกข์ นั่นเอง

กราบขอบพระคุณ ภาพถ่ายโดย พระมหาปฐมพงศ์ ญาณวํโส จริยธรรมแชนแนล สำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และความมั่นคงแห่งสถาบันชาติ พระศาสนา พระมหากษัตริย์ วัดสระเกศฯ (ภาพในอดีต )ธรรมะอกาลิโก "พระ " ภาพประกอบ วาดโดย มนสิกุล วันนี้วันพระ วันพุธที่ ๒๙...

ปกหนังสือ "บันทึกฝึกขีดเขียน : เล่ม ๑ " โดย มนสิกุล เรื่อง และภาพ ยังทุกข์ไม่พออีกหรือ ... ผู้เขียนถามตนเอง จริงๆ ก็พอแล้วนะ สำหรับความทุกข์ แต่จะเลือกไม่ทุกข์ใจได้อย่างไร นี่สิสำคัญ ...

กว่าจะมาเป็น "คำนิยม" จากพระครูสมุห์สุพัฒน์ อนาลโย (พระอาจารย์จ๊อดส์) สำหรับ "บันทึกฝึกขีดเขียน" (เล่ม ๑) ปกหนังสือ "บันทึกฝึกขีดเขียน เล่ม ๑" เขียนโดย มนสิกุล โอวาทเภสัชช์ ผู้เขียน...

วันนี้วันพระ วันอาทิตย์ที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๖๓  แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒ ขอเราจงเชื่อมั่นในความดีของเรา แม้ไม่มีใครเห็น ขอให้เราเชื่อมั่นว่า... ความดีนั้นจักยังดำรงอยู่ตลอดกาล

เมื่อลมหายใจของฉัน ชนเข้ากับความคิดมากมายอย่างจัง ในอากาศ ฉันเพียงเฝ้าดู การบาดเจ็บของตัวตนในหลุมหลบภัย แม้ปล่อยวางไม่ได้ ก็ให้รู้

"พระพุทธเจ้าของฉัน" ภาพวาดลายเส้น โดย หมอนไม้ พระพุทธเจ้าของฉัน ใส่แว่นด้วย เมื่อวานลืมวาดแว่นถวายท่าน พระองค์ก็อาจจะมองอะไรไม่ค่อยชัด วันนี้ ท่านสวมแว่นแล้ว