พระผู้นำแสงสว่างสู่ ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้” พระครูประโชติรัตนานุรักษ์ที่ข้าพเจ้ารู้จัก (๖) : โดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท

พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท  วัดทองนพคุณ คลองสาน กรุงเทพฯ

พระครูประโชติรัตนานุรักษ์ที่ข้าพเจ้ารู้จัก (๖) โดย  พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท
พระครูประโชติรัตนานุรักษ์ที่ข้าพเจ้ารู้จัก (๖) โดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท

“พระผู้นำแสงสว่างสู่ ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้”

พระครูประโชติรัตนานุรักษ์ที่ข้าพเจ้ารู้จัก (๖) โดย

พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท  วัดทองนพคุณ คลองสาน กรุงเทพฯ

             ผู้เขียนได้พูดคุย กับพระปลัดธันวาคม สญฺญโม รองประธานเครือข่ายพระธรรมทูตอาสาจังหวัดสตูล ในฐานะเพื่อนร่วมอุดมการณ์งานเผยแผ่ พระครูประโชติรัตนานุรักษ์ อดีตเจ้าอาวาสวัดรัตนานุภาพ อดีตเจ้าคณะอำเภอสุไหงปาดี และอดีตประธานเครือข่ายพระธรรมทูตอาสาจังหวัดนราธิวาส

             พระอาจารย์ท่านเล่าให้ฟังว่า รู้จักพระครูประโชติฯ เมื่อครั้งไปอบรมโครงการอบรมพระธรรมทูตอาสา ในพื้นที่ ๕ จังหวัดชายแดนภาคใต้ ภายใต้โครงการส่งเสริมความมั่นคงของสถาบันพระพุทธศาสนาใน ๕ จังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่งมีการอบรมทั้งหมด ๔ รุ่น ตั้งแต่ปีพุทธศักราช ๒๕๕๓-๒๕๕๕

             “จำได้ว่า หลังจากที่อบรมกันเสร็จแล้วก็มีการตั้งประธานเครือข่าย โดยในขณะนั้นสมาชิกได้คัดเลือก พระครูโสภณปัญญาสาร เจ้าอาวาสวัดนิคมพัฒนาราม (ผัง ๗) เจ้าคณะอำเภอมะนัง เป็นประธานเครือข่าย ภายหลังที่ประชุมได้ประชุมแต่ตั้งประธานเครือข่ายใหม่ ซึ่งที่ประชุมได้คัดเลือก พระครูโฆสิตสุตาภรณ์ เจ้าอาวาสวัดบูรพาราม จังหวัดปัตตานี เป็นประธานเครือข่าย เนื่องจากท่านอยู่ในพื้นที่กึ่งกลางระหว่าง ๕ จังหวัด เหมาะสำหรับการประสานงาน ดำเนินกิจกรรมต่างๆ ”

             ในช่วงแรกหลังจากอบรมพระธรรมทูตอาสาในพื้นที่เสร็จแล้ว พระปลัดธันวาคม เล่าให้ฟังต่อมาว่า ท่านก็ได้ร่วมกันทำงานในโครงการค่ายพุทธบุตร และค่ายพุทธศาสนิกสัมพันธ์ ตั้งแต่ปี ๒๕๕๓-๒๕๕๖ ซึ่งจัดเป็นค่ายละ ๒ รุ่น จังหวัดละ ๔ ค่าย รวม ๕ จังหวัด ซึ่งเป็นการทำงานที่สนุก ได้ลงไปในพื้นที่ครบทั้ง ๕ จังหวัด พระธรรมทูตอาสาก็ได้รู้จักมักคุ้นกัน ได้เห็นการทำงาน ได้ลงชุมชนร่วมกัน ซึ่งแต่ก่อนนั้นแต่ละรูปทำงานเผยแผ่ในพื้นที่ของตนเอง ใครอยู่ในพื้นที่ไหนก็ทำงานในพื้นที่นั้น แต่พอได้ทำงานในหลายพื้นที่ ทำให้ได้เห็นแต่ละรูปมีอุปสรรค์ปัญหาแตกต่างกัน มีวิธีการแก้ที่แตกต่างกัน บางครั้งเราคิดว่า เราทำงานหนัก พอไปได้ยินหลายรูปเล่าการทำงาน การเดินทาง ท่านมีความลำบากกว่าเยอะ ทำให้มีกำลังใจในการทำงานกันมากขึ้น

             “กล่าวถึงพระครูประโชติฯ เท่าที่ได้สัมผัส ท่านจริงจังกับงาน รับผิดชอบหน้าที่ เป็นคนที่รักเพื่อน มีความจริงใจกับเพื่อน ไปนราธิวาสหลายครั้ง เห็นบรรยากาศการทำงานของท่าน ท่านพาลงชุมชนสงเคราะห์ชาวบ้าน ท่านไปหมด บ้านไหนลำบากไม่ใช่แค่พุทธ มุสลิมท่านก็ไป ไม่แปลกหรอกที่ทุกคนจะรักท่าน เวลาลงชุมชนรู้สึกสงบ ไม่ได้คิดว่าจะต้องโน่นนี่นั่น วัดก็มีความสงบ ไม่มีความหวาดระแวงอะไรในเรื่องความปลอดภัย หมู่บ้านไม่เคยมีเหตุการณ์อะไร ประทับใจที่ได้ร่วมงานกัน ท่านมีความตั้งใจ ทำอะไรจะต้องเป๊ะ ตรงไปตรงมา มาตรฐานในจิตใจสูงพอสมควร ความขาวสะอาดในใจท่านมีมาก”

             ผู้เขียนได้อ่านข้อความของ พระอำพล สุตโฆโส ซึ่งเป็นเลขานุการเครือข่ายพระธรรมทูตอาสาจังหวัดนราธิวาส ทำหน้าที่สนองงานพระอาจารย์ท่าน ได้เขียนถึงพระครูประโชติฯ ว่า จาก​เหตุการณ์​ความ​ไม่​สงบ​ใน​พื้นที่ ผม​พระอำพล​ กราบ​ขอขมา​และ​กราบ​อโหสิกรรม​ ผู้​เป็น​ต้นแบบ​ใน​การ​ยืนหยัด​ต่อสู้​ใน​พื้นที่​ ไม่​คิดว่า​เหตุการณ์​นี้​จะ​เกิดขึ้น​กับ​พระ​อาจารย์ ได้​อ่าน​ข่าว​แล้ว​ตกใจ​ ผม​ยัง​ไม่​เชื่อ​ว่า​เป็น​ข่าว​จริง​ ตัดสินใจ​โทร​ไป​เบอร์​พระ​อาจารย์​ ไม่​ติด​ สาย​ไม่​ว่าง​ น้ำตา​ก็​ไหล​ออกมา​เอง​ โดย​ไม่​รู้​ตัว ไม่​คิดว่า​จะ​เกิด​ขึ้น​กับ​คน​ใกล้​ตัว​ขนาด​นี้

             “ช่วง​เวลา​ที่​ได้​ช่วยงาน​พระ​อาจารย์​ ไป​เป็น​เลขา​พระธรรม​ทูต​อาสา​ ไป​อยู่​วัด​รัตนา​นุ​ภาพ​ ได้​พระ​อาจารย์​ คอย​อบรม​สั่งสอน​ ตักเตือน​และ​เป็น​ต้นแบบ​ ชี้นำ​แนวทาง​ให้​ พระ​อาจารย์​เล่า​เรื่อง​ราว​ดี​ๆ​ บอก​หลัก​ธรรม​ดำเนิน​ชีวิต​แบบพระ​ ผม​ยัง​จำ​สิ่ง​เหล่านั้น​ได้​และ​จะ​ไม่​มี​วันหาย ภาพ​ของ​พระ​อาจารย์​ที่​ได้​สร้าง​สิ่ง​ดี​ๆ​ ใน​พระพุทธศาสนา​ จะ​เป็น​สิ่ง​ตอกย้ำ​ให้​ทำ​ความดี​ต่อไป​ สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​ไม่​มี​วัน​หายไป​ หวัง​ว่า​ภพชาติ​เบื้องหน้า​ จะ​ได้​มา​สร้าง​บุญ​บารมี​ร่วมกัน​อีก​นะ​ครับ”

             และอีกหนึ่งข้อความของนวพล ลีนิน ผู้เป็นลูกศิษย์ที่เคยบวชเรียนธรรมะที่วัดรัตนานุภาพ ได้เล่าถึงพระอาจารย์ผู้เป็นที่รักว่า พระอาจารย์ที่ผมสนทนาได้เหมือนเพื่อนได้จากไปแล้ว

             ๑.พระอาจารย์สว่างหรือพระครูประโชติรัตนานุรักษ์เป็นพระที่ผมสนทนาได้เหมือนเพื่อน หมายถึงพูดคุยเรื่องธรรม เรื่องหนักๆได้อย่างไม่อึดอัด ท่านเป็นอาจารย์ทางธรรมของผม ประเด็นที่เรามักคุยกันอยู่บ่อยคือเรื่องสันติวิธี และท่านเป็นเครือข่ายพระสายสันติวิธีที่หาได้น้อย ดังนั้นเมื่อกลับนราธิวาส หากมีเวลาผมมักแวะไปกราบท่านที่วัดรัตนานุภาพ บ้านโคกโก ต.โต๊ะเด็ง อ.สุไหงปาดี จ.นราธิวาส

             คืนนี้คล้ายพระจันทร์ส่องแสงส่งข่าวเศร้า ผมนั่งรถไฟเที่ยว ๑๙.๒๔ น .วันศุกร์ที่ ๑๘ มกราคม พ.ศ.๒๕๖๒ จากสถานีแปดริ้วไปสถานีปราจีนบุรี เพื่อกลับบ้านตามปกติ ราวสามทุ่มกว่า      ที่บ้านขับรถมารับ เธอชวนไปรับประทานอาหารญี่ปุ่นก่อนเข้าบ้าน ระหว่างนั้นข้อความของนาวินจากนราธิวาสบอกว่า “ท่านหว่างมรณภาพแล้ว”

             ผมขอให้ที่บ้านโทรหาแม่ที่นราธิวาส เพื่อถามรายละเอียดความว่า แม่อยู่ที่สุไหงปาดี และเสียงปืนเพิ่งหยุดลง กำลังเจ้าหน้าที่บางส่วนยังเข้าพื้นที่ไม่ได้ เพราะอาจถูกซุ่มโจมตี หลังจากนั้นไม่นาน ข่าวจากเพื่อนทางทางเฟซบุ๊กก็ทยอยแชร์รูปและภาพข่าวค่อนข้างแน่ชัด ผมไม่ร้องไห้ในทันทีเมื่อทราบข่าวร้าย อย่างตอนรู้ข่าวพ่อเสียชีวิตเมื่อ ๒ ปีก่อน น้ำตามันจะไหลโดยกระบวนการกรอภาพความทรงจำของเซลล์สมอง และมันเป็นช่วงเวลาที่ชีวิตบอกเราว่า การพลัดพรากคือความเจ็บปวดความทุกข์

             ๒.ในปี พ.ศ.๒๕๕๐ ผมบวชที่วัดรัตนานุภาพ กราบขอเป็นศิษย์พระอาจารย์สว่าง ฝึกเดินบิณฑบาต เดินจงกรม รับวิปัสสนากรรมฐาน ทำวัตรเช้าเย็นอยู่ได้ ๑๖ วัน ตามบุญที่มีโอกาสได้ครองผ้าเหลือง ก่อนผมลาสิกขา ที่ระเบียงของกุฏิ ผมชงกาแฟถวายท่าน และสำหรับตนเอง เราสนทนากันถึงสถานการณ์ตั้งแต่เรื่องเด็กและเยาวชน ทรัพยากรธรรมชาติ และสถานการณ์ความรุนแรง ปีนั้นแปลงต้นไม้ที่ท่านปลูก โตได้สักห้าหกปีแล้ว นับถึงปัจจุบันสวนป่าของท่านกลายเป็นลานสมาธิที่เด็กและชาวพุทธมาร่วมปฏิบัติธรรม สวนป่าที่ท่านปลูกใช้ประโยชน์ได้จริง จับต้องได้จริง

             ความเป็นพระนักพัฒนา พระนักปลูกต้นไม้ พระสายสันติวิธี ถือเป็นทรัพยากรบุคคลที่สำคัญ ท่านพูดภาษามลายูได้ และชอบศึกษาหาความรู้ ท่านจบหลักสูตรสันติศึกษาของสถาบันพระปกเกล้า เคยไปศึกษาดูงานที่อาเจะห์ เป็นพระธรรมฑูตที่อินเดีย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท และงานพระพุทธศาสนาในพื้นที่ ท่านมีแนวคิดขยายพื้นที่วัดเพื่อทำเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมที่ร่มรื่น ขยายพื้นที่ปลูกสวนป่า และกุฏิที่ติดกับสวนยางพารานั้นเอง คงเป็นภาพที่ไม่อาจรู้เหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้นได้อย่างไร

             ๓. เมื่อคืนผมทบทวนตัวเอง จากพฤติกรรมที่เลี่ยงวิถีปฏิบัติจากพระอาจารย์สว่างมานาน และพระหรือพระอาจารย์ที่ผมคุยได้อย่างไม่รู้สึกกดดัน ผมจะเดินทางไปสนทนาธรรมอย่างนี้อีกไม่ได้อีกแล้ว ความตายแม้เราชาวพุทธจะเข้าใจได้บ้างว่า เป็นการเปลี่ยนที่อยู่ของจิตวิญญาณ ปุถุชนอย่างผมก็เศร้าอยู่ว่า เราจะพบกันหรือเดินทางไปกราบไหว้ หรือจับต้อง เหมือนตอนมีชีวิตไม่ได้อีกแล้ว ผู้ที่ผมคุยด้วยได้เหมือนเพื่อนได้จากไปแล้ว พระอาจารย์ที่ผมสนทนาได้เหมือนเพื่อนได้จากไปแล้ว ด้วยความอาลัยยิ่งนัก

พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท วัดทองนพคุณ คลองสาน กรุงเทพฯ
พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท วัดทองนพคุณ คลองสาน กรุงเทพฯ

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here