โชคดีที่มีพระ : luckly we have a monks

ธรรมนิพนธ์ เรื่่อง สุวรรณบรรพต : สยามพุทธศิลป์ เขียนโดย พระวิจิตรธรรมาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) /พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๖ โดย สำนักพิมพ์อนันตะ "พระสงฆ์ สายน้ำ และความทรงจำ" ในมหาอุทกภัย ๒๕๕๔

ธรรมนิพนธ์ เรื่อง "หลักการทำบุญและปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน" เขียนโดย พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) “ สุวรรณสามตำนานคนกตัญญู” จดหมายถึงโยมพ่อใหญ่-โยมแม่ใหญ่ (ฉบับที่ ๒) (ตอนจบ) จากธรรมนิพนธ์เรื่อง

พระมหาประสิทธิ์ ญาณปฺปทีโป ผู้เขียน ธรรมะอกาลิโก โชคดียังมีพระ...สอนธรรมให้รู้จักตนเอง เรียนรู้ทักษะการจัดการอารมณ์ ฝึกซ้อมใจให้มีสติ ...สิ่งจำเป็นสำหรับคนยุคใหม่   ความหวังยังคงมี

จงรักษาเกียรติภูมินี้ไว้ เป็นความภาคภูมิใจของชีวิต... โรงเรียนวัดสระเกศ มีเกียรติประวัติ เป็นโรงเรียนมัธยมแรกของประเทศ จากเกียรติประวัติ กลายเป็นเกียรติภูมิ

ช่วงนี้มีญาติโยมถามกันมาว่า ธรรมะข้อไหนจะนำมาใช้ในระหว่างเกิดโรคระบาดนี้ เพราะไม่เพียงแค่โรคเท่านั้นที่น่ากลัว ความกลัวโรคอย่างเกินจริง หรือไม่กลัวไม่กังวลเอาซะเลย ไม่หาทางป้องกันสำหรับตนเอง ก็อาจกลายเป็นพาหะสำหรับคนรอบข้างไปได้อย่างที่เกิดขึ้นแล้วทั่วโลก อาจน่ากลัวกว่า? อาตมามีความเห็นว่า... สิ่งที่ควรทำคือ ติดตามสถานการณ์ให้ดี เพราะเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ไม่พาตัวเองไปสถานที่เสี่ยง

วันนี้วันพระ วันเสาร์ที่ ๗ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๖ แรม ๘ ค่ำ เดือน ๑๐ ศึกษาความเป็นมาและอานุภาพแห่งการสวดมนต์ "อังคุลิมาลปริตร"...

บุญนี้เพื่อพ่อแม่ บวชเณรภาคฤดูร้อน ซัมเมอร์แคมป์แบบไทยๆ โดย พระมหาประสิทธิ์ ญาณปฺปทีโป            ช่วงปิดภาคเรียนใหญ่  เยาวชนไทยหลายคนเลือกที่จะใช้เวลานี้บรรพชาเป็นสามเณรเพื่อฝึกหัดดันตน และปฏิบัติตนตามแนวทางวิถีพุทธ  การบวชเณรฤดูร้อนจึงกลายเป็นประเพณีของหลายพื้นที่มีการจัดเป็นประจำทุกปี             การบวชเณรฤดูร้อน  ถือเป็นซัมเมอร์แคมป์ (summer camps) แบบไทยๆ เพราะเด็กจะต้องออกจากบ้านมาเรียนรู้การใช้ชีวิตแบบสามเณร  แม้จะไม่มีปีนเชือกกระโดดกำแพง แต่มีสวดมนต์ไหว้พระ...

  “บางครั้ง การฟังเสียงคนอื่นมากเกินไป จนลืมเสียงหัวใจตนเองไม่ค่อยดีเท่าไหร่  เพราะเคยเห็นคนที่ไปตามผู้ชี้นำเสมอ...จนลืมไปว่าอะไรที่สิ่งสำคัญสำหรับตัวเอง”    ถามใจตัวเองให้ดี เมื่อมีคน “ชี้นำ” โดย พระมหาประสิทธิ์ ญาณปฺปทีโป   หลายคนเหลือเกินที่จะชี้ให้เราไปสู่เป้าหมาย  แต่มีไม่กี่คนหรอก  ที่จะนำเราไปสู่จุดหมายที่ชี้นั้น  และบางคนก็ทำได้แค่ชี้ให้เราเห็น มากมายเป้าหมายที่อยู่เบื้องหน้า  เราเองจะต้องเลือกสักอย่าง  แล้วก็พยายามก้าวไปให้ถึงจุดนั้นด้วยตัวเอง  เพราะจริงๆ แล้ว มันยากที่จะมีใครมานำเราไป  อย่างมากก็แค่เดินนำ  ทำให้เราเห็นว่า ทางนั้นพอจะไปได้บ้างแต่ก้าวสำคัญก็ยังเป็นของเรา เพราะถ้าพลาด...ก็หล่นเองและเจ็บเอง            บางคนอยากหาเพื่อนร่วมทาง  ที่มีจุดหมายจุดเดียวกัน  ก็อาจจะพอหาได้  แต่ความหมายเดียวกันอาจจะยากสักหน่อย  เพราะแม้เราจะมองจุดเดียวกัน  เราก็อาจจะหมายถึงคนละอย่างกัน  เคยขึ้นไปบนยอดดอยอย่างลำบากกว่าจะขึ้นไปถึง แล้วมองยอดดอยมากมาย ...

แนวคิดว่า “ร้อยหมื่นพันคำไม่เท่าหนึ่งทำให้ดู”  สอดคล้องกับหลักพุทธที่ว่า “ยถาวาที  ตถาการี  พูดอย่างไร  ทำอย่างนั้น”    ร้อยหมื่นพันคำไม่เท่าหนึ่งทำให้ดู โดย พระมหาประสิทธิ์  ญาณปฺปทีโป                 ได้อ่านบทความวิชาการเรื่อง “ผู้สูงอายุต้นแบบตามแนวพุทธ : กรณีศึกษาหลวงพ่อวัดบางเบิด  จังหวัดประจวบคีรีขันธ์” ประทับใจในความเป็นต้นแบบของหลวงพ่อที่อายุมากถึง ๗๓ ปี แต่ว่ามีอุตสาหะเรียนจนถึงระดับปริญญาเอก  ของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  บางคนอาจจะสงสัยว่าทำไมท่านถึงต้องเรียนเป็นพระอายุมากแล้วแล้วไม่ต้องเรียนก็ได้   แต่ท่านกลับเบิกบานกับการเดินทางไกลถึง ๘๐๐ กิโลเมตร ทำให้เกิดแรงบันดาลใจทั้งต่อคณาจารย์และสหธรรมิก  จึงนำไปสู่การถอดบทเรียนทำให้ค้นพบว่า  ท่านทำหน้าที่พระที่ไม่ใช่แค่สอนสั่ง แต่มีแนวคิดว่า “ร้อยหมื่นพันคำไม่เท่าหนึ่งทำให้ดู”  สอดคล้องกับหลักพุทธที่ว่า “ยถาวาที...