หนังสือ ประวัติสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร)
และ บันทึกว่าด้วยคดีความพระเถระวัดสระเกศ

จัดพิมพ์ในวาระครบ ๑ รอบนักษัตร ๑๒ ปีแห่งการถึงมรณภาพ ของหลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) ๑๐ สิงหาคม ๒๕๖๙

จัดพิมพ์ โดย  :  คณะศิษยานุศิษย์ในเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) และ คณะศิษยานุศิษย์วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร

ความจริงจากใจ : นายพิศิษฐ์ ลีลาวชิโรภาส อดีตผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน ในนามคณะศิษยานุศิษย์วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร

          ก่อนจะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า พระพุทธองค์ต้องผจญกับพญามารและเสนามารที่เข้ามาราวีขัดขวาง  หมายมั่นที่จะบั่นรอนชีวิตให้ม้วยมรณ์เพื่อไม่ให้บรรลุถึงพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ แต่พระพุทธองค์ทรงใช้พระปัญญาธิคุณ ถือเอาความจริงเป็นสัจจะอธิษฐานบารมี นำพระแม่ธรณีมาเป็นสักขีพยานต่อความจริง แล้วทรงใช้พระขันติธรรมอย่างสูงยิ่ง ทรงเอาชนะพญามารและเสนามาร จึงได้ตรัสรู้พระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ เป็นพระพุทธเจ้า แล้วทรงนำคำสั่งสอนออกเผยแผ่ประดิษฐานพระพุทธศาสนาให้มั่นคงสืบมาจนถึงปัจจุบัน

          นับตั้งแต่ข้าพเจ้าได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน ซึ่งอยู่ในช่วงปีพุทธศักราช ๒๕๕๗ ถึง ๒๕๖๐ เป็นเหตุทำให้ข้าพเจ้าได้มีโอกาสเข้าไปติดตามตรวจสอบการใช้จ่ายเงินงบประมาณแผ่นดินของพระอารามต่าง ๆ ที่รับอุดหนุนมาจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ซึ่งได้กระทำต่อเนื่องกันมาทุกปี

หากจะกล่าวสำหรับวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ตามที่ข้าพเจ้าได้มีโอกาสติดตามตรวจสอบการใช้จ่ายเงินงบประมาณแผ่นดินในส่วนเงินอุดหนุนดังกล่าวนี้ โดยละเอียดแล้วเห็นว่า เป็นการใช้จ่ายเงินงบประมาณอย่างตรงไปตรงมาด้วยความสุจริตในการดำเนินการด้านต่าง ๆ โดยไม่มีข้อกังขาใด ๆ

จวบจนกระทั่งเมื่อปีพุทธศักราช ๒๕๖๑ ได้มีกลุ่มบุคคลที่ไม่ประสงค์ดีต่อวงการพระพุทธศาสนารวมตัวกันให้ร้ายป้ายสีพระสงฆ์ตามพระอารามต่าง ๆ ด้วยการกล่าวหาอันเป็นเท็จเพื่อจะนำไปสู่การตั้งข้อกล่าวหาโดยใช้พนักงานสอบสวน (เจ้าหน้าที่ตำรวจ) เข้ามาทำการจับกุมและประสงค์จะให้เป็นข่าวอื้อฉาวโดยมีเป้าหมายสุดท้ายคือการ จับสึก

แต่ปรากฏว่า พระเถระที่ถูกกระทำการดังกล่าวนี้ ได้เอาความจริงเข้าต่อสู้ จนสามารถพิสูจน์ความสุจริตได้  จากคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลยุติธรรม แต่สิ่งที่เกิดความสะเทือนใจไปยังพุทธศาสนิกชน ก็คือ การกระทำของเจ้าหน้าที่ตำรวจที่อ้างว่าเป็นพนักงานสอบสวนได้จงใจละเมิดบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย  พุทธศักราช ๒๕๖๐ มาตรา ๒๙ วรรคสอง อย่างโจ่งแจ้ง และยังได้กระทำการอันขัดต่อบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๖๐ มาตรา ๕ วรรคแรก อย่างน่าละอายที่สุด ถึงกับมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในยุคนั้น ได้ตั้งกระทู้ถาม ถามนายกรัฐมนตรี และกระทู้ถามดังกล่าวนี้ นายกรัฐมนตรีไม่สามารถตอบกระทู้ถามนี้ได้ จนสิ้นวาระความเป็นรัฐบาลชุดนั้น 

          อย่างไรก็ตาม ข้าพเจ้าขอเรียนยืนยันว่า

ยังมีความจริงอีกหลายประการ

ที่ข้าพเจ้ามิอาจจะนำเสนอได้ในคราวเดียวกันนี้

แต่จะขอสงวนสิทธิ์ว่า คงจะมีสักวันหนึ่งที่จะได้มีโอกาสนำเสนอความจริงที่จะทำให้ปรากฏโฉมหน้าของกลุ่มขบวนการไม่ประสงค์ดีต่อพระพุทธศาสนา ให้พุทธศาสนิกชนได้รับรู้รับทราบกันต่อไปในอนาคต

  หนังสือเล่มนี้จึงเป็นเครื่องสะท้อนความจริงบางส่วนที่บันทึกไว้เป็นประวัติศาสตร์ของพระพุทธศาสนาในห้วงเวลาหนึ่ง 

ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงได้กราบนมัสการขออนุญาตต่อพระเถระทุกรูปนำเหตุการณ์ที่ได้บันทึกไว้ในช่วงเวลาของการพิสูจน์ความสุจริตให้เป็นที่ประจักษ์ซึ่งนับว่าเป็นพยานเอกสารทางประวัติศาสตร์ชิ้นหนึ่งที่ชาวพุทธทั้งหลายจะต้องจดจำไว้อย่างมิลืมเลือน อันจะเป็นเครื่องเตือนใจให้ทุกฝ่ายจำเป็นต้องตระหนักถึงความไม่ประมาทในทุกมิติอย่างรอบด้าน

(นายพิศิษฐ์ ลีลาวชิโรภาส)

อดีตผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน

ในนามคณะศิษยานุศิษย์วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร

ความจริงจากใจ : นายพิศิษฐ์ ลีลาวชิโรภาส จากหนังสือ ประวัติสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) และ บันทึกว่าด้วยคดีความพระเถระวัดสระเกศ (๓)

The post ความจริงจากใจ : นายพิศิษฐ์ ลีลาวชิโรภาส จากหนังสือ ประวัติสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) และ บันทึกว่าด้วยคดีความพระเถระวัดสระเกศ (๓) appeared first on Manasikul Online.

เจ้าประคุณสมเด็จพระวชิรสิทธาจารย์ ตรวจทานหนังสือประวัติ “สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร)” จัดทำเป็นหนังสือที่ระลึกในงานรำลึกปีที่ ๑๓ แห่งมรณกาล เมื่อวันศุกร์ที่ ๗ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ เวลา ๒๑.๐๐ น.

เจ้าประคุณสมเด็จพระวชิรสิทธาจารย์ เจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ตรวจทานต้นฉบับหนังสือประวัติเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร ป.ธ. ๙) อดีตประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช และอดีตเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ผู้เป็นบูรพาจารย์และพระอุปัชฌาย์

หนังสือดังกล่าวจัดทำขึ้นเพื่อรวบรวมประวัติ คุณูปการ และผลงานอันเป็นคุณประโยชน์ของเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) ตลอดจนเหตุการณ์สำคัญของวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ที่เกิดขึ้นในห้วงเวลาหลังมรณกาลของเจ้าประคุณสมเด็จฯ เพื่อเป็นหลักฐานแห่งความทรงจำและเป็นเครื่องน้อมรำลึกในพระคุณของบูรพาจารย์

การตรวจทานต้นฉบับในครั้งนี้ นับเป็นส่วนหนึ่งของการจัดเตรียมหนังสือที่ระลึก เพื่อให้เนื้อหามีความถูกต้อง ครบถ้วน และสมบูรณ์ ก่อนนำออกเผยแพร่แก่ศิษยานุศิษย์และพุทธศาสนิกชน ในงานบำเพ็ญกุศลรำลึกมรณกาล ครบรอบปีที่ ๑๓ ในวันจันทร์ที่ ๑๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๙ นี้

คำนำ จาก หนังสือ ประวัติสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) และ บันทึกว่าด้วยคดีความพระเถระวัดสระเกศ

          ในวาระครบรอบการถึงมรณภาพของหลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร ป.ธ.๙) อดีตประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช และอดีตเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ครบรอบ ๑๒ ปีบริบูรณ์ ในปีพุทธศักราช ๒๕๖๘ ที่ผ่านมา

          พระเดชพระคุณ พระพรหมสิทธิ (ปัจจุบัน สมเด็จพระวชิรสิทธาจารย์ ) เจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ได้ให้แนวทางแก่คณะทำงานว่า ในวาระครบรอบ ๑๒ ปี แห่งการถึงมรณภาพของหลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จ ฯ ซึ่งเป็นพระมหาเถระที่มีอุปการะแก่การพระศาสนาในประเทศไทยอย่างสูงยิ่งรูปหนึ่ง

ควรที่เราทั้งหลายซึ่งเป็นศิษยานุศิษย์จักได้จัดพิมพ์หนังสืออนุสรณ์เพื่อเป็นเครื่องระลึกถึงอุปการคุณของหลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จ ฯ ไว้สักวาระหนึ่ง คณะทำงานจึงได้รวบรวมเรียบเรียงข้อมูลตั้งแต่ปีพุทธศักราช ๒๕๖๘ นั้น แล้วมาจัดพิมพ์เป็นหนังสือ “ประวัติสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) และบันทึกว่าด้วยคดีความพระเถระวัดสระเกศ” จัดพิมพ์ในวาระครบ ๑ รอบนักษัตร คือ ๑๒ ปีเต็มแห่งการถึงมรณภาพนั้น

          นับแต่การถึงมรณภาพของหลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จ ฯ ในปีพุทธศักราช ๒๕๕๖ นั้น หลังจากนั้น วัดสระเกศ ได้ผ่านเหตุการณ์หลายเหตุการณ์ เป็นระลอกคลื่นซัดเข้าถาโถม เป็นระยะเวลาถึง ๑๔ ปี จึงได้มาหวนพิจารณาถึงคำสอนที่หลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จ ฯ คอยพร่ำสอนเป็นประจำ และเน้นบ่อยมากเมื่อใกล้วาระจะมรณภาพว่า

          “พระพุทธศาสนาในเมืองไทยมีภัยรอบด้าน ซึ่งกำลังแทรกเข้ามาในทุกรูปแบบ พระพุทธศาสนาในประเทศไทยของเรา อาจจะล้มลงวันใดก็ได้ อย่าได้พากันประมาท อย่าพากันนิ่งนอนใจเหมือนปลาอยู่ในน้ำเย็น พากันตายใจว่าพระพุทธศาสนาในประเทศไทยเจริญรุ่งเรืองตั้งมั่นดีแล้ว เลยไม่รู้สึกถึงความล่มสลาย ซึ่งกำลังใกล้เข้ามา”

          “ให้มองไปข้างหน้าอีก ๕๐ ปี โดยกำหนดดูผลแห่งความเปลี่ยนแปลงครั้งละ ๑๐ ปี ในทุก ๑๐ ปี ก็ต้องดูความเปลี่ยนแปลงในแต่ละปี และในแต่ละปีนั้น ก็ต้องคอยดูความเปลี่ยนแปลงในแต่ละวันอีกด้วย จนกว่าจะถึง ๕๐ ปี เพื่อจะได้คาดการณ์ถูกว่า อีก ๕๐ ปีข้างหน้า จะเกิดอะไรขึ้น ”

          และคำสอนที่ว่า “เมื่อหลวงพ่อไม่อยู่แล้ว จะเกิดภัยกับพวกเรามาก อย่าพากันประมาท หลวงพ่อไม่เห็นหรอก ในเวลานั้น เพราะหลวงพ่อไม่อยู่แล้ว”

          หลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จ ฯ มรณภาพไปได้เพียง ๗ ปี ยังไม่ถึงวาระคราวละ ๑๐ ปีดังที่กล่าวนั้นเลย ในปีพุทธศักราช ๒๕๖๑ พระสงฆ์วัดสระเกศ ก็ได้รับแรงกระแทกเกิดผลกระทบจากความเปลี่ยนแปลงดังที่หลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จ ฯ คอยพร่ำสอนเป็นแนวทางไว้แล้ว

          ผู้เป็นบัณฑิตพึงพิจารณารายละเอียดจากการอ่านหนังสือเล่มนี้เถิด

          การจัดพิมพ์หนังสือในวาระครบ ๑ รอบนักษัตร ๑๒ ปีเต็มแห่งการถึงมรณภาพของหลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จ ฯ เล่มนี้นั้น มุ่งบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มิให้เลือนหายไปกับกาลเวลา เพื่อเป็นทิฏฐานุคติให้อนุชนคนรุ่นหลังได้เรียนรู้ศึกษาและหาทางป้องกันแก้ไขมิให้เหตุการณ์เช่นนี้ได้เกิดขึ้นอีก ประการสำคัญขอจัดพิมพ์เพื่อน้อมถวายบูชาพระคุณของหลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จ ฯ ที่ได้พร่ำสอนไว้แล้วว่า

“เมื่อหลวงพ่อไม่อยู่

ภัยจะเกิดขึ้นกับพวกเรา อย่าพากันประมาท”

ถวายเป็นอาจริยวาท อุปัชฌายวาท เพื่อให้เป็นฉัตรแก้วปกเกศคุ้มกระหม่อมให้เกิดปัญญาและสามารถแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ได้ อย่างทะลุปรุโปร่ง เมื่อมีภัยมาถึง

“แสงสว่าง กำจัดความมืดได้ ฉันใด

จงใช้ปัญญา แก้ไขความมืดบอดด้วยอวิชชา ฉันนั้นเถิด”

คณะทำงานเพื่อจัดพิมพ์หนังสือในวาระครบ ๑ รอบนักษัตร

๑๒ ปี แห่งการถึงมรณภาพของหลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จ ฯ

๑๐ สิงหาคม ๒๕๖๙

ประวัติ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร)

และ บันทึกว่าด้วยคดีความพระเถระวัดสระเกศ

จัดพิมพ์ในวาระครบ ๑ รอบนักษัตร

๑๒ ปีแห่งการถึงมรณภาพ

ของหลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร)

๑๐ สิงหาคม ๒๕๖๙

จัดพิมพ์ โดย  :  คณะศิษยานุศิษย์ในเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) และ คณะศิษยานุศิษย์วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร

The post “หลังระลอกคลื่นซัดเข้าถาโถม…กลับมาทบทวนคำสอน …” จากคำนำ หนังสือ ประวัติสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) และ บันทึกว่าด้วยคดีความพระเถระวัดสระเกศ (๑) appeared first on Manasikul Online.

วัดสระเกศฯ จัดพิธีบำเพ็ญกุศลอุทิศถวาย “สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณมหาเถร)” เนื่องในโอกาสวันคล้ายวันมรณภาพ ปีที่ ๑๓

วันจันทร์ที่ ๑๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ เวลา ๑๐.๐๐ น. วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร จัดพิธีบำเพ็ญกุศลอุทิศถวายเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร ป.ธ.๙) อดีตประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช และอดีตเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร เนื่องในโอกาสวันคล้ายวันมรณภาพ ปีที่ ๑๓

เวลา ๑๐.๑๙ น. เจ้าประคุณสมเด็จพระวชิรสิทธาจารย์ กรรมการมหาเถรสมาคม และเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร เข้าสู่ศาลาการเปรียญ จุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัย และกราบพระรัตนตรัย จากนั้น คุณแม่พรรณี โชคคณาพิทักษ์ และคุณเบญจมาศ โชคคณาพิทักษ์ คณะหลาน ๆ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ จุดธูปเทียนเครื่องทองน้อยเบื้องหน้าแท่นประดิษฐานอัฐิ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร ป.ธ.๙)

จากนั้น พระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์ จำนวน ๑๐ รูป สวดพระพุทธมนต์ เพื่ออุทิศถวายเป็นพระกุศลแด่เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) ภายหลังการสวดพระพุทธมนต์ คณะหลาน ๆ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ และผู้มีเกียรติ ถวายเครื่องไทยธรรมแด่พระสงฆ์

โอกาสนี้ เจ้าประคุณสมเด็จพระวชิรสิทธาจารย์ ทอดผ้าไตรบังสุกุล จำนวน ๑๐ ไตร เบื้องหน้าพระสงฆ์ พระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์พิจารณาผ้าไตรบังสุกุล จากนั้นพระสงฆ์อนุโมทนา ผู้ร่วมพิธีกรวดน้ำและรับพร เป็นเสร็จพิธี

ภายหลังเสร็จพิธี วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ถวายภัตตาหารเพลแด่พระภิกษุสามเณร จำนวน ๒๐๐ รูป ณ ศาลาบำเพ็ญกุศล ๒ พร้อมจัดภัตตาหารถวายและอาหารรับรองแก่ผู้มีเกียรติที่เข้าร่วมพิธี ณ พระตำหนักสมเด็จพระสังฆราช ทั้งนี้ คุณแม่พรรณี โชคคณาพิทักษ์ และคุณเบญจมาศ โชคคณาพิทักษ์ คณะหลาน ๆ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ เป็นเจ้าภาพพิธีบำเพ็ญกุศลอุทิศถวายในภาคเพลครั้งนี้

เวลา ๑๗.๐๐ น. วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร จัดพิธีบำเพ็ญกุศลอุทิศถวาย เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร ป.ธ.๙) อดีตประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช และอดีตเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร เนื่องในโอกาสวันคล้ายวันมรณภาพ ปีที่ ๑๓ ณ ศาลาบำเพ็ญกุศล ๑ วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานคร

ในการนี้ เจ้าประคุณสมเด็จพระวชิรสิทธาจารย์ กรรมการมหาเถรสมาคม และเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร พร้อมด้วยสมเด็จพระราชาคณะ รองสมเด็จพระราชาคณะ พระราชาคณะ และพระภิกษุสงฆ์ เข้าร่วมพิธีโดยพร้อมเพรียง ท่ามกลางบรรยากาศแห่งความสงบ สำรวม และเปี่ยมด้วยความกตัญญูกตเวที โดยมีศิษยานุศิษย์และพุทธศาสนิกชนร่วมพิธีเป็นจำนวนมาก

ภายในพิธี พระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์สวดพระพุทธมนต์และสวดมาติกา จากนั้นถวายเครื่องไทยธรรม ทอดผ้าไตรบังสุกุล และพระสงฆ์พิจารณาผ้าไตรบังสุกุล ก่อนประธานสงฆ์ถวายอดิเรก พระสงฆ์อนุโมทนา และพุทธศาสนิกชนร่วมกรวดน้ำ รับพร เป็นอันเสร็จพิธี

พิธีบำเพ็ญกุศลครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อแสดงความกตัญญูกตเวทิตา และน้อมรำลึกถึงคุณูปการของเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) ผู้ทรงอุทิศพระวรกายและกำลังสติปัญญาในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา สืบสานกิจการคณะสงฆ์ และสร้างคุณประโยชน์แก่พระพุทธศาสนาและสังคมมาโดยตลอด

ในวาระ ๑๓ ปี มรณกาล สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) ๑๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ จึงขอย้อนรำลึกเรื่องราวความผูกพันระหว่างหลวงพ่อฤาษีลิงดำ (พระราชพรหมยาน) และ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) ซึ่งเป็นเรื่องที่ลูกศิษย์ทั้งสองสายให้ความสำคัญมาก เพราะทั้งสองท่านมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งเกินกว่าความเป็นพระเถระชั้นผู้ใหญ่ทั่วไป แต่เป็นลักษณะของ “สหธรรมิก” (เพื่อนร่วมประพฤติธรรม) ที่มีความไว้วางใจและยกย่องกันอย่างสูงสุด

หลวงพ่อฤาษีลิงดำ ยังเคยกล่าวรับรองไว้ด้วยความเคารพ ว่า… “ท่านเจ้าคุณเกี่ยวคือพระทองคำ ท่านเป็นพระที่สูญจากกิเลสแล้ว”

“ท่านเจ้าคุณเกี่ยวท่านมีจิตสะอาดมาก ท่านเป็นพระดีที่หาได้ยากในยุคนี้”

นี่คือคำยืนยันจาก หลวงพ่อฤาษีลิงดำ ถึง เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์

ภายหลังมรณกาลของหลวงพ่อฤาษีลิงดำ เจ้าประคุณสมเด็จฯ ก็รับเป็นธุระดูแลวัดท่าซุง และสานต่อปณิธานของหลวงพ่อฤาษีฯ อย่างเต็มกำลัง

“เมื่อเพชรเห็นเพชร เมื่อพระอริยเจ้าเห็นพระอริยเจ้า

ความงดงามทางจิตใจจึงถูกส่งต่อมาถึงเหล่าลูกศิษย์”

แม้กายสังขารจะจากไป แต่ “คุณธรรม” และ “ความเมตตา” ของทั้งสองท่านยังคงสว่างไสวอยู่ในใจพวกเราเสมอ

กราบแทบเท้าหลวงพ่อและหลวงพ่อสมเด็จฯ ด้วยความเคารพเหนือเศียรเกล้า

และเสียงธรรมจากวัดท่าขนุน เมื่อวันที่ ๑๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร. เจ้าอาวาสวัดท่าขนุน จังหวัดกาญจนบุรี (จากเพจวัดท่าขนุน) เล่าเรื่องเกี่บวกับการไปรับทักษิณานุประทาน ในพิธีบำเพ็ญกุศลอุทิศถวายท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (อุปเสณมหาเถร, ป.ธ. ๙) อดีตประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช อดีตเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ซึ่งท่านได้มรณภาพมาครบ ๑๓ ปีแล้ว ดังนี้

วันนี้ตรงกับวันจันทร์ที่ ๑๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ กระผม/อาตมภาพมีงานสำคัญก็คือ ไปรับทักษิณานุประทาน ในพิธีบำเพ็ญกุศลอุทิศถวายท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (อุปเสณมหาเถร, ป.ธ. ๙) อดีตประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช อดีตเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ซึ่งท่านได้มรณภาพมาครบ ๑๓ ปีแล้ว ไม่น่าเชื่อเหมือนกันว่าจากที่รู้สึกว่าท่านเพิ่งจะจากไป กลายเป็นว่าผ่าน ๑๓ ปีไปโดยไม่รู้ตัว..!

ไม่น่าเชื่อเหมือนกันว่าจากที่รู้สึกว่าท่านเพิ่งจะจากไป กลายเป็นว่าผ่าน ๑๓ ปีไปโดยไม่รู้ตัว..!

จากที่ได้พบกับหลวงพ่อสมเด็จฯ ท่านตั้งแต่สมัยแรก ๆ ที่ท่านยังเป็นเจ้าคุณพระพรหมคุณาภรณ์ ไปงานวัดท่าซุงเป็นประจำ ซึ่งถ้าจำไม่ผิด ปีแรกที่ท่านไปก็คืองานประจำปีวัดท่าซุง กระผม/อาตมภาพมีหน้าที่ต้อนรับพระเถระ ได้รับคำสั่งจากหลวงพ่อฤๅษีฯ ว่า “ให้นำหลวงพ่อวัดสระเกศไปพักที่ห้องพักของข้า ที่ตึกนนทา อนันตวงษ์โน่น”

เมื่อได้รับคำสั่งจึงได้นำท่านไป ไปถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อก็ยังโทรศัพท์สำทับมาว่า “ให้ท่านนอนบนเตียงข้าเลย” แต่เมื่อเรียนถวายพระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านแล้ว ท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ บอกว่า “การไปนอนทับนั่งทับที่ของครูบาอาจารย์ไม่ใช่เรื่องดี” แล้วท่านก็ดึงเอาผ้าห่มกับหมอนลงไปปูที่พื้น แล้วก็นอนสีหไสยาสน์ลักษณะภาวนา กระผม/อาตมภาพกราบท่านแล้วถอยออกมาปิดประตู คอยเฝ้าอยู่ทางด้านนอก ประมาณ ๒๐ กว่านาทีไปชะโงกดูใหม่ ปรากฏว่าท่านลุกมานั่งขัดสมาธิเจริญพระกรรมฐานไปแล้ว..!

เรื่องนี้ต้องยอมรับว่าพระเดชพระคุณท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ วัดสระเกศนั้น ท่านมีความคล่องตัวและชำนาญในเรื่องของกรรมฐานเป็นอย่างยิ่ง มีหลายเรื่องซึ่งไม่สามารถจะเล่าได้ ท่านก็สามารถจะชี้แจงแถลงไขให้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะท่านบอกว่า “การถวายการรับใช้ครูบาอาจารย์เป็นบุญใหญ่มากนะ ต้องทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด” กระผม/อาตมภาพก็รับใส่เกล้าและปฏิบัติอย่างเต็มที่ตลอดมา

แม้กระทั่งหลังจากออกจากวัดท่าซุง ไปสร้างที่พักสงฆ์เกาะพระฤๅษี ท่านขึ้นเป็นสมเด็จพระราชาคณะที่สมเด็จพระพุฒาจารย์แล้ว ก็ยังเมตตาห่วงใยถามไถ่ถึง และมีคำสั่งให้เข้าไปหาท่านอย่างน้อยเดือนละ ๑ ครั้ง ซึ่งกระผม/อาตมภาพเข้าใจดีว่า สิ่งที่ท่านสั่งให้ทำนั้นก็เพื่อประโยชน์ของตัวกระผม/อาตมภาพเองทั้งสิ้น

เนื่องเพราะว่าในส่วนของการเป็นลูกศิษย์ใกล้ชิดพระผู้ใหญ่ หรือว่าเป็นพระที่ได้เข้าหาพระผู้ใหญ่นั้น เป็นเรื่องที่คนอื่นรู้เข้าแล้วก็ต้องให้ความเกรงใจ แต่กระผม/อาตมภาพไม่เคยลืมตัว และไม่เคยเอ่ยอ้างกับผู้ใดทั้งสิ้น มีแต่ไปถึงแล้ว ถ้าตรงกับวันพระ พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านก็ให้ไปลงอุโบสถฟังพระปาฏิโมกข์ด้วยกัน และแนะนำให้กับพระวัดสระเกศทั้งหลายทั้งปวงว่ากระผม/อาตมภาพเป็นใคร ? มาจากไหน ? มีวัตรปฏิบัติลักษณะอย่างไร ? ซึ่งท่านชื่นชมเสียจนเลิศลอย กระผม/อาตมภาพเองยังรู้สึกว่า ค่อนข้างจะอายบรรดาพระวัดสระเกศทั้งหลายเหล่านั้น..!

ตอนนั้นท่านเจ้าคุณเสนาะ (อดีตพระพรหมสุธี) ยังเป็นเจ้าคุณชั้นธรรมอยู่

แล้วท่านเจ้าคุณธงชัย ปัจจุบันก็คือสมเด็จพระวชิรสิทธาจารย์ (ธงชัย สุขญาโณ) เจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ยังเป็นเจ้าคุณพระราชธรรมสาร กระผม/อาตมภาพเองรู้สึกว่าตัวเองเป็นเด็กบ้านนอก ตัวเล็กนิดเดียว เข้าไปอยู่ท่ามกลางพระผู้ใหญ่ในกรุงเทพฯ แต่ว่าได้รับคำแนะนำในลักษณะที่รู้สึกว่า เหมือนกับตั้งใจโฆษณาคุณสมบัติแบบนั้น บางทีก็รู้สึกเหนียม ๆ อยู่เหมือนกัน..!

แต่เมื่อพระเดชพระคุณท่านเจ็บไข้ได้ป่วยเข้าโรงพยาบาล ครั้นออกจากโรงพยาบาลมา ก็ได้แวะไปกราบท่านแค่ ๒ ครั้งก่อนที่ท่านจะมรณภาพ เนื่องเพราะมีนิสัยไม่ชอบรบกวนพระป่วย เหตุเพราะรู้ดีว่าพระที่ท่านเจ็บไข้ได้ป่วยนั้น ต้องใช้กำลังใจในการกดข่มเวทนาอย่างไร แล้วถ้าต้องมาคอยต้อนรับผู้ที่มาเยี่ยมอยู่ ก็อาจทำให้เวทนาของท่านกำเริบได้ จึงได้แต่คอยดูอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ ทางวงนอก ไม่คิดว่าหลวงพ่อท่านจะ”ไป” เร็วขนาดนั้นเหมือนกัน รู้สึกว่าแค่ไม่นาน เพราะเหมือนกับหลวงพ่อท่านอยู่ด้วยตลอดเวลา แต่ปรากฏว่าในฎีกาแจ้งว่าเป็นการบำเพ็ญกุศลปีที่ ๑๓ เข้าไปแล้ว..!

ครั้นไปถึงก็ได้รับการต้อนรับอย่างดียิ่ง จากท่านพระครูปลัดสุวัฒนสิทธิคุณ อดีตพระครูสิทธิสรกิจ และอดีตพระมหาพิศุทธิ์ วิสุทฺโธ ซึ่งทำหน้าที่ต้อนรับพระเถระอยู่ในนั้น เข้าไปก็เจอเพื่อนพระสังฆาธิการ ตลอดจนกระทั่งเพื่อนฝูงและรุ่นน้องอยู่เป็นจำนวนมาก กราบไหว้ทักทายกันตามลำดับแล้ว ก็ได้รับนิมนต์ให้ไปทอดผ้าบังสุกุลถวายหลวงพ่อสมเด็จ เพื่อที่จะอุทิศเป็นกุศลให้กับท่าน จากนั้นถึงได้ขึ้นพิจารณาผ้าไตรด้วยตนเอง

เนื่องจากว่าผู้ที่ได้รับฎีกาวันนี้แบ่งเป็น ๒ ชุด ก็คือฎีกาหลวงที่ต้องใช้พัดยศ และฎีกาวัดที่ออกให้เป็นการส่วนตัว กระผม/อาตมภาพรับฎีกาวัด แต่ว่าเขาต้องการให้ใช้พัดยศ สอบถามไปจนทั่วแล้ว ไม่มีใครที่มีพัดยศเทียบเจ้าคณะอำเภอชั้นพิเศษฝ่ายวิปัสสนาธุระ ทางวัดสระเกศจึงได้จัดให้กระผม/อาตมภาพใช้พัดรองขึ้นพิจารณาผ้าไตรบังกุสุลอยู่คนเดียวโด่เด่ ต้องบอกว่าดังโดยไม่ได้เจตนา..!

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันจันทร์ที่ ๑๐ สิงหาคม ๒๕๖๙ พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร. วัดท่าขนุน

ประวัติ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) โดยสังเขป

เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ นามเดิมว่า เกี่ยว นามสกุล โชคชัย นามฉายา อุปเสโณ บิดา นายเลี่ยน โชคชัย มารดา นางยี โชคชัย เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ ๑๑ มกราคม ๒๔๗๑ ณ บ้านเฉวง ตำบล บ่อผุด อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี

​การบรรพชาอุปสมบท

​เมื่อวัยเยาว์ ได้ศึกษาระดับประถมศึกษา ที่โรงเรียนวัดเฉวง จนจบประถมปีที่ ๔

เมื่ออายุได้ ๑๒ ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดเฉวง (วัดสว่างอารมณ์) อำเภอ เกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยมีพระอธิการพัฒน์ ภทฺทมุนี วัดภูเขาทอง เป็นพระอุปัชฌาย์ แม้เจตนาจะบวชเพียงแค่ ๗ วัน  แต่ด้วยปุพเพกตปุญญตา ทำให้เจ้าประคุณสมเด็จ ฯ ยังมั่นคงในสมณเพศตลอดมา หาได้คิดลาสิกขาไม่ โยมมารดาจึงนำไปฝากไว้กับท่านพระครูอรุณกิจโกศล (หลวงพ่อพริ้ง โกสโล) วัดแจ้ง ตำบลอ่างทอง อำเภอ เกาะสมุย เจ้าประคุณสมเด็จ ฯ เป็นผู้ฝักใฝ่ในการศึกษา มีวิริยะ อุตสาหะ จนหลวงพ่อพริ้งเห็นอุปนิสัย ได้นำไปฝากไว้กับเจ้าพระคุณ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก (อยู่ ญาโณทยมหาเถร) โดยอยู่ในการปกครองของพระธรรมเจดีย์ (เทียบ ธมฺมธโร) ณ วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานคร

​ต่อมา พ.ศ. ๒๔๙๒ เมื่อมีอายุครบอุปสมบท ก็ได้อุปสมบท ณ วัดสระเกศ โดยมีเจ้าพระคุณ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก (อยู่ ญาโณทยมหาเถร) ทรงเป็นพระอุปัชฌาย์

​ด้านพระกรรมฐาน

​เจ้าประคุณสมเด็จ ฯ ได้เรียนพระกรรมฐานในเบื้องต้น จากหลวงพ่อพริ้ง ซึ่งเป็นพระวิปัสสนาจารย์องค์สำคัญของเกาะสมุย โดยหลวงพ่อพริ้งได้นำเจริญพระกรรมฐานบนหลุมฝังศพขณะมีอายุ ๑๒ ขวบ ต่อมา ได้เรียนพระกรรมฐานจากเจ้าพระคุณ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก (อยู่ ญาโณทยมหาเถร) ซึ่งมีความชำนาญในพระกรรมฐานด้านกสิณ และยังได้ให้ความสนใจวิธีการเจริญพระกรรมฐานตามแนวต่าง ๆ ที่ปฏิบัติในประเทศ จนมีความชำนาญทุกสาย

​เจ้าประคุณสมเด็จ ฯ เป็นผู้นำพระพุทธศาสนาก้าวเข้าสู่โลกยุคใหม่ โดยริเริ่มวางรากฐานแนวคิดงานพระศาสนาเชิงรุกที่สำคัญในด้านต่าง ๆ เช่น ก่อตั้งโรงพิมพ์การศาสนา เพื่อจัดพิมพ์แถลงการณ์คณะสงฆ์ เพื่อรวบรวมกิจการต่าง ๆ เกี่ยวกับการบริหารงานคณะสงฆ์ ตลอดทั้งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ กฎกระทรวง กฎ มหาเถรสมาคม ระเบียบ คำสั่งมหาเถรสมาคม เกี่ยวกับการปกครองคณะสงฆ์และการพระศาสนา ออกเป็นรายเดือน ทุกวันที่ ๒๕ ของเดือน และหนังสือธรรมะอื่น ๆ

ให้มีสำนักงานพระพุทธศาสนาประจำจังหวัดทุกจังหวัด เพื่อรองรับงานคณะสงฆ์ ริเริ่มให้จัดตั้งสำนักเรียนบาลีประจำจังหวัด ริเริ่มให้จัดตั้งสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด ริเริ่มให้ยกร่างหลักสูตรการเรียนการสอนภาคภาษาอังกฤษในมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ยกร่างหลักสูตรโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญ จัดตั้งโรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ริเริ่มให้มหาวิทยาลัยสงฆ์เปิดหลักสูตรผู้บริหารสำหรับพระสังฆาธิการ เพื่อยกระดับการศึกษาของพระสังฆาธิการ

ริเริ่มให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยสำหรับคณะสงฆ์อนัมนิกาย ชื่อว่า “มหาปัญญาวิทยาลัย” ริเริ่มจัดตั้งสถานีวิทยุและโทรทัศน์พระพุทธศาสนา ริเริ่มให้พระสงฆ์นำเทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้กับงานเผยแผ่พระพุทธศาสนา ริเริ่มโรงเรียนวิถีพุทธ และโรงเรียนอาชีววิถีพุทธ ริเริ่มให้จัดตั้งกลุ่มโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา  จัดการเรียนการสอนตามแนวโรงเรียนวิถีพุทธ

ริเริ่มจัดตั้งพระธรรมทูตอาสา ๕ จังหวัดชายแดนภาคใต้ ริเริ่มให้ปรับการเจริญพระพุทธชัยมงคลคาถาในวันขึ้นปีใหม่ เป็นการสวดมนต์ข้ามปี เพื่ออนุวัติให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของสังคม จนเป็นที่นิยมแพร่หลายในปัจจุบัน

ริเริ่มการจัดกิจกรรมงานวัด และกิจกรรมวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา อนุวัติให้สอดคล้องกับโลกสมัยใหม่​ได้บริจาคเงินสร้างอาคารเรียนและตึกสงฆ์อาพาธในท้องถิ่นชนบทที่อยู่ห่างไกลความเจริญหลายแห่ง  ในนาม “อาคารผู้มีพระคุณ” เพื่อรักษาพยาบาลพระภิกษุ สามเณร ผู้อาพาธ และสาธุชนทั่วไป

​ด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศ

​เจ้าประคุณสมเด็จ ฯ เป็นผู้ริเริ่มเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศ ริเริ่มการสร้างวัดไทยในต่างประเทศ ริเริ่มให้มีการฝึกอบรมพระธรรมทูตไปประจำ ณ วัดไทยในต่างประเทศ และริเริ่มสานศาสนสัมพันธ์กับพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน ได้ออกเดินทางไปต่างประเทศทั่วทุกมุมโลก เพื่อหาแนวทางที่จะให้มีวัดเกิดขึ้นในประเทศนั้น ๆ

​#ด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาภายในประเทศและในวัด

​เจ้าประคุณสมเด็จ ฯ ได้แสดงพระธรรมเทศนาภายในพระอุโบสถวัดสระเกศ ตลอดพรรษา และวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา เป็นประจำ ได้แสดงธรรมทางสถานีวิทยุ ๙๑๙ ในรายการ “ของดีจากใบลาน” และมีผลงานหนังสือมากมาย เช่น ธรรมะสำหรับผู้นับถือพระพุทธศาสนา, ดีเพราะมีดี, การนับถือพระพุทธศาสนา, ปาฐกถาธรรมสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ), พระธรรมเทศนาและบทความสมเด็จพระพุฒาจารย์, การดำรงตน, กตัญญูกถา, คุณสมบัติ ๕ ประการ, เย็นหิมะในรอยธรรม, สมาธิ หลักของใจ, ธรรมะให้ลูกดี, ธรรมะปรารภยามเช้า, ธรรมะปรารภยามค่ำ, สุขทุกข์อยู่ที่ใจ, พระธรรมเทศนาหน้าพระที่นั่ง เป็นต้น

​การศึกษาและหน้าที่การงาน

​พ.ศ. ๒๔๘๙​สอบได้นักธรรมชั้นเอก

​พ.ศ. ๒๔๙๗​สอบได้เปรียญธรรม ๙ ประโยค

​พ.ศ. ๒๔๙๗  ​ไปร่วมประชุมสังคายนาพระไตรปิฎกฉัฏฐสังคีติ ณ ประเทศพม่า

​พ.ศ. ๒๔๙๘  ​เป็นกรรมการพิเศษแผนกตรวจสำนวนแปลวินัยปิฎก ฉบับปี ๒๕๐๐ ของคณะสงฆ์

​พ.ศ. ๒๔๙๙​เป็นอาจารย์สอนบาลี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

​พ.ศ. ๒๕๐๐  ​ไปร่วมประชุมอรรถกถาสังคายนา ณ ประเทศพม่า

​​​เป็นประธานหัวหน้าแผนกคณะพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ​​​ราชวิทยาลัย

​พ.ศ. ๒๕๐๒  ​เป็นผู้ช่วยอธิการบดีมหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

​​​เป็นหัวหน้าแผนกธรรมวิจัย มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

​​​ไปสังเกตการณ์พระพุทธศาสนาในประเทศใกล้เคียง ได้แก่ ลาว กัมพูชา มาเลเซีย ​​​อินโดนีเซีย อินเดีย และ ศรีลังกา เป็นต้น

​พ.ศ. ๒๕๐๔  ​เป็นกรรมการหน่วยวิจัย จัดทำนามานุกรมของคณะสงฆ์ โดยกรมการศาสนา

​พ.ศ. ๒๕๐๕  ​เป็นหัวหน้าคณะเดินทางไปดูการศาสนาและเชื่อมศาสนสัมพันธ์ ที่ประเทศเกาหลี ​​​ญี่ปุ่น ไต้หวัน ฮ่องกง ฯลฯ

​พ.ศ. ๒๕๐๖  ​เป็นประธานคณะกรรมการต้อนรับสมณทูตจากไต้หวัน

​พ.ศ. ๒๕๐๗  ​เป็นเลขาธิการมหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยริเริ่มให้ยกร่างหลักสูตรการเรียนการสอนภาคภาษาอังกฤษในมหาวิทยาลัย

​​​มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงฆ์แห่งคณะสงฆ์ไทย ไปปฏิบัติศาสนกิจในภาคพื้นยุโรป เกิดวัดไทยแห่งแรกขึ้นในยุโรป ชื่อว่า ​​​“วัดพุทธาราม” เนเธอร์แลนด์ ต่อมา วัดไทยเริ่มขยายออกไปตามประเทศต่าง ๆ

​​​ในยุโรปและออสเตรเลีย ทั้งอังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน อิตาลี เป็นต้น และประเทศ

​​​ในแถบสแกนดิเนเวียทั้งหมด ได้แก่ สวีเดน เบลเยียม เดนมาร์ก นอร์เวย์ ฟินแลนด์

​​​ไอซ์แลนด์ ราชรัฐลักซัมเบอร์ก และสหราชอาณาจักร เป็นต้น

​​​ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะภาค ๙

​​​เป็นหัวหน้าอำนวยการพระธรรมทูต สายที่ ๘

​พ.ศ. ๒๕๐๘  ​ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะภาค ๙

​​​เป็นเลขานุการเจ้าพระคุณ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช

​​​สกลมหาสังฆปริณายก (อยู่ ญาโณทยมหาเถร) สมเด็จพระสังฆราช พระองค์ที่ ๑๕

​​​แห่งกรุงรัตนโกสินทร์

​พ.ศ. ๒๕๐๙​เป็นหัวหน้าคณะเดินทางไปสังเกตการณ์การศึกษาพระพุทธศาสนาที่ประเทศลาว ​​​และเวียดนาม

​พ.ศ. ๒๕๑๐  ​เป็นหัวหน้าคณะเดินทางไปสังเกตการณ์การศึกษาพระพุทธศาสนาที่ประเทศลาว

​​​ศรีลังกา ญี่ปุ่น ไต้หวัน ฮ่องกง ในความอุปถัมภ์ของ พ.ส.ล.

​พ.ศ. ๒๕๑๑  ​เดินทางไปปฏิบัติศาสนกิจเพื่อประกอบพิธีอุปสมบทให้กับชาวไต้หวัน

​​​ณ ประเทศไต้หวัน

​พ.ศ. ๒๕๑๒  ​เป็นกรรมการอำนวยการฝึกอบรมพระธรรมทูตไปต่างประเทศ

​พ.ศ. ๒๕๑๓  ​เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดสระเกศ

​​​เป็นกรรมการยกร่างหลักสูตรโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา

​พ.ศ. ๒๕๑๔  ​ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดสระเกศ

​พ.ศ. ๒๕๑๕  ​เป็นหัวหน้าคณะไปปฏิบัติศาสนกิจที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อสังเกตการณ์พระพุทธศาสนาตามมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ตามคำนิมนต์ของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ​​​รวมระยะเวลาเดินทางถึง ๘๐ วัน ใน ๑๑ ประเทศ ประกอบด้วย ประเทศญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา อังกฤษ ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ เบลเยี่ยม เยอรมัน เดนมาร์ก สวิสเซอร์แลนด์ อิตาลี กรีก และอินเดีย โดยคณะผู้ร่วมเดินทาง ประกอบด้วย เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) เจ้าประคุณสมเด็จพระมหา​​​รัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญโญ) และ พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

​​​เป็นคณะสงฆ์ไทยคณะแรกเยือนนครรัฐวาติกัน กรุงโรม อย่างเป็นทางการ

​พ.ศ. ๒๕๑๖  ​เป็นกรรมการมหาเถรสมาคม

​พ.ศ. ๒๕๑๘​เดินทางไปปฏิบัติศาสนกิจในยุโรป ๙ ประเทศ

​พ.ศ. ๒๕๒๔  ​ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะภาค ๑๐

​​​เป็นรองประธานสภาสงฆ์แห่งโลก นับเป็นพระสงฆ์ไทยรูปแรกก้าวขึ้น​​​สู่การบริหารองค์กรสงฆ์โลก

​พ.ศ. ๒๕๒๕  ​ไปปฏิบัติศาสนกิจเพื่อสาธิตอุปสมบทกรรม และ อุโบสถกรรม​​​ตามแบบคณะสงฆ์ไทย ที่ประเทศศรีลังกา

​พ.ศ. ๒๕๒๘  ​เป็นประธานกรรมาธิการ สังคายนาพระธรรมวินัย ตรวจชำระพระไตรปิฎก

​​​ในมหามงคลสมัยพระชนมพรรษา ๕ รอบ ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ​​​รัชกาลที่ ๙

​พ.ศ. ๒๕๓๒  ​ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก

​​​เป็นประธานคณะกรรมการสำนักฝึกอบรมพระธรรมทูตไปต่างประเทศ

​พ.ศ. ๒๕๓๔​เป็นประธานคณะกรรมการจัดการชำระและพิมพ์อรรถกถาพระไตรปิฎก

​​​เฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในมหามงคล

​​​วโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ รอบ ๑๒ สิงหาคม ๒๕๓๕

​​​เป็นประธานกรรมการศูนย์ควบคุมการไปต่างประเทศสำหรับพระภิกษุ สามเณร ​​​(ศ.ต.ภ.)

​​​เป็นรองแม่กองงานพระธรรมทูต

​พ.ศ. ๒๕๓๕ ​เดินทางไปปฏิบัติศาสนกิจเพื่อประกอบพิธีอุปสมบทให้กับชาวออสเตรเลีย ​​​ณ ประเทศออสเตรเลีย

​พ.ศ. ๒๕๓๗  ​เดินทางไปปฏิบัติศาสนกิจเพื่อประกอบพิธีอุปสมบทให้กับชาวไต้หวัน ​​​ณ ประเทศไต้หวัน

​พ.ศ. ๒๕๔๐  ​ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมการฝ่ายเผยแผ่พระพุทธศาสนา

​​​มหาเถรสมาคม

​​​เป็นประธานคณะกรรมการช่วยเหลือผู้ประสบภัยธรรมชาติและอุบัติภัย

​พ.ศ. ๒๕๔๑  ​เดินทางไปปฏิบัติศาสนกิจเพื่อประกอบพิธีอุปสมบทให้กับชาวไต้หวัน ​​​ณ ประเทศไต้หวัน

​พ.ศ. ๒๕๔๒     เดินทางไปปฏิบัติศาสนากิจเปิดวัดนอร์เวย์ และสังเกตการณ์พระพุทธศาสนา

​​​ในภาคพื้นยุโรป เช่น สวีเดน เยอรมัน เนเธอร์แลนด์ เบลเยี่ยม ฝรั่งเศส​​​และ สวิสเซอร์แลนด์

​พ.ศ. ๒๕๔๕​เป็นหัวหน้าคณะเดินทางไปปฏิบัติศาสนกิจ ณ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน

​พ.ศ. ๒๕๔๗​เป็นประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช

​​​ริเริ่มโรงเรียนวิถีพุทธและโรงเรียนอาชีววิถีพุทธ

​​​ริเริ่มให้ปรับการเจริญพระพุทธชัยมงคลคาถาในวันขึ้นปีใหม่

​​​เป็นการสวดมนต์​ข้ามปี เพื่ออนุวัติให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของสังคม​​​จนเป็นที่นิยมแพร่หลายในปัจจุบัน

​พ.ศ. ๒๕๔๙​ดำริให้ชำระและจัดพิมพ์พระไตรปิฎก ฉบับที่มหาเถรสมาคมเพื่อน้อมถวายพระราชกุศล ถวายพระพรชัยมงคล แด่ พระบาทสมเด็จ​​​พระเจ้าอยู่หัว ในโอกาสมหามงคลพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติ ครบ ๖๐ ปี ในปีพุทธศักราช ๒๕๔๙

​​​ริเริ่มให้จัดตั้งกลุ่มโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา

​พ.ศ. ๒๕๕๐​ริเริ่มให้จัดตั้งสถานีวิทยุและโทรทัศน์พระพุทธศาสนาภายใต้กำกับมหาเถรสมาคม

​​​ริเริ่มให้พระสงฆ์นำเทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้กับงานเผยแผ่พระพุทธศาสนา

​พ.ศ. ๒๕๕๑​จัดตั้งสำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และความมั่นคง แห่งสถาบันชาติ

​​​พระศาสนา พระมหากษัตริย์ ภายใต้กำกับมหาเถรสมาคม โดยการสนับสนุน

​​​ของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เป็นศูนย์กลางการทำงานด้านความมั่นคง

​​​แห่งพระพุทธศาสนา

​พ.ศ. ๒๕๕๓ ​ริเริ่มให้กำเนิดพระธรรมทูตอาสา ๕ จังหวัดชายแดนภาคใต้ นับเป็นก้าวใหม่​​​ของการทำงานในพื้นที่ที่พระพุทธศาสนาเริ่มเสื่อมถอยไปจากประเทศไทย

​​​มีบัญชาให้อัญเชิญพระคัมภีร์โบราณทางพระพุทธศาสนา ๒,๐๐๐ ปี จากประเทศ

​​​นอร์เวย์ มาประดิษฐานเป็นการถาวร ณ บรมบรรพต ภูเขาทอง

​พ.ศ. ๒๕๕๔​จัดตั้งศูนย์ช่วยเหลือวัด และผู้ประสบภัยน้ำท่วมของคณะสงฆ์

​พ.ศ. ๒๕๕๕​ก่อตั้งรางวัลระดับนานาชาติ “Awakening Leadership Award” และประกาศ

​​​เกียรติคุณแก่ผู้นำชาวพุทธ กว่า ๘๕ ประเทศทั่วโลก ณ องค์การสหประชาชาติ​​​(UN)

​ลำดับสมณศักดิ์

​พ.ศ. ๒๕๐๑  ​เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญ ที่ พระเมธีสุทธิพงศ์

​พ.ศ. ๒๕๐๕   ​เป็นพระราชาคณะชั้นราช ที่ พระราชวิสุทธิเมธี

​พ.ศ. ๒๕๐๗   ​เป็นพระราชาคณะชั้นเทพ ที่ พระเทพคุณาภรณ์

​พ.ศ. ๒๕๑๔   ​เป็นพระราชาคณะชั้นธรรม ที่ พระธรรมคุณาภรณ์

​พ.ศ. ๒๕๑๖   ​เป็นรองสมเด็จพระราชาคณะ ที่ พระพรหมคุณาภรณ์

​พ.ศ. ๒๕๓๓   ​เป็นสมเด็จพระราชาคณะ ที่ สมเด็จพระพุฒาจารย์

​พ.ศ. ๒๕๔๗​เป็นประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช

The post จากใจสหธรรมิกและศิษยานุศิษย์ “อุปเสณวงศ์” ๑๓ ปี มรณกาล สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) ๑๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ ณ วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร appeared first on Manasikul Online.

“เราตายได้

แต่พระพุทธศาสนาตายไม่ได้”

สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร)

การเดินทางของ “อุปเสณวงศ์”

เมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๖ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ แรม ๘ ค่ำ เดือน ๘-๘ ซึ่งเป็นวันพระ ณ พระอุโบสถ วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร แขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร จัดพิธีอุปสมบทหมู่ครั้งใหญ่ เชิดชูเจตนารมณ์ “อุปเสณวงศ์” รำลึก ๑๓ ปีมรณกาล สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร ป.ธ.๙) ๑๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ โดยมี เจ้าประคุณสมเด็จพระวชิรสิทธาจารย์ กรรมการมหาเถรสมาคม และเจ้าอาวาสวัดสระ เกศ ราชวรมหาวิหาร เป็นพระอุปัชฌาย์ ระยะเวลาการบวช ๑๕ วัน ระหว่างวันที่ ๖ – ๒๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

งานบุญมหากุศลครั้งสำคัญ

รำลึกถึงวาระครบรอบ ๑๓ ปี แห่งการมรณภาพ

เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร ป.ธ.๙)

๑๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

ในการนี้นับเป็นการจัดงานบุญมหากุศลครั้งสำคัญ เพื่อรำลึกถึงวาระครบรอบ ๑๓ ปี แห่งการมรณภาพของ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร ป.ธ.๙) อดีตประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช และอดีตชเจ้าอาวาสวัดสระเกศฯ ในวันที่ ๑๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ โดยในปีนี้มุ่งเน้นการสืบทอดเจตนารมณ์ผ่านการจัดพิธีอุปสมบทหมู่ศิษยานุศิษย์ พร้อมประกาศความเป็นทายาทธรรมภายใต้ร่มเงาแห่ง “อุปเสณวงศ์”

โดยมีรายนามผู้เข้าร่วมโครงการอุปสมบท (บูชาพระคุณ) ดังนี้

๑. นายทวิช สังข์อยู่ (หนุ่ย)

๒. นายบุญโฮม ค่อมสิงห์ (บุญ)

๓. นายธนะเมศฐ์ เพิ่มศิริสุเมธา (โม)

๔. นายอัฑฒ์ฐพงค์ โพธิ์ชื่น (ฟ่อน)

๕. นายณรงค์ชัย บ่อน้อย (เนม)

๖. นายเพชรบดี สิงเกื้อ (แทน)

๗. นายสินธุวัฒน์ ชื่นชอบ (วอ)

๘. นายทศพล วันหนา (ก็อตตี้)

๙. นายฑสุธัน วงศ์ชะอุ่ม (ตาม)

๑๐. นายศราวุฒ วันหนา (ก้อง)

๑๑. นายภูบดี สิงเกื้อ (ไข่)

๑๒. นายณัฐนพ พุคยาภรณ์ (กิ้งโก่ง)

๑๓. นายสุธารักษ์ บับติสตา (เล็ก)

๑๔. นายสิทธิรัชถ์ ป้อมเกิด (โต)

ประกาศความเป็นทายาทธรรม

ภายใต้ร่มเงาแห่ง “อุปเสณวงศ์”

หัวใจสำคัญของการจัดงานบำเพ็ญกุศลในปีนี้ คือการเชิดชู “อุปเสณวงศ์” ซึ่งสะท้อนถึงเจตนารมณ์และวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและงานพระธรรมทูตการอุปสมบทหมู่ของคณะศิษยานุศิษย์ในครั้งนี้ จึงมิได้เป็นเพียงการบวชเพื่อทดแทนพระคุณบิดามารดา หรืออุทิศส่วนกุศลถวายแด่บูรพาจารย์เท่านั้น แต่เป็นการปฏิญาณตนเพื่อเป็น “ทายาทธรรม” ที่พร้อมจะเรียนรู้ ก้าวเดินตามรอย และสานต่องานพระศาสนา

พระอุปัชฌาย์ยังได้มอบหมายให้มีพระพี่เลี้ยง ดูแลอบรมสั่งสอน ธรรมะภาคปฏิบัติ แก่ พระนวกะ (ผู้บวชใหม่) จะเข้ารับการอบรมและปฏิบัติธรรมอย่างเข้มข้น ต่อเนื่องระหว่างวันที่ ๖ – ๒๐สิงหาคม ๒๕๖๙ อีกด้วย

The post วัดสระเกศฯ จัดพิธีอุปสมบทหมู่ศิษยานุศิษย์ครั้งใหญ่ เชิดชูเจตนารมณ์ “อุปเสณวงศ์” รำลึก ๑๓ ปีมรณกาล “สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร ป.ธ.๙)” ๑๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ โดยมีเจ้าประคุณสมเด็จพระวชิรสิทธาจารย์ เป็นพระอุปัชฌาย์ appeared first on Manasikul Online.

“ในอนาคต สำหรับผู้บวชเรียน อาตมาคิดว่า คงจะเปลี่ยนไปมาก จากสิ่งที่เกิดขึ้นกับพระสงฆ์ในวันนี้ ผู้ที่จะบวชเรียนแต่วัยเยาว์จะน้อยลง พ่อแม่คงให้บวชยากขึ้น และเด็กๆ เองก็คงจะถูกคาดหวังให้ได้รับการศึกษาทางโลกแต่เพียงอย่างเดียว ซึ่งต่างจากในอดีตกาลจนมาถึงยุคอาตมาเมื่อสามสิบกว่าปีก่อน ซึ่งอาจเป็นยุคท้ายๆ แล้วของการบวชเป็นสามเณรตั้งแต่เด็กๆ แล้วอยู่ยาวในเพศบรรพชิตจนสิ้นอายุขัย”

ท่านอาจารย์เจ้าคุณพระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร สะท้อนมุมมองภาพของพระสงฆ์บนแผ่นดินไทย ให้ผู้เขียนฟังขณะที่ไปกราบเยี่ยมท่าน และบันทึกธรรมคำสอนของท่านไว้ เมื่อวันที่ ๓ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๖๑ ซึ่งเป็นช่วงที่ท่านและคณะสงฆ์จากวัดสระเกศ ๕ รูป ถูกจำกัดอิสรภาพอยู่ในเรือนจำกว่า ๔๐๐ วัน โดยไม่ได้มีความผิด

หลังการกลับมาของท่าน จึงเป็นหมุดหมายสำคัญในการก้าวย่างเพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาต่อไป ตามรอยธรรมองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อยังประโยชน์ให้ผู้คนได้พบกับพระธรรมที่จะช่วยให้ชีวิตพบกับความสงบเย็นในที่สุด ท่ามกลางโลกที่ผู้คนต่างไร้ที่ยึดเหนี่ยวจิตใจจนสร้างความวุ่นวายยุ่งเหยิงให้กับตนเองและผู้อื่นจนยากจะเยียวยา …

หากทว่า คำสอนจากพระพุทธเจ้าในบวรพระพุทธศาสนานี่เองที่ได้ช่วยผู้คนบนโลกมากว่า ๒๖๐๐ ปีให้พ้นทุกข์ในสังสารวัฏมาแล้วนับไม่ถ้วน คือคำตอบ

เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้งจึงเห็นว่า ควรจะนำมาเผยแผ่ให้เห็นความเสียสละชีวิตเพื่อธรรมของท่านและคณะสงฆ์ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาทุกด้านจนถูกกลั่นแกล้ง ซึ่งไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นในยุคของเราเท่านั้น หากทว่า พระสงฆ์ผู้เสียสละตนช่วยเหลือผู้คนไม่น้อยต่างถูกทำร้าย ใส่ความสารพัด พระป่าที่ปกป้องผืนป่าก็ถูกขับไล่ออกจากป่า

และเมื่อไม่นานมานี้ วันที่ ๒ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ พระธุดงค์ธรรมยาตรา ๑๐ รูป ผู้ก้าวเดินเพื่อสันติภาพอยู่บนถนนทางหลวงบริเวณบ้านนาเวียงแก ตำบลนาสีนวล อำเภอเมือง จังหวัดมุกดาหาร ถูกรถกระบะซึ่งขับโดยเด็กอายุเพียง ๑๑ ปีที่เป็นออทิสติกชนจนมรณภาพ และมีพระภิกษุอีกหลายรูปกับฆราวาสอีกหลายท่านบาดเจ็บสาหัส

ในอีกซีกโลกหนึ่ง วันเดียวกันนั้นเอง ลอบกา รังเซน (Lobga Rangzen) นักเคลื่อนไหวชาวทิเบต ซึ่งเคยบวชเป็นพระมาก่อน ได้จุดไฟเผาตัวเองเพื่อประท้วงเรียกร้องอิสรภาพและเอกราชของประเทศทิเบต เมื่อวันที่ ๒ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ (ตามเวลาท้องถิ่น) บริเวณด้านหน้าสำนักงานใหญ่องค์การสหประชาชาติ (UN) ในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในเวลาต่อมาที่โรงพยาบาล การเสียสละชีวิตของท่าน แม้จะต้องเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสจนลมหายใจสุดท้าย ทำให้เห็นถึงจิตอันยิ่งใหญ่ที่อยู่เหนือความตายที่ปรารถนาจะช่วยเหลือเพื่อนร่วมชาติให้ได้อยู่ในบ้านเกิดอย่างอบอุ่นในดินแดนหลังคาโลกอันเป็นหมุดหมายสุดท้ายของชีวิตอย่างมีอิสรภาพ

อีกทั้งการเดินธุดงค์ Walk for Peace ในสหรัฐอเมริกาที่นำโดยพระอาจารย์ปัญญาการะ หรือ พระปัณณากะระ ภิกขุ (Bhikkhu Paññākāra) ชาวเวียดนาม ผู้ช่วยเจ้าอาวาสศูนย์วิปัสสนา Huong Dao Vipassana Bhavana Center (วัดฮวองดาว) เมืองฟอร์ตเวิร์ท รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา พร้อมด้วยพระไทย พระลาว พระพม่า ๑๙ ได้ออกเดินธุดงค์ธรรมยาตรา ตั้งแต่วันที่ ๒๖ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๘ จากเมืองฟอร์ตเวิร์ธ รัฐเท็กซัส ผ่าน ๑๐ รัฐในสหรัฐอเมริกา มุ่งหน้าสู่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ระยะทางรวมกว่า ๓,๗๐๐ กิโลเมตร หรือประมาณ ๒๓๐๐ ไมล์ ระหว่างทางในช่วงแรก พระมหาดำ รมสาร พระสงฆ์ชาวลาว ประสบอุบัติเหตุถูกรถพุ่งชนระหว่างการเดินจาริกธุดงค์ข้ามสหรัฐอเมริกา ส่งผลให้ท่านต้องถูกตัดขาซ้าย แม้จะประสบอุบัติเหตุอย่างรุนแรง ท่านได้แสดงความเมตตาและให้อภัยผู้ขับขี่รถคันดังกล่าวจากหัวใจอันบริสุทธิ์

ท่านกล่าวว่า ถ้าขาขาดไปหนึ่งข้าง แล้วกู้คืนสันติภาพให้หัวใจคนนับล้านได้ ก็ถือว่าคุ้มค่า

หัวใจของพระโพธิสัตว์ เป็นเช่นนี้ Walk for Peace ได้ช่วยให้คนทุกข์ในอีกฝั่งหนึ่งของโลกคลายทุกข์จากภาวะซึมเศร้า ความเจ็บปวดทางใจจากความสูญเสีย ความโดดเดี่ยวของผู้คน ฯลฯ ได้มากมายมหาศาล และท่านยังมีปณิธานที่จะสร้างธรรมเจดีย์ในสหรัฐอเมริกา เพื่อจารึกพระไตรปิฎกหลายภาษา ไว้บนแผ่นหินให้อยู่คู่โลกใบนี้ไปอีก ๔,๐๐๐ ปี เพื่อช่วยเหลือคนทุกข์ให้ออกจากสังสารวัฏตามรอยธรรมที่พระพุทธเจ้าค้นพบเมื่อสองพันหกร้อยกว่าปีก่อน

สันติภาพบนโลกนี้ จึงต้องแลกด้วยหยาดเหงื่อ หยาดน้ำตา ชีวิตและความตายมาโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน

และเมื่อวันที่ ๕ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ ที่ผ่านมา คณะสงฆ์โครงการ Walk for Peace นำโดยพระอาจารย์ปัญญาการะได้เข้ารับพระราชทานรางวัล “เสาอโศกผู้นำศีลธรรม” ประจำปี ๒๕๖๙ โดยพิธีจัดขึ้น ณ หอประชุมราชมงคล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (มทร.ธัญบุรี) อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี

ดังที่ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถระ) เขียนไว้ในหนังสือ “เย็นหิมะในรอยธรรม” ตอนหนึ่งว่า พระพุทธศาสนาในเมืองไทย มีภัยรอบด้าน

ในโลกปัจจุบัน การรักษาพระพุทธศาสนาเอาไว้ให้ได้นั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องให้พระเณรได้มีความรู้ มีการศึกษาทั้งธรรมะ และวิชาการทางโลก ความรู้อย่างพระก็ต้องรู้เพราะเป็นเรื่องของศาสนา แต่ก็ต้องรู้ความรู้ชาวบ้านของเขาด้วย ในขณะเดียวกันก็ต้องมีการวางแผนเพื่อให้พระพุทธศาสนาไปอยู่ตามต่างประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก

ผู้ที่จะรับภาระหน้าที่อันหนักหน่วงนี้ได้ ก็คือ “พระเณร” นั่นเอง จึงจำเป็นจะต้องให้พระเณรมีการศึกษา รู้เท่าทันสิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน

อายุยังน้อยต้องเรียน เรียนอะไรก็ได้ที่ไม่ขัดต่อพระธรรมวินัย อย่าอยู่เฉย ๆ เพราะพระเณรจะต้องรับภาระธุระพระศาสนา แต่หลวงพ่อแก่แล้ว คนแก่จะทำอะไรได้ แค่ให้หายใจอยู่เฉยๆ ก็ยังแย่แล้ว

พระพุทธศาสนาเมืองไทยมีภัยรอบด้าน ซึ่งกำลังแทรกเข้ามาทุกรูปแบบ พระพุทธศาสนาอาจจะล้มลงวันใดก็ได้ แต่พระก็ยังเหมือนปลาอยู่ในน้ำเย็น จึงตายใจว่าพระพุทธศาสนาตั้งมั่นเจริญรุ่งเรืองในเมืองไทย เลยไม่รู้สึกถึงความล่มสลาย ซึ่งกำลังใกล้เข้ามา

“ให้มองไปอีก ๕๐ ปีข้างหน้า โดยกำหนดดูผลแห่งความเปลี่ยนแปลงครั้งละ ๑๐ ปี ในทุก ๑๐ ปี ก็ต้องดูความเปลี่ยนแปลงในแต่ละปี และในแต่ละปีนั้น ก็ต้องดูความเปลี่ยนแปลงในทุกวันอีกด้วย จนกว่าจะถึง ๕๐ ปี เพื่อให้คาดการณ์ว่าอีก ๕๐ ปี ข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น

“ถ้าสิ่งนั้นจะเกิดขึ้นกับพระพุทธศาสนาอย่างเคยเกิดขึ้นในอดีต แล้วเราจะทำอย่างไร มองให้เห็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในอดีต ความเปลี่ยนแปลงของชีวิต ของสังคม และของโลก

“ความเปลี่ยนแปลงมีอยู่ตลอดเวลา แม้กระทั่งกับพระพุทธศาสนา มิเช่นนั้นแล้ว พระพุทธศาสนาในอินเดีย ในปากีสถาน บังกลาเทศ และในอัฟกานิสถาน เป็นตัวอย่าง ก็คงไม่ล่มสลาย

“ถ้าสามารถมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของชีวิต ของสังคมและของโลกที่จะเกิดในอีก ๕๐ ปีข้างหน้า ก็จะทำให้สามารถเห็นความเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นกับพระพุทธศาสนาในเมืองไทยได้ด้วย ซึ่งก็คือ อนาคตของพระพุทธศาสนาทั้งหมดนั่นเอง

“เหตุการณ์ที่เกิดกับพระสงฆ์ ที่มหาวิทยาลัยนาลันทาในอดีต จนเป็นเหตุให้พระยอมสละชีวิตเพื่อพระพุทธศาสนาต้องถูกฆ่าตายหมู่พร้อมกันมากกว่า ๘,๐๐๐ องค์ เหตุการณ์นี้ เป็นสิ่งที่พระและชาวไทย ควรจะนำมาเตือนสติอยู่เสมอว่า “อย่าประมาท” อย่านึกว่า เมืองไทยเป็นเมืองพุทธ มองไปที่ไหนก็มีแต่วัด มองไปที่ไหนก็เห็นแต่จีวรเหลืองอร่าม แล้วเหตุการณ์อย่างมหาวิทยาลัยนาลันทาจะเกิดขึ้นไม่ได้

“น้ำร้อนปลาเป็น

น้ำเย็นปลาตาย”

“ชั่วเพียงวินาทีเดียว ทุกอย่างก็พลิกได้ นี่มองอย่างประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์มันเกิดขึ้นมาแล้ว อย่าประมาท ต้องเตรียมพร้อมอยู่เสมอ

“การพัฒนาประเทศไทย ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างมากในทางบ้านเมือง ไม่เว้นแม้กระทั่งพระพุทธศาสนา” จากหนังสือ “เย็นหิมะในรอยธรรม” เขียนโดย สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถระ)

    ท่านอาจารย์เจ้าคุณพระราชกิจจาภรณ์ กล่าวต่อมาว่า เพราะเมื่อก่อน การศึกษาฝากไว้กับพระหลวงปู่ หลวงตา ฝากไว้กับวัด ฝากไว้กับพระพุทธศาสนา เป็นบวร แต่เมื่อหกสิบปีก่อน ที่รัฐบาลสมัยนั้นมาเน้นเรื่อง งานคือเงิน เงินคืองาน บันดาลสุข สภาพสังคมก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป เมื่อเปลี่ยนวันหยุดจากวันโกน วันพระ มาเป็นวันเสาร์-อาทิตย์  แม้ว่าจะมีการรณรงค์ให้เข้าวัดวันเสาร์-อาทิตย์ก็ตาม แต่ก็ไม่ได้ผล ยิ่งทำให้วันโกนกับวันพระค่อยๆ หายไป และหมดความสำคัญลงไปในที่สุด

         ” นี่เป็นจุดเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่ไม่ค่อยมีคนเห็น และก็ชัดขึ้นในวันนี้ เมื่อสังคมต่างคนต่างอยู่มากขึ้น พระอยู่ส่วนพระ โยมก็อยู่ส่วนโยม การเกื้อกูลกันแบบสมัยก่อนหายไป กลายเป็นความสัมพันธ์รูปแบบใหม่ เป็นกลุ่มๆ

          “การเปลี่ยนแปลงของการบวชเรียนจึงเปลี่ยนไปเช่นเดียวกัน ในอนาคต นอกจากผู้ที่จะบวชเรียนแต่เยาว์วัยจะน้อยลง  ผู้ที่จะบวชก็จะเป็นผู้ที่ศึกษามามาก จนกว่าจะตัดสินใจบวช ซึ่งก็จะไม่มีรากของการอุปัฏฐากครูบาอาจารย์ หรือได้ใกล้ชิดเรียนรู้วัตรปฏิบัติหลวงปู่หลวงตาเหมือนเมื่อก่อน

“คนรุ่นใหม่ที่จะบวชก็อาจใช้ปัญญามาก แต่ก็อาจมีจุดอ่อนเกี่ยวกับความศรัทธาก็อาจทำให้บวชไม่ได้นาน หากไม่อดทนพอ เหมือนการปลูกต้นไม้ ในอนาคตจะเป็นการตัดต่อกิ่ง ตอนกิ่งไปต่อต้นใหม่ มากว่าที่จะปลูกจากเมล็ดพันธุ์ที่ค่อยๆ เติบโตอย่างแข็งแรง มีวุฒิภาวะของความเข้าใจในวิถีบรรพชิตที่ไม่ได้มาจากเหตุผลเพียงอย่างเดียว แต่เป็นความศรัทธาอย่างเต็มเปี่ยมที่ได้รับการปลูกฝังมาจากพ่อแม่ปู่ย่า ตายายที่พาไปวัดตั้งแต่เล็กแต่น้อย แล้ววิถีเช่นนี้กำลังจะหมดไปในสังคมไทยในอนาคต

          “สิ่งที่เกิดขึ้น และกำลังเปลี่ยนแปลงไป ไม่ใช่ว่าไม่ดี หรือดีกว่า แบบเดิม แต่เป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญอีกครั้งหนึ่งเท่านั้นเอง” พระราชกิจจาภรณ์ กล่าว และกล่าวต่อมาว่า พระสงฆ์เราจึงมีภาระที่แบกอยู่บนบ่าไม่เพียงภาวนาส่วนตนให้พ้นทุกข์ในสังสารวัฏ หากยังต้องช่วยเหลือผู้คนให้พ้นทุกข์จากสังสารวัฏด้วยพระธรรมที่นำไปประพฤติปฏิบัติได้จริงในชีวิตประจำวัน

ดังที่พระพุทธองค์ตรัสไว้ในปัจฉิมวาจาว่า “วยธมฺมา สงฺขารา อปฺปมาเทน สมฺปาเทถ : สังขารทั้งหลายมีความเสื่อมสลายไปเป็นธรรมดา ท่านทั้งหลายจงยังประโยชน์ตนและประโยชน์ท่าน ให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเถิด”

มโนปณิธาน พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ตอนที่ ๙๑ “จุดเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของพระสงฆ์บนผืนแผ่นดินไทยและโลกใบนี้”

The post มโนปณิธาน พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ตอนที่ ๙๑ “จุดเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของพระสงฆ์บนผืนแผ่นดินไทยและโลกใบนี้” appeared first on Manasikul Online.

หนึ่งชาติของครูธีรทาส

ในภาระหน้าที่ปุถุชนโพธิสัตว์ศีล

จากบิดาครูเซ็น “เล้ากิมเช็ง”

ให้รับช่วงภาระหน้าที่เผยแผ่ธรรมทานให้สังคมไทย ตามปณิธานของมหาครูบาเจ้าสำนักวัดเถ่งไฮ้ชิงอำหยี่ (สาขาวัดเส้าหลินใต้) คือ เหล่าฮั้วเสียง ไต้โจวซือ ผู้ประพันธ์หนังสือชุด ศิษย์โง่ไปเรียนเซ็น และ ศิษย์-เต๋า-เซียน-เซ็น

อาจารย์เสถียร โพธินันทะ มีส่วนช่วยงานธรรมทานของครูธีรทาสมากมาย เนื่องจากหนังสือต้นฉบับภาษาจีน และมีการแปลเป็นไทย ด้วยความร่วมมือกับพระมหาเอี่ยม และพระมหาเขียน

อาจารย์เสถียร และครูธีรทาส ต่างเป็นศิษย์ทางฝ่ายมหายานของ คุณหมอตันม่อเซี้ยง ฌานวังศะ

ด้วยธรรมบารมีและเมตตาบารมีของท่านอาจารย์พุทธทาส แห่งสวนโมกขพลาราม อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี งานพิธีนี้จึงบังเกิดขึ้น ณ ห้องโถงชั้นล่าง หอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ หรือ สวนโมกข์ กรุงเทพ

ณ ตรงนี้ จะเป็นภาพสักขีพยานว่า ชาติหนึ่งตลอดชีวิตการบำเพ็ญธรรมทานบารมี ขันติบารมีของครูธีรทาส ได้มาขออิงอาศัย พุทธสมาคมเป้าเก็งเต้ง  (โรงเจบ่อนไก่ ) เพื่อสังคมไทย

ครูธีรทาส ได้ละสังขารด้วยความสงบ เมื่อวันศุกร์ที่ ๒๘ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๕ ณ พุทธสมาคมเป้าเก็งเต๊ง นับเป็นการจบภารกิจอย่างสวยงามของปุถุชนโพธิสัตว์ ด้วยกุศลเจตนาว่า เพื่อขอเกิดใหม่ มาทำงานต่ออีก ๓ ชาติ

อมิตาพุทธ  !

บันทึกกันลืมโดย ส. ธโนฆาภรณ์ / ๖ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ เวลา ๐๗.๐๖ น.

หนึ่งชาติของครูธีรทาส ในภาระหน้าที่ปุถุชนโพธิสัตว์ศีล จากบิดาครูเซ็น “เล้ากิมเช็ง” เขียนโดย ส.ธโนฆาภรณ์

บันทึกท้ายบท

คำประกาศเกียรติคุณ

นายธีระ วงศ์โพธิ์พระ

ศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาศาสนศึกษา

ด้วยสภามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ในการประชุมครั้งที่ ๙ / ๒๕๖๔ เมื่อวันที่ ๒๓ กันยายนพุทธศักราช ๒๕๖๔ ได้พิจารณาเห็นว่า นายธีระ วงศ์โพธิ์พระ เป็นพุทธศาสนิกชนผู้มีคุณธรรมและสัมมาปฏิบัติ ได้อุทิศสรรพกำลังรับสนองงานพระพุทธศาสนา บำเพ็ญคุณูปการแก่คณะสงฆ์ สังคม และประเทศชาติ เป็นอเนกประการ ดังนี้

นายธีระ วงศ์โพธิ์พระ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกพุทธสมาคมเป้าเก็งเต๊ง และผู้จัดการชมรมธรรมทานเป้าเก็งเต๊ง กรุงเทพมหานคร เป็นบุคคลที่มีสัมมาปฏิบัติอันควรแก่การยกย่อง กล่าวคือ มีความรู้ความสามารถในการพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน ตลอดจนศาสนาเปรียบเทียบ โดยได้รับการถ่ายทอดวิชาความรู้จากบิดา และนายแพทย์ตันม่อเซี้ยง แซ่ตั้ง โดยเป็นศิษย์ร่วมสำนักกับอาจารย์เสถียร โพธินันทะ

โดยเฉพาะในด้านงานวิชาการนั้น นายธีระ วงศ์โพธิ์พระ เริ่มต้นด้วยงานแปลตำราภาษาจีนร่วมกับอาจารย์เสถียร โพธินันทะ ก่อนที่จะเป็นเจ้าของหนังสือ และงานเขียนสำคัญที่ว่าด้วยพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน มีนามปากกาในแวดวงวรรณศิลป์ว่า “ธ.ธีรทาส” ดังมีผลงานที่สำคัญ ได้แก่ พระคัมภีร์กวนอิมมหาโพธิสัตว์ ศิษย์โง่ไปเรียนเซ็น ศิษย์-เต๋า-เซียน-เซ็น พระคัมภีร์ (ปริศนาธรรม) ๑๘ พระอรหันต์

นอกจากนี้ ยังมีองค์ความรู้ในด้านประวัติศาสตร์และโบราณคดี ดังปรากฏงานเขียนที่สำคัญ อาทิ ตำนานศาลเจ้าโรงเจอายุ ๑๐๐ ปีในเมืองไทย ค้นพบเมืองเก่ากรุงศรีวิชัยจมอยู่ภาคใต้กรุงสยาม (เสี้ยมหลอก๊ก)

ดังปรารภมา เห็นได้ว่า นายธีระ วงศ์โพธิ์พระ ได้บำเพ็ญหิตานุหิตประโยชน์ต่อการพุทธศาสน์ศึกษา การพระพุทธศาสนา และการคณะสงฆ์เป็นอเนกปริยาย สมควรแก่การยกย่องและประกาศเกียรติคุณ

สภามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย จึงมีมติให้มอบปริญญา ศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาศาสนศึกษา แก่ นายธีระ วงศ์โพธิ์พระ เพื่อประกาศเกียรติคุณให้ขจรไพศาล เป็นทิฏฐานุคติแก่อนุชนสืบไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๔

(สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ)

สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

นายกสภามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

The post หนึ่งชาติของครูธีรทาส ในภาระหน้าที่ปุถุชนโพธิสัตว์ศีล จากบิดาครูเซ็น “เล้ากิมเช็ง” : เขียนโดย ส. ธโนฆาภรณ์ appeared first on Manasikul Online.

เมื่อวันเสาร์ที่ ๓๐ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้นำรถยนต์หลวงส่งพระภิกษุ-สามเณรเปรียญธรรม ๙ ประโยค กลับสู่พระอารามตามธรรมเนียมที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ ๕) ทรงริเริ่มไว้

โดย วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ในปีนี้ มีพระภิกษุ-สามเณร สอบได้เปรียญ ๙ ประโยค ๒ รูป ดังนี้

พระมหาธีรภัทร์ ญาณธีโร (มุสิกสงค์) อายุ ๒๗ ปี พรรษา ๖ สอบได้เปรียญธรรม ๙ ประโยค

และ สามเณรคมสันต์ เลาเลิศ อายุ ๒๒ ปี สอบได้เปรียญธรรม ๙ ประโยค

พระเดชพระคุณพระพรหมสิทธิ เจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร เจ้าสำนักเรียนวัดสระเกศ พร้อมด้วยคณะสงฆ์วัดสระเกศ ขอแสดงความยินดีแก่พระภิกษุสามเณรผู้สอบได้ประโยคบาลีสนามหลวง (ครั้งที่ ๑ และครั้งที่ ๒) ในสำนักเรียนวัดสระเกศ ประจำพุทธศักราช ๒๕๖๙ ดังนี้

๑. พระมหาธีรภัทร์ ญาณธีโร (มุสิกสงค์)

อายุ ๒๗ ปี พรรษา ๖ สอบได้เปรียญธรรม ๙ ประโยค

๒. สามเณรคมสันต์ เลาเลิศ

อายุ ๒๒ ปี สอบได้เปรียญธรรม ๙ ประโยค

สำหรับปีนี้ พระภิกษุสามเณรผู้สอบได้ประโยคบาลีสนามหลวง (ครั้งที่ ๑ และครั้งที่ ๒) ในสำนักเรียนวัดสระเกศ ประจำพุทธศักราช ๒๕๖๙ ดังนี้

๑. พระมหาธีรภัทร์ ญาณธีโร (มุสิกสงค์)

อายุ ๒๗ ปี พรรษา ๖ สอบได้เปรียญธรรม ๙ ประโยค

๒. สามเณรคมสันต์ เลาเลิศ

อายุ ๒๒ ปี สอบได้เปรียญธรรม ๙ ประโยค

๓. สามเณรปรัชญา มุ่งเครือ

อายุ ๑๙ ปี สอบได้เปรียญธรรม ๕ ประโยค

๔. สามเณรสิทธิพร เหมียดไธสง

อายุ ๑๗ ปี สอบได้เปรียญธรรม ๕ ประโยค

๕. สามเณรคณากร ขุนค้า

อายุ ๑๖ ปี สอบได้เปรียญธรรม ๔ ประโยค

๖. สามเณรธนากร ขุนค้า

อายุ ๑๘ ปี สอบได้เปรียญธรรม ๔ ประโยค

ขออนุโมทนาในความเพียรพยายาม และขออำนวยพรให้เจริญงอกงามในพระธรรมวินัยสืบไป

อนึ่ง ในหนังสือ “วิถีแห่งผู้นำ” สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) เรียบเรียงโดย พระครูอมรโฆสิต (ปรีชา สาเส็ง)

บทที่ ๒๓. สมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทยมหาเถร) สมเด็จพระสังฆราช  พระองค์ที่ ๑๕ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ บันทึกไว้ตอนหนึ่ง เกี่ยวกับที่มาของธรรมเนียมที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้นำรถยต์หลวงส่งเปรียญธรรม ๙ ประโยค กลับพระอาราม จนเป็นธรรมเนียมมาจนถึงบัดนี้ ว่า

ท่านเจ้าพระคุณสมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ) ได้เป็นเปรียญธรรม ๙ ประโยค  เป็นรูปแรกในรัชกาลที่  ๕  เมื่อพระชนมายุ ๒๘ พรรษา  และได้รับพระมหากรุณาธิคุณให้นำรถยนต์หลวงมาส่งจนถึงที่เป็นพิเศษ  และนับตั้งแต่นั้นมา  ถ้าเปรียญรูปใดสอบไล่ได้ ๙ ประโยค  ก็ทรงพระกรุณาโปรดให้นำรถยต์หลวงส่งเปรียญรูปนั้นจนถึงที่เป็นธรรมเนียมมาจนถึงบัดนี้

อีกประการหนึ่ง เจ้าพระคุณสมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทยมหาเถร) นับตั้งแต่ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ประโยคต้นจนประโยคสุดท้าย ไม่เคยแปลตกเลย

ดังนี้…

๒๓. สมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทยมหาเถร) สมเด็จพระสังฆราช  พระองค์ที่ ๑๕ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์

              สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทยมหาเถร) สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ ๑๕ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์  ประสูติเมื่อวันที่ ๑ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๑๗  ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ที่เรือนแพหน้าวัดกัลยาณมิตร อำเภอบางกอกใหญ่ จังหวัดธนบุรี  บิดาชื่อ ตรุษ  มารดาชื่อ จันทร์

พระนามเดิม อยู่  นามสกุล (แซ่) ฉั่ว  ต่อมาเปลี่ยนเป็น ช้างโสภา

เมื่อยังทรงพระเยาว์ทรงรับการศึกษาเบื้องต้นกับบิดา  และต่อมา มีอายุพอสมควรได้ไปศึกษาวิชาเลขลูกคิด และโหราศาสตร์ ในสำนักของพระอาจารย์ช้าง วัดสระเกศฯ  ได้รับการศึกษาเล่าเรียนในสำนักวัดสระเกศฯ สืบมา จนกระทั่งบรรพชาเป็นสามเณร  ก็ได้เริ่มเรียนแผนกบาลี  เรียนมูลกัจจายน์ (หลักสูตรการเรียนภาษาบาลีชั้นสูง สมัยนั้น) ในสำนักพระอาจารย์ช้าง  และเรียนต่อๆ มาในสำนักท่านเจ้าคุณพระธรรมกิติ (เม่น) บ้าง  ในสำนักเจ้าประคุณสมเด็จพระวันรัต (แดง) วัดสุทัศน์  และในสำนักพระธรรมปรีชา (ทิม) ตามลำดับ

เมื่อ พ.ศ. ๒๔๓๓  ครั้งยังเป็นสามเณรได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมในสนามหลวง ณ พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เป็นครั้งแรก ได้เป็นเปรียญ ๓ ประโยค 

ต่อมา ในพ.ศ. ๒๔๓๖ ยังเป็นสามเณรเช่นเดิม  ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมในสนามหลวงที่พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม  ได้เปรียญอีก ๑ ประโยค รวมเป็นเปรียญ ๔ ประโยค

จนถึงปี ๒๔๓๗ ทรงอุปสมบทเป็นพระภิกษุ  โดยมีสมเด็จพระวันรัต (แดง) วัดสุทัศน์ เป็นพระอุปัชฌาย์  พระธรรมทานาจารย์ (จุ่น) วัดสระเกศฯ  เป็นพระกรรมวาจาจารย์  และพระธรรมกิตติ (เม่น) วัดสระเกศฯ  เป็นพระอนุสาวนาจารย์  ได้รับฉายา ว่า “ญาโณทโย”

ต่อมา เมื่อ พ.ศ.๒๔๔๑ เข้าแปลพระปริยัติธรรมอีก ได้เป็นเปรียญ ๕ ประโยค  และ พ.ศ.๒๔๔๓ ได้เป็นเปรียญ ๖ ประโยค

เมื่อสอบได้เปรียญ ๖ ประโยคแล้ว  ก็คิดว่า จะหยุดไม่เข้าแปลอีกต่อไป  ความทรงทราบถึงพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  รัชกาลที่ ๕  ทรงมีรับสั่งให้เข้าแปลประโยค ๗ ต่อไป  จึงต้องรับสนองพระกระแสรับสั่งเข้าแปลต่อไป  และแปลได้อีก ๑ ประโยค  เป็นเปรียญ ๗ ประโยค 

พระรุ่นเก่าในวัดสระเกศ เล่าต่อกันมาว่า เรื่องที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  รัชกาลที่ ๕  ทรงมีรับสั่งให้ท่านเจ้าพระคุณสมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ) เมื่อครั้งยังเป็นพระมหาอยู่ ญาโณทโย เข้าแปลประโยค ๗ ต่อไปนั้น  ท่านเจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร  เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งเป็นเสนาบดีกระทรวงธรรมการเวลานั้น  ได้เป็นผู้นำพระกระแสรับสั่งมาบอก

เกิดธรรมเนียมนำรถยต์หลวงส่งเปรียญ ๙ ประโยค

พ.ศ. ๒๔๔๔ ท่านเจ้าพระคุณสมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ) ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมในสนามหลวง  แปลได้อีก ๑ ประโยค  ได้เป็นเปรียญ ๘ ประโยค

พ.ศ. ๒๔๔๕ ได้เข้าแปลประโยค ๙ ต่อไป ก็ได้เป็นเปรียญเอก ๙ ประโยค ในปีนั้น

อนึ่ง ท่านเจ้าพระคุณสมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ) ได้เป็นเปรียญธรรม ๙ ประโยค  เป็นรูปแรกในรัชกาลที่  ๕  เมื่อพระชนมายุ ๒๘ พรรษา  และได้รับพระมหากรุณาธิคุณให้นำรถยนต์หลวงมาส่งจนถึงที่เป็นพิเศษ  และนับตั้งแต่นั้นมา  ถ้าเปรียญรูปใดสอบไล่ได้ ๙ ประโยค  ก็ทรงพระกรุณาโปรดให้นำรถยต์หลวงส่งเปรียญรูปนั้นจนถึงที่เป็นธรรมเนียมมาจนถึงบัดนี้

อีกประการหนึ่ง เจ้าพระคุณสมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทยมหาเถร) นับตั้งแต่ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ประโยคต้นจนประโยคสุดท้าย ไม่เคยแปลตกเลย

ดำรงสมณศักดิ์

เมื่อทรงได้เป็นเปรียญธรรม ๙ ประโยคแล้ว ก็ดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการสนามหลวงสอบไล่พระปริยัติธรรมตลอดมา วันที่ ๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๕๑ ในรัชกาลที่ ๕  ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะที่พระปิฎกโกศล ฯลฯ

จนกระทั่งได้รับสมณศักดิ์สูงสุด ที่ สมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทยมหาเถร) สมเด็จพระสังฆราช  พระองค์ที่ ๑๕ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ ๙

ต่อมา สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) อดีตเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร อดีตประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช เมื่อครั้งสมัยยังเป็นพระมหาเกี่ยว อุปเสโณ ก็สอบได้เปรียญธรรม ๙ ประโยค ในปีพุทธศักราช ๒๔๙๘ เช่นกัน

เกี่ยวกับการศึกษานี้ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร) กล่าวถึงเรื่องการศึกษาของพระเณรไว้ในหนังสือ “เย็นหิมะในรอยธรรม” ตอนหนึ่งว่า…

“พระเณรต้องมีการศึกษา

จึงจะนำพาพระพุทธศาสนาให้อยู่รอดได้”

รำลึกวันแห่งความปีติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้นำรถยนต์หลวงส่งพระภิกษุ-สามเณรเปรียญธรรม ๙ ประโยค ๒ รูป กลับวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร

The post รำลึกวันแห่งความปีติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้นำรถยนต์หลวงส่งพระภิกษุ-สามเณรเปรียญธรรม ๙ ประโยค ๒ รูป กลับวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร appeared first on Manasikul Online.

แสงแรกแห่งอรุณรุ่งค่อย ๆ สาดส่องเหนือชุมชนบ้านปากน้ำบุ่งสระพัง จังหวัดอุบลราชธานี เช้าวันนี้ ชาวบ้านต่างทยอยออกมาจับจองพื้นที่ริมถนน เตรียมสำรับอาหารคาวหวานเพื่อรอใส่บาตรพระสงฆ์ตามวิถีพุทธที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน

ในเช้าวันนี้ พระเดชพระคุณพระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ได้เมตตาเดินทางเยี่ยมเยียนพี่น้องประชาชนในชุมชนปากน้ำบุ้งสระพัง พร้อมออกบิณฑบาตร่วมกับคณะพระสงฆ์ ท่ามกลางบรรยากาศอันเรียบง่ายและอบอุ่นของวิถีชนบทอีสาน

ระหว่างเส้นทางบิณฑบาต พระเดชพระคุณได้หยุดทักทายและสนทนากับบรรดาผู้เฒ่าผู้แก่ที่ออกมานั่งรอใส่บาตรตั้งแต่เช้าตรู่ หลายท่านแม้อายุจะล่วงเลยเข้าสู่วัยชรา แต่ยังคงรักษาศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างมั่นคง บางท่านนั่งอยู่บนเสื่อริมถนน บางท่านใช้ไม้เท้าพยุงกาย แต่ทุกคนล้วนเปี่ยมด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขเมื่อได้มีโอกาสถวายภัตตาหารแด่พระสงฆ์

พระราชกิจจาภรณ์ได้แสดงความห่วงใย สอบถามสารทุกข์สุกดิบ รับฟังเรื่องราวการดำเนินชีวิต และให้กำลังใจแก่ผู้สูงอายุในชุมชนด้วยความเมตตาและเป็นกันเอง สร้างความปลาบปลื้มใจแก่ชาวบ้านเป็นอย่างยิ่ง

ภาพของพระสงฆ์เดินเรียงแถวรับบิณฑบาตท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเช้า ประกอบกับภาพของผู้สูงอายุที่ยังคงยึดมั่นในประเพณีทำบุญตักบาตร สะท้อนให้เห็นถึงความงดงามของวิถีพุทธ ความกตัญญูต่อพระศาสนา และความผูกพันอันแน่นแฟ้นระหว่างคณะสงฆ์กับชุมชน

การลงพื้นที่เยี่ยมเยียนในครั้งนี้ นอกจากจะเป็นการธำรงรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีอันดีงามแล้ว ยังเป็นการเติมพลังใจแก่ประชาชน โดยเฉพาะผู้สูงอายุ ให้ได้รับความอบอุ่นจากพระเมตตาของคณะสงฆ์ อันเป็นภาพแห่งศรัทธาที่งดงามและน่าประทับใจยิ่ง ณ ชุมชนบ้านปากน้ำบุ้งสระพัง จังหวัดอุบลราชธานี

เริ่มต้นเช้าวันใหม่ด้วยการแบ่งปัน

“ชาวบ้านขาดพระไม่ได้ฉันใด

พระก็ขาดชาวบ้านไม่ได้ ฉันนั้น “

ย้อนกลับไปในปีพุทธศักราช ๒๕๕๘

พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ พระวิจิตรธรรมาภรณ์ เมตตาให้ความรู้เกี่ยวกับอานิสงส์ของการบิณฑบาต และการใส่บาตร ลงในคอลัมน์ ธรรมโอสถ เขียนโดย มนสิกุล โอวาทเภสัชช์ นิตยสาร เนชั่นสุดสัปดาห์ ปีที่ ๒๓ ฉบับที่ ๑๑๙๙ วันที่ ๒๒ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๘ ตอนหนึ่งว่า …

    เรื่องการบิณฑบาตนั้น เราต้องแยกออกเป็นสองส่วน คือ ในสังคมเมือง และสังคมชนบท

       “เนื่องจากว่า เงื่อนไขของคนในสังคมเมืองมีความสลับซับซ้อนมาก คนตื่นขึ้นมามีแต่ความรีบเร่ง ต้องไปส่งลูกแต่เช้าเพื่อไปให้ทันโรงเรียน  คนที่ไปทำงานก็ต้องแข่งขันกับเวลา แข่งกับท้องถนนเพื่อที่จะไปให้ทันกันการเข้าทำงาน  เพราะฉะนั้น คนที่สามารถก้าวข้ามความสลับซับซ้อนตรงนี้ได้ ก็คือ ต้องยกระดับจิตขึ้นอีกชั้นหนึ่ง จึงจะทำกิจเหล่านี้ได้ เพราะการเปลี่ยนแปลงของสังคมเมืองได้เปลี่ยนวิถีชีวิตของพระสงฆ์และประชาชนไปบ้าง ก็ต้องมีการปรับรูปแบบกันไป “

       ท่านอธิบายต่อมาว่า บางที ประชาชนก็เลือกไปทำทานในรูปแบบอย่างอื่นแทนการตักบาตร  เนื่องจากเงื่อนไขสังคมเมืองเป็นอย่างนี้  คนก็เลือกในการไปถวายสังฆทาน  หยอดตู้บริจาคแทนรูปแบบการตักบาตร  แต่วิถีชีวิตของคนในสังคมชนบท  ยังเป็นวิถีชีวิตที่การตักบาตรกับพระสงฆ์ยังมีความเกี่ยวข้องกันอยู่มาก

       “ตัวอาตมาเอง แม้จะอยู่ในกรุงเทพฯ เวลากลับต่างจังหวัดก็ได้ไปบิณฑบาต การบิณฑบาต ไม่ใช่แค่ต้องการไปรับอาหารจากญาติโยมเท่านั้น แต่ว่า ถือโอกาสไปเยี่ยมโยม  เดินออกจากประตูวัด  ก็ไปตามเส้นทางเดินตามหมู่บ้าน  เราก็ได้มีโอกาสเจอผู้คน โยมก็ทักทายเรา เราก็ทักทายโยม  เป็นวิถีชีวิตที่พระและชาวบ้านอาศัยการบิณฑบาตนี้ให้มีความใกล้ชิดกันมาก”

       ตั้งแต่ท่านบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดปากน้ำ (วัดในหมู่บ้าน) ต่อมาไปอยู่วัดป่าพระพิฆเณศวร์ ซึ่งเป็นวัดร้างในป่า ห่างจากหมู่บ้านราว ๓ กิโลเมตร บริเวณบ้านปากน้ำ (บุ่งสระพัง) ตำบล กุดลาด อำเภอ เมือง จังหวัด อุบลราชธานี  ท่านเล่าว่า วิถีการบิณฑบาตนั้น มีความสำคัญยิ่งมาจนถึงทุกวันนี้

       “อาตมาเดินบิณฑบาตออกจากวัดป่า ตั้งแต่ตีห้าครึ่ง เพราะต้องเดินเข้ามาในหมู่บ้าน  หมายความว่า ตีสี่ก็ต้องตื่นแล้ว  ทำกิจต่างๆ  เช่น กวาดศาลา แล้วก็ตั้งน้ำใช้ น้ำฉัน  จากนั้นค่อยเดินออกมา ก่อนจะเข้าหมู่บ้านก็ต้องรอว่าชาวบ้านเขาพร้อมตอนเวลาไหน รับบาตรเสร็จก็เดินกลับ ใช้เวลาเดินไปกลับประมาณ ๖ กิโลเมตร เวลาออกจากหมู่บ้านคนก็ต้องผ่านป่า ผ่านทุ่งนาเข้าไป

“เป็นช่วงเวลาที่เราได้ตรึกตรองบางสิ่งบางอย่าง ผู้คน วิถีชีวิต ใบไม้ ต้นหญ้า กรวดหิน สิ่งเหล่านี้ เป็นสิ่งที่เรานำมาพินิจพิจารณาบางสิ่งบางอย่าง  ทำให้เรามีจิตที่ละเอียดลง ผู้คนสองข้างทาง ต้อนวัวควายลงทุ่งลงท่า เป็นชีวิตที่งดงามมาก พอเราเดินไปสัมผัสสิ่งเหล่านี้ ตัวเราก็มีจิตทีละเอียดลออกับสิ่งที่เรียกว่าเป็นชีวิต ทำให้เราได้สัมผัสผู้คน กับทุกสิ่งทุกอย่าง

       “จนกระทั่งถึงปัจจุบันนี้ วิถีชนบทก็ยังเป็นแบบเดิมตอนที่อาตมาเป็นสามเณรอยู่ ประชาชนก็จะมานั่งกันเป็นกลุ่มๆ อย่างนี้ แล้วพระก็เดินบิณฑบาต ร่วม ๓๐ ปี ของการใช้ชีวิตเป็นพระเป็นเณร  ชาวบ้านก็อยู่อย่างนี้ของเขา  แล้วก็เลี้ยงพระเลี้ยงเณรในชุมชน ในชุมชนมีวัด วัดก็ต้องเกื้อกูลกับชาวบ้าน  ชาวบ้านก็เกื้อกูลกับวัด มีงานบางสิ่งบางอย่างที่เกิดขึ้นในชุมชน พระก็ต้องไปช่วย  ตอนเป็นเณร หน้าฝนถนนขาด หลวงพ่อเจ้าอาวาส ก็จะพาพระเณรไปช่วยกันทำถนน  ยังเป็นภาพที่ติดตาอยู่ตอนเป็นเณรที่ไปช่วยชาวบ้าน ในการถมถนน”

       สิ่งเหล่านี้เป็นมุมหนึ่งที่สังคมไทยในเมือง ในปัจจุบันอาจจะไม่เคยเห็น ท่านอาจารย์เจ้าคุณพระราชกิจจาภรณ์ สะท้อนว่า ส่วนวิถีชีวิตในชนบทที่พระสัมพันธ์กับชาวบ้านอีกมุมหนึ่ง พระท่านยังทำอย่างนี้อยู่

       “หมู่บ้านในประเทศไทยประมาณ ๗๐,๐๐๐ หมู่บ้าน วัด ณ เวลานี้ก็มีประมาณ ๔๐,๐๐๐ กว่าวัด เราอาจจะตัดวัดในชุมชนเมืองออกไป ประมาณ ๔,๐๐๐ – ๕,๐๐๐ วัด วัดที่เหลือประมาณ ๓๐,๐๐๐ วัด เป็นวัดที่กระจายตัวอยู่ตามชุมชนทั่วประเทศไทย  พระเหล่านี้ก็ยังมีวิถีชีวิตที่เกี่ยวเนื่องกับชาวบ้าน ซุกตัวอยู่เงียบๆ ในมุมใดมุมหนึ่งของสังคมใดสังคมหนึ่ง ในประเทศไทย แล้วต่างเกื้อกูลกันและกัน ชาวบ้านขาดพระไม่ได้ฉันใด พระก็ขาดชาวบ้านไม่ได้ ฉันนั้น “

มโนปณิธาน พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ตอนที่ ๙๐ “แสงแรกแห่งอรุณ กับ รอยยิ้มแห่งความปีติ” ชาวบ้านใส่บาตรยามเช้า ณ บ้านปากน้ำบุ่งสระพัง จังหวัดอุบลราชธานี

The post มโนปณิธาน พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ตอนที่ ๙๐ “แสงแรกแห่งอรุณ กับ รอยยิ้มแห่งความปีติ” ชาวบ้านใส่บาตรยามเช้า ณ บ้านปากน้ำบุ่งสระพัง จังหวัดอุบลราชธานี appeared first on Manasikul Online.

“โดยส่วนตัว อาตมาเรียกท่านว่า หลวงพ่อ เพราะตั้งแต่อายุ ๑๒ ขวบ บิดานำไปฝากบวชเรียนไว้ที่วัด และมอบให้อยู่ในโอวาทหลวงพ่อ ท่านก็เป็นเสมือนหนึ่งบิดา ที่ดูแลตั้งแต่เป็นเณรน้อย จึงนับได้ว่าท่านเป็นพ่ออีกคน”

ท่านอาจารย์เจ้าคุณพระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) เล่าถึง พระมงคลธรรมวัฒน์ (บุญจันทร์ จตฺตสลลฺโล) หรือ ญาถ่านจันทร์ ประทีป แห่งแม่น้ำมูล อดีตเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ บุ่งสะพัง จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งท่านเป็นครูบาอาจารย์ท่านเจ้าคุณเทอด ตั้งแต่ยังเป็นสามเณรน้อย

ท่านอาจารย์เจ้าคุณเทอด เล่าว่า …

หลวงพ่อท่านเก่งในเรื่องการสร้างคน อาตมาก็ถือได้ว่า เป็นคนหนึ่งที่ท่านสร้าง จากเด็กเลี้ยงวัว ลูกชาวนา จนมาสู่จุดที่มี ที่เป็น เช่นปัจจุบันทุกวันนี้

ในแง่ของการพัฒนา ท่านถือว่าเป็นพระสมัยใหม่ นำพาชาวบ้านพัฒนา วัด บ้าน โรงเรียน ท่านมักเล่าให้ฟังเสมอว่า แรกที่มาอยู่วัดปากน้ำ เสื่อสักผืนจะปูนอนก็ไม่มี ด้วยความเป็นพระสมัยใหม่ ไม่มีความเชื่อเรื่องลี้ลับสักนิด ต้นโพธิ์ใหญ่ในวัดก็ตัดโคล่นลง เพราะมันรก สุดท้ายอาพาธหนักถึงขนาดตัดไตออกข้างหนึ่ง และไปนำหน่อโพธิ์จากอินเดีย มาปลูกทดแทนถึงหายอาพาธ

ความยากจนของหมู่บ้านปากน้ำสมัยนั้น ขนาดน้ำกินต้องไปหาบไกลเป็น ๑ – ๒ กิโลเมตร ท่านเห็นความลำบากจึงนำพาชาวบ้านขุดบ่อน้ำขึ้นมาใช้ในหมู่บ้าน บ่อหนึ่งอยู่ที่วัด อีกอันอยู่กลางบ้าน บ่อหนึ่งสามแยกหน้าโรงเรียน  อีกบ่ออยู่ตรงบ้านโนน (ถ้าจำผิดขออภัย)

ความทันสมัย บ้านปากน้ำแทบจะเป็นหมู่บ้านแรก ๆ ที่ถนนยางมะตอย ลาดผ่านตรงกลางหมู่บ้าน ถนน ตรอกซอย ของหมู่บ้านถูกวางแปลนไว้อย่างเป็นระบบ ระเบียบ นั่นเพราะการนำพาของท่าน

อีกเรื่องที่ฟังและจดจำจากปากท่านก็คือ มะพร้าว เป็นที่รู้จักกันทั่วว่า วัดปากน้ำ จะปลูกมะพร้าวไว้ทั่ววัด สมัยผู้เขียนเป็นเณรก็ได้แอบปีนจนอกแดงหมด รู้ด้วยว่า ถ้าอยากกินมะพร้าวน้ำหวานๆ จะต้องปีนต้นไหน

ในสมัยที่น้ำไม่ใช่สิ่งที่หาได้ง่าย ท่านแนะวิธีการปลูกมะพร้าวก็คือ ขุดหลุม เอาหม้อใส่น้ำลงไปในหลุม แล้วค่อยเอาหน่อมะพร้าวลงฝังดิน แบบนี้หน้าแล้ง มะพร้าวก็จะไม่ตาย

ในเรื่องการปฏิบัติ เมื่อถึงคราววันพระ ท่านจะไปจำวัดที่วัดป่าพระพิฆเณศวร เสมอ ผู้เขียนมีโอกาสติดสอยห้อยตามหลวงพ่อไปตลอด สมัยนั้นสำนักเรียนเรารุ่งเรืองมาก มีพระเณร ๗๐ กว่ารูป ทุกครั้งที่หลวงพ่อไม่อยู่ เณรก็เหมือนหนูไม่มีแมว เพื่อนๆ จะสนุกสนานกัน เพราะไม่ต้องท้อง จำหนังสือ แสดงว่าไม่ต้องโดนหลายลงหลัง ส่วนเราต้องไปนอนวัดป่ากับหลวงพ่อ เมื่อถึงวัดป่า ทำวัตร สวดมนต์ ทำสมาธิ

ตอนนอนท่านจะปักกลด บนอาสน์สงฆ์ สวนเณร กางมุ้งนอนรวมกันด้านล่าง นอนดูท่านนั่งสมาธิพร้อมกับหลับไปจนไม่รู้ว่าท่านออกจากสมาธิตอนไหน ส่วนมากก็จะติดตามท่านไป ๓ – ๕ รูป ที่วัดป่าแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ ใครปฏิบัติตนไม่ดีมักโดนลองของอยู่เรื่อยๆ ท่านมักเล่าเรื่องการขุดพบหลวงพ่อเงิน และฆ้องทองคำขนาดใหญ่ ที่ท่านนิมิตเห็น ให้ฟังเสมอ จึงนับว่าท่านเป็นพระผู้มีวัตรปฏิบัติที่น่าเลื่อมใสองค์หนึ่ง

เรื่องคาถาอาคม หลวงพ่อท่านเก่งมากขนาดผีปอปที่ว่าแน่ ๆ ในย่านนั้น บอกกลัวหลวงพ่อองค์เดียว เวลาสิงร่างใคร แค่เห็นด้าย ๗ สีที่ท่านสร้างก็กลัวจนต้องรีบ ออกแล้ว

เรื่องด้ายนี้คนทำจริงๆก็พวกเราสามเณรนิแหละ ท่านจะบอกคาถาบริกรรมไปด้วย เวลาตัด มัดและใช้ไฟลน ส่วนการปลุกเสกหลวงพ่อท่านปลุกเสกเองด้วย นำไปให้พระเกจิดัง ๆ ช่วยปลุกเสกด้วย เพิ่มความขลังเป็นเท่าทวีคูณ ผู้เขียนมีโอกาสได้ติดตามท่านไปหาตลอดก็คือ หลวงปู่พวง ที่ยโสธร และหลวงปู่สวน ที่ตาลสุม

อีกอย่างคือการฝังดาบ ที่ไหนที่แรงๆ นิมนต์ท่านไปฝังดาบ เป็นหาย เงียบสงบ เรื่องที่ฮือฮาสมัยนั้นก็คือ เรื่องผีตามหาหัว ถ้าจะพอจำกันได้ก็คือ ข่าว คู่หนุ่มสาว พากันขับมอเตอร์ไซค์กลับบ้านแล้วผู้หญิงโดนเส้นลวดที่คนขึ้งขวางถนนไว้บาดคอ ความแรง ความเร็วของรถทำให้หัวผู้หญิงขาด กว่าผู้ชายจะรู้ตัวก็คือแวะปั้มเติมน้ำมัน เด็กปั้มวิ่งหนีกระจาย (เรื่องเล่าต่อๆกันมาไม่ยืนยันว่าจริงเท็จขนาดไหน) แต่ที่แน่ ๆ แถวนั่นตกเย็นมา หมาหอนเป็นทอด ๆ ทุกบ้านปิดไฟนอนแต่หัวค่ำ สุดท้ายต้องทำบุญบ้าน แล้วนิมนต์ท่านไปฝังดาบ แต่นั้นมาก็สงบ เงียบเป็นปกติ

การฝังดาบของท่าน จะเขียนคาถาลงในดาบที่ทำจากไม้ไผ่ ผ่าเป็นซีก ตัดโคลนให้เท่ากัน ปลายตัดให้แหลม ยาวขนาด 1 ข้อไม้ไผ่ จำนวน ๙ อัน ตามทิศทั้ง ๘ บวกกับตรงกลาง

ผู้เขียนได้ทำหน้าที่จัดหาไม้ไผ่มาทำเป็นดาบให้เสมอ ไผ่ที่ใช้คือ ไผ่สีสุก หรือไผ่เหลือง

ก่อนท่านจะมรณภาพ ท่านถามผู้เขียนว่า พรรษาเท่าไหร่ จะให้เรียนคาถาฝังดาบ ตอนนั้นได้ ๘ พรรษาไม่ถึงเกณฑ์ ต้อง ๑๐ พรรษาขึ้นไป เลยอดไม่ได้เรียน เห็นจะเป็นท่านเจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันที่ได้วิชาฝังดาบ นี้ไป

เมื่อถึง ๑๕ เมษาซึ่งตรงกับวันเกิดของท่าน ถือว่า เป็นวันอาจริยบูชา ของสำนักและของหมู่บ้าน ทุกๆปีเรากำหนดให้ถือเป็นวันทำบุญเทศมหาชาติของหมู่บ้าน

๑๓ เมษายนของทุกปี เป็นวันแห่หลวงพ่อเงิน วันที่ ๑๔ เมษายนของทุกปีเป็นวันลงบุญ และวันที่ ๑๕ เมษายนของทุกปี เป็นวันเทศน์มหาชาติ แห่กัณฑ์หลอน ๑๖ กัณฑ์หลง

 จึงขอบันทึกเรื่องราวของหลวงพ่อให้อนุชนรุ่นหลัง ได้สำนึกในบุญคุณว่า หมู่บ้านเราเจริญมาได้ด้วยมีบารมีท่านสร้างมา

The post “วิชาบูรพาจารย์ที่ยังไม่ได้เรียนจากญาถ่านจันทร์” มโนปณิธาน พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ตอนที่ ๘๙ appeared first on Manasikul Online.

ที่ไหลบ่าท่วมทั่วสังคมไทยไปหมด

เป็นวิกฤติการณ์ของสังคมที่น่าเป็นห่วง

ถ้าหากเราไม่ช่วยกันต่อต้าน

คลื่นสิ่งที่เข้ามาทำลายสังคมไทย

ประเทศไทย เราจะเอาตัวไม่รอด”

พระบรมราโชวาท

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร

 มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ ๙

ความซื่อสัตย์สุจริต

สนทนาธรรมกับอาจารย์สมพร เทพสิทธา (๒)

สืบสานปณิธาน “ ชีวิตนี้เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ”

รำลึก ๑๐๐ ปี ชาตกาล อาจารย์สมพร เทพสิทธา

(๓ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๖๘ – ๒๕๖๘)

         อาจารย์สมพร เทพสิทธา อดีตประธานสภายุวพุทธิกสมาคมแห่งชาติ ในพระบรมราชูปถัมภ์ อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และอดีตสมาชิกสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติกล่าวต่อมาว่า …

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ ๙ ทรงรับสั่งว่า การเปลี่ยนแปลงเหมือนกระแสน้ำที่ไหลบ่าท่วมทั่วสังคมไทยไปหมด เป็นวิกฤติการณ์ของสังคมที่น่าเป็นห่วง ถ้าหากเราไม่ช่วยกันต่อต้านคลื่นสิ่งที่เข้ามาทำลายสังคมไทย ประเทศไทย เราจะเอาตัวไม่รอด

นี่คือ หนึ่งในพระบรมราโชวาทที่พระราชทานให้แก่สภายุวพุทธิกสมาคมแห่งชาติ ในพระบรมราชูปถัมภ์

ผมเองก็โชคดีมาก ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ อย่างใกล้ชิด หลายครั้ง นับครั้งไม่ถ้วน พระองค์ท่านสนพระทัยเรื่องเด็กและเยาวชนมาก สนพระทัยในเรื่องพระพุทธศาสนามาก แลสนพระทัยเรื่องการศึกษามากเช่นกัน  ผมเองก็ทำงานเกี่ยวกับเด็กและเยาวชนมาตลอด ทำงานเรื่องการศึกษามาตลอด และทำงานเกี่ยวกับเรื่องศาสนามาตลอด

มีโอกาสรับใช้ประเทศในตำแหน่งที่สำคัญๆ ในกระทรวงพาณิชย์  ได้สอบชิงทุนรัฐบาลไปศึกษาต่อ ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา กลับมาก็ได้รับราชการในกระทรวงพาณิชย์ตลอดจนเกษียณ เป็นอธิบดีถึงสามกรม ได้มีโอกาสทำงานช่วยเหลือประเทศชาติ ในเรื่องเศรษฐกิจการค้ามาด้วยความซื่อสัตย์สุจริต แม้ว่าจะมีโอกาสที่จะทุจริต หาเงินได้ด้วยตำแหน่งอาชีพการงาน ก็ไม่เคยใช้ตำแหน่งหน้าที่การงานในทางทุจริต

อันนี้ เป็นที่ยอมรับของรัฐมนตรีหลายท่าน ที่ต้องการใช้คนดีมาใช้ผม โดยเฉพาะรัฐมนตรีที่ผมไม่เคยลืมบุญคุณเลย คือ รัฐมนตรีบุญชนะ อัตถากร …

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

 คำประกาศเกียรติคุณ นักเรียนทุนรัฐบาลไทยดีเด่น ประจำปี ๒๕๔๑ จากสมาคมนักเรียนทุนรัฐบาลไทย นายสมพร เทพสิทธา

นายสมพร เทพสิทธา สำเร็จการศึกษา บัญชีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และธรรมศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  ได้รับทุนรัฐบาลไทยไปศึกษาปริญญาโททางบริหารธุรกิจ สาขาการค้าระหว่างประเทศที่ Wharton Graduate School of Finance มหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนีย สหรัฐอเมริกา สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ ๑๓ ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราคำแหง  

นายสมพร เทพสิทธา เริ่มรับราชการที่กระทรวงพาณิชย์ จนได้รับแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาการพาณิชย์ รองปลัดกระทรวง อธิบดีกรมพาณิชย์สัมพันธ์ อธิบดีกรมเศรษฐกิจการพาณิชย์  และอธิบดีกรมการค้าภายใน  นอกจากนี้ เคยเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ  ได้อุทิศตนให้กับการศึกษา  โดยเป็นอาจารย์พิเศษที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 

ด้านสังคม เป็นผู้ริเริ่มจัดงานวันแม่แห่งชาติ โครงการแผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง งานสัปดาห์ส่งเสริมศาสนาและจริยธรรม และวันสังคมสงเคราะห์แห่งชาติ

ได้รับเกียรติให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา รองประธานสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย อุปนายกพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย ประธานสภายุวพุทธิกสมาคมแห่งชาติ และนายกสมาคมส่งเสริมเอกลักษณ์ของชาติ

สมาคมนักเรียนทุนรัฐบาลไทยพิจารณาแล้ว มีมติเป็นเอกฉันท์ให้ นายสมพร เทพสิทธา เป็นนักเรียนทุนรัฐบาลไทยดีเด่นประจำปี ๒๕๔๑ สมควรได้รับการยกย่อง เพื่อเป็นเกียรติประวัติสืบไป 

 หมายเหตุ : ในปีพุทธศักราช ๒๕๔๑ มีนักเรียนทุนรัฐบาลไทยดีเด่น จากสมาคมนักเรียนทุนรัฐบาลไทย ทั้งหมด ๗ ท่าน ดังนี้  ๑. หม่อมราชวงศ์จันทรแรมศิริโชค จันทรทัต ๒. ศาสตราจารย์ จำรัส เขมะจารุ ๓. ร้อยตรีประยูร เถลิงศรี ๔. นายมีชัย ฤชุพันธุ์ ๕. พันเอกสมคิด ศรีสังคม ๖. นายสมพร เทพสิทธา และ ๗. ศาสตราจารย์ ดร.สุธี สิงห์เสน่ห์

กราบขอบพระคุณ

เว็บไซต์ สมาคมนักเรียนทุนรัฐบาลไทย TGS

หนังสือ “ชีวิตที่มีความสุขและความสำเร็จ : สมพร เทพสิทธา” เขียนในโอกาสครบรอบวันเกิด ๘๔ ปี จัดพิมพ์เป็นธรรมบรรณาการ โดย มูลนิธิสมพร เทพสิทธา เพื่อศาสนาและพัฒนาสังคม , หนังสือ “บุคคลผู้มีอุปการคุณแก่ชีวิตของข้าพเจ้า” เขียนโดย สมพร เทพสิทธา และ หนังสือ “ชีวิตนี้เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์” อนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ นายสมพร เทพสิทธา ม.ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.

๑๐๔๖. เพจสมพร เทพสิทธา

ด้วยความรัก ความศรัทธา และความระลึกถึง ตอนที่ ๙๒๕.

(วันพฤหัสบดีที่ ๑๔ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ แรม ๑๓ ค่ำ เดือน ๖)

The post ความซื่อสัตย์สุจริต : สนทนาธรรมกับอาจารย์สมพร เทพสิทธา (๒) appeared first on Manasikul Online.