สุดทางจงกรม : พระราชกิจจา่ภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร)

สุดทางจงกรม : สมาธิเบื้องต้นสำหรับลงมือปฏิบัติ (มหาสติปัฏฐาน ๔)

ส่วนหนึ่งจากคำนำ... สุดทางจงกรมเป็นหนังสือเกี่ยวกับการปฏิบัติสมาธิในเบื้องต้น โดยอาศัยหลักมหาสติปัฏฐาน ๔ เป็นแนวทาง เป็นภาคต่อจากเล่ม “สมาธิเบื้องต้นสำหรับชาวบ้าน ภาค ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับสมาธิ” ที่ได้พิมพ์ไปแล้ว เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๕๒

สุดทางจงกรม : สมาธิเบื้องต้นสำหรับลงมือปฏิบัติ (มหาสติปัฏฐาน ๔) บทที่ ๑๖ อุเบกขาก็คือปัญญา ประพันธ์โดย พระราชกิจจาภรณ์ (พระมหาเทอด ญาณวชิโร) “ญาณวชิระ” บทที่...

สุดทางจงกรม : สมาธิเบื้องต้นสำหรับลงมือปฏิบัติ (มหาสติปัฏฐาน ๔) บทที่ ๑๕ อุเบกขา ประพันธ์โดย พระราชกิจจาภรณ์ (พระมหาเทอด ญาณวชิโร) “ญาณวชิระ” บทที่ ๑๕ อุเบกขา

บทที่ ๑๔ การปรากฏของปีติและสุข การปรากฏของปีติและสุขในการปฏิบัติ จะเปรียบก็เหมือนนั่งอยู่ในครอบแก้ว หรือเหมือนมีภาวะครอบแก้วปรากฏซ้อนขึ้นมาครอบตัวเราไว้ ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่ไม่อยู่ในครอบแก้ว เมื่อเกิดปีติและสุขก็ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่ปีติและสุขจะไม่แผ่ปกคลุมร่างกายเอาไว้ ท่านเปรียบเหมือนการถูกเทน้ำรดราดลงมาตั้งแต่ศีรษะ น้ำจะไหลลงมาทั่วร่างกาย ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่จะไม่ถูกน้ำราดรด 

บทที่ ๑๓ ปีติ-สุข เมื่อปฏิบัติไปเรื่อยๆ พอจับอารมณ์พระกรรมฐานได้จะเกิดความลิงโลดใจ คือ เกิดปีติ พอเสวยอารมณ์พระกรรมฐานก็เกิดความสุขใจ ดีใจ เอิบอิ่มใจเหมือนคนเดินทางไกลมาเหนื่อย พอมองเห็นร่มไม้กลางเปลวแดดก็เกิดปีติ ดีใจที่ได้เห็นว่ามีต้นไม้อยู่กลางเปลวแดดจะได้นั่งพัก พอเดินเข้าไปพักใต้ร่มไม้ ได้ดื่มน้ำ ได้นอนพักก็มีความสุข เอิบอิ่มใจ

บทที่ ๑๒ ปีติจะเกิดช่วงไหน

ปีติ ต่อไปนี้จะพูดถึง "ปีติ ๕" เมื่อจิตสงบระงับจากนิวรณ์แล้ว สิ่งที่จะตามมาก็คือ ปีติ พิจารณาให้เข้าใจอย่างง่ายๆ เราจะรู้ว่าปีติเกิดขึ้นขณะใดนั้น ขอให้พิจารณาตามดังนี้

๑๐ เกิดความสงบ คือ สงบจากนิวรณ์ ที่ว่าเกิดความสงบ คือ สงบจากนิวรณ์  ไม่ขุ่นมัว ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่เบื่อหน่าย ไม่มีความหงุดหงิด...

บทที่ ๘ เมื่อจิตสงบดี ให้ดำเนินในวิถีแห่งภาวนา เมื่อคิดพิจารณาถึงการเกิด เห็นโทษของการเกิด เห็นโทษของการใช้ชีวิต จิตจะสงบลง ไม่ดิ้นรนทุรนทุราย ไม่ซัดส่าย ไม่หดหู่ ไม่ฟุ้งซ่าน จะมีความชุ่มชื่นใจ เบิกบานใจ เป็นไปอย่างสม่ำเสมอในการกำหนดลมหายใจเข้า-ออก ทั้งในเวลายืน...