บทเรียนแรกของพระภิกษุและสามเณรผู้บวชใหม่ สอนอะไรเราบ้าง เขียนโดย มนสิกุล โอวาทเภสัชช์
วันนี้วันพระ วันจันทร์ที่ ๒๓ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๖๓ ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๑ เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๖๓ ที่ผ่านมา นพ.พิชัย ตั้งสิน กรรมการบริหารโรงแรมแม่น้ำ...
เราต้องให้กำลังใจตัวเองกันนะ เรื่องและภาพโดย หมอนไม้
วันนี้วันพระ วันอาทิตย์ที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๖๓ แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒
ขอเราจงเชื่อมั่นในความดีของเรา
แม้ไม่มีใครเห็น
ขอให้เราเชื่อมั่นว่า...
ความดีนั้นจักยังดำรงอยู่ตลอดกาล
ลมหายใจกับความคิด เรื่องและภาพโดย หมอนไม้
เมื่อลมหายใจของฉัน
ชนเข้ากับความคิดมากมายอย่างจัง ในอากาศ
ฉันเพียงเฝ้าดู
การบาดเจ็บของตัวตนในหลุมหลบภัย
แม้ปล่อยวางไม่ได้ ก็ให้รู้
เรารักในหลวง เขียนโดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท
เรารักในหลวง เขียนโดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท
เรารักในหลวง
เขียนโดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท
กลุ่มเพื่อชีวิตดีงาม ผู้ประสานงานโครงการพระธรรมทูตอาสา ๕ จังหวัดชายแดนภาคใต้ สำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรมและความมั่นคงแห่งสถาบันชาติ พระศาสนา พระมหากษัตริย์...
ทศชาติ : ปณิธานมหาบุรุษไม่เปลี่ยนแปลง (ชาติที่ ๒) พระมหาชนก : วิริยะบารมี (ตอนที่ ๗) “อุทยานอัมพวัน” เขียนโดย ญาณวชิระ :...
“ขุนเขาย่อมมีวันทลาย
สายน้ำย่อมมีวันเปลี่ยนทาง
แต่ปณิธานมหาบุรุษไม่เปลี่ยนแปลง”
ญาณวชิระ : พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร)
ทศชาติ :...
จดหมายถึงโยมแม่ใหญ่ ฉบับที่ ๔ (ตอนที่ ๒) “ ความแตกต่างระหว่างภพภูมิ ” จาก ธรรมนิพนธ์เรื่อง “หลักการทำบุญและปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน” เขียนโดย พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด...
โยมแม่ใหญ่จูม วงศ์ชะอุ่ม (คุณย่า) และ โยมพ่อใหญ่โทน วงศ์ชะอุ่ม (คุณปู่)
จดหมายถึงโยมแม่ใหญ่ (ฉบับที่ ๔)
(ตอนที่ ๒)
“ความแตกต่างระหว่างภพภูมิ”
“ฝึกใจให้คลายเครียด : สำเร็จก็ไม่หลง ล้มเหลวก็ปลงได้” เขียนโดย พระมหาประสิทธิ์ ญาณปฺปทีโป
“ฝึกใจให้คลายเครียด"
สำเร็จก็ไม่หลง ล้มเหลวก็ปลงได้
เขียนโดย พระมหาประสิทธิ์ ญาณปฺปทีโป
ประธานกลุ่มเพื่อชีวิตดีงาม สำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และความมั่นคงแห่งสถาบันชาติ พระศาสนา...
พระพุทธเจ้าของฉัน (My Buddha) เรื่องและภาพโดย หมอนไม้
"พระพุทธเจ้าของฉัน" ภาพวาดลายเส้น โดย หมอนไม้
พระพุทธเจ้าของฉัน ใส่แว่นด้วย
เมื่อวานลืมวาดแว่นถวายท่าน
พระองค์ก็อาจจะมองอะไรไม่ค่อยชัด
วันนี้ ท่านสวมแว่นแล้ว
พระพุทธเจ้ายิ้ม เรื่องและภาพโดย หมอนไม้
ยิ้ม ยิ้ม ยิ้มฉันเห็นพระพุทธเจ้ายิ้มในใจฉันอีกแล้วพระพุทธเจ้าของฉันพระองค์เปี่ยมล้นด้วยความเมตตาพระองค์ไม่เคยตำหนิใครให้เจ็บช้ำพระองค์ไม่เคยว่าใครให้เสียหายพระองค์เสียสละทุกอย่างเพื่อผู้อื่นไม่มีใครรู้ แต่ฉันรู้เพราะฉันเห็นพระองค์สถิตย์ในใจฉันตลอดมา และตลอดไป ...
“เมื่อช้างป่าและปลาวาฬหายไป” เรื่องและภาพโดย มนสิกุล
มื่อช้างและปลาวาฬค่อยๆ หายไป
คือสัญญาณเตือนภัยของมนุษย์
ที่ไม่ค่อยมีใครรับฟัง
เข่นเดียวกับทุกเรื่องที่เรามักประมาทเสมอ
เราหลงเกลียดชังกัน
เราหลงทะเลาะกัน















