ธรรมลิขิต : Write Dhamma

คือ พระผู้สร้าง "ประติมากรรมแห่งความดี" ๑๖ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๘ อาจาริยบูชา มุทิตาจิต ๕๔ ปี พรรษาที่ ๓๑ ท่านเจ้าคุณอาจารย์ พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร, วงศ์ชะอุ่ม) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร

สุดทางจงกรม : สมาธิเบื้องต้นสำหรับลงมือปฏิบัติ (มหาสติปัฏฐาน ๔) บทที่ ๒๒ วิธีกำหนดจิต หลังจากเข้าถึงความสงบแล้วประพันธ์โดย พระราชกิจจาภรณ์ (พระมหาเทอด ญาณวชิโร) “ญาณวชิระ” บทที่...

บทที่ ๒๐ การหมักหมมของจิต จิตเศร้าหมองเพราะกิเลสหมักหมมนอนเนื่องมายาวนาน ต้องได้ความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง แล้วหมั่นพิจารณา หมั่นภาวนาอยู่บ่อยๆ ด้วยความเพียรอย่างต่อเนื่อง

บทที่ ๑๙ การพัฒนาปัญญา ๓ อย่าง             การฝึกสมาธินั้นเป็นขั้นตอนการพัฒนาปัญญา จึงเรียกว่า  “ภาวนา” และ การภาวนาซึ่งเป็นขั้นตอนการพัฒนาปัญญาให้ค่อยๆ เติบโตขึ้นตามลำดับนั้น จะต้องมีฉันทะอย่างยิ่งยวด มีความเพียรอย่างต่อเนื่อง ต้องผ่านการประคบประหงม ประคับประคอง ฟูมฟัก เอาใจใส่เสมอต้นเสมอปลาย เหมือนปลูกต้นไม้ต้องประคบประหงม หมั่นรดน้ำ ใส่ปุ๋ย พรวนดิน...

สุดทางจงกรม : สมาธิเบื้องต้นสำหรับลงมือปฏิบัติ (มหาสติปัฏฐาน ๔)

ส่วนหนึ่งจากคำนำ... สุดทางจงกรมเป็นหนังสือเกี่ยวกับการปฏิบัติสมาธิในเบื้องต้น โดยอาศัยหลักมหาสติปัฏฐาน ๔ เป็นแนวทาง เป็นภาคต่อจากเล่ม “สมาธิเบื้องต้นสำหรับชาวบ้าน ภาค ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับสมาธิ” ที่ได้พิมพ์ไปแล้ว เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๕๒

บทที่ ๑๔ การปรากฏของปีติและสุข การปรากฏของปีติและสุขในการปฏิบัติ จะเปรียบก็เหมือนนั่งอยู่ในครอบแก้ว หรือเหมือนมีภาวะครอบแก้วปรากฏซ้อนขึ้นมาครอบตัวเราไว้ ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่ไม่อยู่ในครอบแก้ว เมื่อเกิดปีติและสุขก็ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่ปีติและสุขจะไม่แผ่ปกคลุมร่างกายเอาไว้ ท่านเปรียบเหมือนการถูกเทน้ำรดราดลงมาตั้งแต่ศีรษะ น้ำจะไหลลงมาทั่วร่างกาย ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่จะไม่ถูกน้ำราดรด 

บทที่ ๑๓ ปีติ-สุข เมื่อปฏิบัติไปเรื่อยๆ พอจับอารมณ์พระกรรมฐานได้จะเกิดความลิงโลดใจ คือ เกิดปีติ พอเสวยอารมณ์พระกรรมฐานก็เกิดความสุขใจ ดีใจ เอิบอิ่มใจเหมือนคนเดินทางไกลมาเหนื่อย พอมองเห็นร่มไม้กลางเปลวแดดก็เกิดปีติ ดีใจที่ได้เห็นว่ามีต้นไม้อยู่กลางเปลวแดดจะได้นั่งพัก พอเดินเข้าไปพักใต้ร่มไม้ ได้ดื่มน้ำ ได้นอนพักก็มีความสุข เอิบอิ่มใจ

ปีติ ต่อไปนี้จะพูดถึง "ปีติ ๕" เมื่อจิตสงบระงับจากนิวรณ์แล้ว สิ่งที่จะตามมาก็คือ ปีติ พิจารณาให้เข้าใจอย่างง่ายๆ เราจะรู้ว่าปีติเกิดขึ้นขณะใดนั้น ขอให้พิจารณาตามดังนี้

๑๐ เกิดความสงบ คือ สงบจากนิวรณ์ ที่ว่าเกิดความสงบ คือ สงบจากนิวรณ์  ไม่ขุ่นมัว ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่เบื่อหน่าย ไม่มีความหงุดหงิด...