เขียนจดหมายถึงพระพุทธเจ้า

บทที่ ๑๓ ปีติ-สุข เมื่อปฏิบัติไปเรื่อยๆ พอจับอารมณ์พระกรรมฐานได้จะเกิดความลิงโลดใจ คือ เกิดปีติ พอเสวยอารมณ์พระกรรมฐานก็เกิดความสุขใจ ดีใจ เอิบอิ่มใจเหมือนคนเดินทางไกลมาเหนื่อย พอมองเห็นร่มไม้กลางเปลวแดดก็เกิดปีติ ดีใจที่ได้เห็นว่ามีต้นไม้อยู่กลางเปลวแดดจะได้นั่งพัก พอเดินเข้าไปพักใต้ร่มไม้ ได้ดื่มน้ำ ได้นอนพักก็มีความสุข เอิบอิ่มใจ

บทที่ ๑๒ ปีติจะเกิดช่วงไหน

๑๐ เกิดความสงบ คือ สงบจากนิวรณ์ ที่ว่าเกิดความสงบ คือ สงบจากนิวรณ์  ไม่ขุ่นมัว ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่เบื่อหน่าย ไม่มีความหงุดหงิด...

บทที่ ๙ วิตก-วิจาร "วิตก - วิจาร" เป็นคำที่ใช้สื่อสารกันในทางปฏิบัติ ผู้ปฏิบัติควรจะรู้จักสองคำนี้เอาไว้เป็นเบื้องต้นว่า เป็นคำที่ใช้ในทางปฏิบัติ เหมือนศาสตร์สาขาวิชาต่าง ๆ ก็มีคำศัพท์เทคนิคเฉพาะสาขาที่ผู้เรียนต้องจดจำเอาไว้ว่าหมายถึงอะไร ในการปฏิบัติ เมื่อพูดถึงวิตก...

บทที่ ๘ เมื่อจิตสงบดี ให้ดำเนินในวิถีแห่งภาวนา เมื่อคิดพิจารณาถึงการเกิด เห็นโทษของการเกิด เห็นโทษของการใช้ชีวิต จิตจะสงบลง ไม่ดิ้นรนทุรนทุราย ไม่ซัดส่าย ไม่หดหู่ ไม่ฟุ้งซ่าน จะมีความชุ่มชื่นใจ เบิกบานใจ เป็นไปอย่างสม่ำเสมอในการกำหนดลมหายใจเข้า-ออก ทั้งในเวลายืน...

บทที่ ๖ การบอกพระกรรมฐาน การบอกพระกรรมฐาน พระอาจารย์บางรูป บอกได้เฉพาะอารมณ์พระกรรมฐานที่ท่านเคยฝึกปฏิบัติมา หรือ ตามที่ท่านได้บรรลุ ได้เข้าถึงด้วยตัวท่านเอง ส่วนพระอาจารย์บางรูปมีความรอบรู้ในการกำหนดอารมณ์ ตัวเองปฏิบัติมาด้วย...

สุดทางจงกรม : สมาธิเบื้องต้นสำหรับลงมือปฏิบัติ (มหาสติปัฏฐาน ๔) บทที่ ๕ ลมหายใจ  คือ กายสังขาร เขียนโดย พระราชกิจจาภรณ์ (พระมหาเทอด ญาณวชิโร) “ญาณวชิระ” บทที่...

บทที่ ๔ ปฏิบัติสมาธิ คือ ปฏิบัติในไตรสิกขาและมรรค ๘ การปฏิบัติสมาธิหรือการเจริญภาวนาก็คือการปฏิบัติในไตรสิกขา และมรรค ๘ นั่นเอง ความเพียรพยายามสำรวมระวังจิตเป็น “ศีล” ความเพียรพยายามประคองจิตให้อยู่กับลมหายใจเป็น “สมาธิ” ความเพียรพยายามตามระลึกรู้ลมหายใจเป็น...

บทที่ ๓ รู้อย่างไรชื่อว่ารู้ลมหายใจ ความชัดเจนของลมหายใจที่ปรากฏ ต้นลมอยู่ที่ปลายจมูก กลางลมอยู่ที่หน้าอก ปลายลมอยู่ที่สะดือ         ต้นลม เห็นลมหายใจเข้า-ออก กระทบปลายจมูกและริมฝีปากชัดเจน

วันที่ ๒๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๘ เวลา ๐๘.๐๐ น.