"เริ่มต้นใหม่" เขียนโดย หมอนไม้ หนังสือที่ทำถวายหลวงปู่ติช นัท ฮันห์ และหมู่บ้านพลัม ทั้งหมด

จะไปไหน : มนสิกุล บันทึก

จะไปไหน… หลังจากที่ฉันรู้สึกน้อยใจในโชคชะตาอย่างไม่รู้ตัวฉันก็เหวี่ยงไปเหวี่ยงมาจนเมื่ออำลาพุทธภูมิไปเมื่อวันก่อน วันต่อมาฉันก็ฝันเห็นว่าหลวงพี่นิรามิสาชวนฉันเดินในสวนไปกับลมหายใจอย่างมีสติแล้วหลวงพี่นิรามิสาก็กอดคุณแม่ของฉันฉันกับแม่และน้องเราไปเข้าคอร์สหลวงปู่ติช นัท ฮันห์ด้วยกัน พี่เสาวนีย์ ธโนฆาภรณ์ และอาจารย์คุณลุงธีรทาสเป็นคนเชียร์ให้ฉันไปหมู่บ้านพลัมประเทศฝรั่งเศสหลังจากติดตามหลวงปู่ติช นัท ฮันห์ ตอนท่านจาริกธรรมกลับประเทศเวียดนามเป็นครั้งแรกในเวลา ๔๐ ปีที่ท่านจากไปจนออกมาเป็นหนังสือเล่มนี้ “เริ่มต้นใหม่”ตั้งใจทำถวายหลวงปู่ติช นัท ฮันห์ จนสำเร็จเป็นกุศลอันยิ่งใหญ่ที่อาจารย์คุณลุงธีรทาสบอกว่า เป็นบุญใหญ่ที่พาเดินทางข้ามภพชาติได้อย่างไม่ตกหล่นแล้ว โรงเจเป้าเก็งเต๊งคือจุดเริ่มต้น ของการเดินทางด้านในยังมีภาพเรื่องราวมากมายที่ผุดขึ้นระหว่างการสวดมนต์สองวันที่ผ่านมาฉันจึงจัดคอร์ส...
"ปักกลดกลางป่ากระดาษ" เขียนโดย หมอนไม้ หนังสือพิมพ์แจกเป็นธรรมทานเล่มแรก

ก่อนจะเดินต่อไป : มนสิกุล บันทึก

ก่อนจะเดินต่อไป... ฉันกลับมาทบทวนตัวเอง ครั้งหนึ่งกับการคิดว่า ตัวเองจะเดินตามเส้นทางพุทธภูมิ อันยาวไกล เพื่อช่วยเหลือผู้คนให้ได้มากที่สุด ตามรอยพระโพธิสัตว์สายเซน อาจารย์คุณลุงธีรทาส และพี่เสาวณีย์ ธโนฆาภรณ์
ค่ำคืนอันโดดเดี่ยวของเจ้าชายสิทธัตถะ : ภาพวาดโดย มนสิกุล วันเสาร์ที่ 26 มีนาคม พุทธศักราช 2565 แรม 9 ค่ำ เดือน 4

แสงสว่างที่กลางใจ (เมื่อไรนะจักปรากฏ) : mon’memo

แสงสว่างที่กลางใจ (เมื่อไรนะจักปรากฏ) : mon'memo แม้ในที่ซึ่งมืดมิดที่สุดก็ยังมีแสงสว่างแสงสว่างอาจไม่ได้ปรากฏข้างนอกแต่มันอาจปรากฏในใจเราขอเพียงยังมีลมหายใจย่อมมีหนทางที่จะนำไปพบกับแสงสว่างเป็นแน่ ธรรมวิจัยเล็กๆในค่ำคืนนี้กับลมหายใจในปัจจุบันและความคิดที่ย้อนไปในอดีตถึงเรื่องราวของมหาบุรุษท่านหนึ่งเมื่อสองพันหกร้อยกว่าปีก่อน ในค่ำคืนที่มืดมิดที่สุดมหาบุรุษท่านนั้นที่เรารู้จักท่านในนามเจ้าชายสิทธัตถะพระองค์ทรงนั่งลงที่โคนต้นโพธิ์พฤกษ์หลังจากพระองค์กลับมาฉันพระกระยาหารแล้วปัญจวัคคีย์ก็ทิ้งพระองค์ไปด้วยความยึดติดว่าการบรรลุธรรมนั้นจะต้องเพียรอย่างสุดโต่ง เมื่อพระองค์ละความสุดโต่งกว่าจะพบทางสายกลางก็ต้องแลกกับความสูญเสียปัญจวัคคีย์ทั้งห้า
"ตัวหนังสือหลวงพ่อสมเด็จฯ" ภาพถ่ายโดย มนสิกุล

แด่ … ความทรงจำอันงดงาม (๑) คำสารภาพ : เขียนโดย มนสิกุล

เมื่อครั้งที่ไปกราบพระบรมสารีริกธาตุ ภูเขาทอง วัดสระเกศ ราชวรวิหารที่ร้านกาแฟ ระหว่างทางขึ้นภูเขาทอง มีจัดนิทรรศการเกี่ยวกับหลวงพ่อสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถระ)ข้าพเจ้าถ่ายภาพเก็บไว้บ้าง เมื่อนำมาอ่านในช่วงเวลาผ่านไปจะกี่ปีก็ตามตัวหนังสือของท่านยังบอกกล่าวถึงสัจธรรมแห่งการดำรงชีวิตที่เป็นบุญมากไปกว่านั้นตัวหนังสือของท่านยังบอกกล่าวถึงมโนปณิธานของท่านที่สืบเนื่องมาแต่บรรพชนจนถึงท่านอาจารย์เจ้าคุณเทอดพระอาจารย์ที่ข้าพเจ้าศรัทธาเหนือเศียรเกล้า เมื่อครั้งสมัยที่ข้าพเจ้าย้งทำสื่อในกระแสข้าพเจ้าได้มีโอกาสสัมภาษณ์ท่านอาจารย์เจ้าคุณเทอดในขณะนั้นจนก่อเกิดบทความ “มโนปณิธาน” ของท่านสี่สิบกว่าตอนแล้วที่ยังเขียนไม่จบ ท่านมักเล่าเรื่องการทำงานของหลวงพ่อสมเด็จฯ...
"คืนค่ำในความมืด" ภาพวาด โดย มนสิกุล วันศุกร์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2565 ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 4

ปล่อยวาง คืออะไรนะ : Mon’memo

ค่ำนี้เป็นวันแรกที่รับรู้ถึงลมหายใจชัดอาราธนาศีลแปด โดยไม่ต้องเปิดหนังสือตระหนักรู้ถึงสัจจะว่ามีค่าเพียงใดซึมซับบรรยากาศความมืดในสวนของแม่และน้องอย่างอบอุ่นในทุกมิติของชีวิตปล่อยวางคืออะไรคือปล่อยให้ความคิดลอยออกไปจากตัวหรือเปล่าฉันอยากรู้ว้าถ้าไม่มีความคิดฉัน จะมีอยู่หรือเปล่านะไปไกลๆ เลยนะ เจ้าความคิดแน่ะ ยังอยู่ มนสิกุลบันทึกในความมืดวันศุกร์ที่ 4 มีนาคม พุทธศักราช 2565ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 4 ถ้าจำไม่ผิดนะ "คืนค่ำในความมืด" ภาพวาด โดย มนสิกุล วันศุกร์ที่...
"ฝนดาวตก" ภาพวาดโดย มนสิกุล

แด่ …ความเจ็บปวดในสังสารวัฏ : mon ‘memo

แด่ …ความเจ็บปวดในสังสารวัฏ นอนไม่หลับ จิตย้อนไปไกล ถึงเรื่องราวก่อนเกิดพระพุทธเจ้า ก็เลยธรรมวิจัยดู เหตุใดเจ้าชายสิทธัตถะ
วันที่คุณยายจาากไป : ภาพวาดโดย มนสิกุล

วันที่คุณยายจากไป : mon memo

๑๓ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๕ ขึ้น ๑๒ ค่ำ เดือน ๓ เมื่อราวสิบปีก่อน วันนี้เป็นวันที่คุณยายจากไป ...
ภาพวาด โดย มนสิกุล วันพฤหัสบดีที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๖ ขึ้น ๒ ค่ำ เดือน ๓

ปักกลดกลางใจ (๑) การเดินทางของเจ้าชายสิทธัตถะเพื่อตามหาความรักที่แท้จริงจากแม่ เขียนโดย มนสิกุล

ปักกลดกลางใจ (๑) การเดินทางของเจ้าชายสิทธัตถะเพื่อตามหาความรักที่แท้จริงจากแม่ ที่ใดมีความรักที่แท้จริง ที่นั่นมีความมั่นคง ความรักของแม่ แท้จริง มั่นคง ปลอดภัย
ภาพถ่ายโดย มนสิกุล (หมอนไม้ : นามปากกา)

๑๐๐ ปีชาตกาลแม่ทัพธรรมสตรี ผู้มีคุณูปการทั้งทางโลกและทางธรรม (ตอนที่ ๒) แสงสว่างจากท่านพุทธทาส เรื่องและภาพโดย หมอนไม้

ก่อนที่ท่านพุทธทาสจะละสังขารไปเมื่อวันที่ ๘ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๓๖  สิ่งหนึ่งที่ท่านเป็นห่วงคือจะทำอย่างไรให้ลูกผู้หญิงได้มีโอกาสปฏิบัติธรรมเช่นเดียวกับลูกผู้ชาย ดังปรากฎอยู่ในบันทึกของท่านตอนหนึ่งว่า ... มโนธาตุในใจ คือความตระหนักรู้ถึงเหตุปัจจัยในการสร้างอาศรมสำหรับลูกสาวแห่งนี้ขึ้นมาก็เพื่อให้เป็นที่พึ่งของลูกผู้หญิง เพราะสวนโมกขพลารามที่เกิดขึ้นมาได้ก็เพราะเงินก้อนสุดท้ายของผู้หญิงคนหนึ่ง คือคุณแม่เคลื่อน พานิช โยมแม่ของท่านพุทธทาส ที่สนับสนุนลูกให้เดินไปบนหนทางนี้จนถึงที่สุดแห่งทุกข์ นั่นเอง

TRENDING RIGHT NOW