แสงแรกแห่งศรัทธา

“แสงแรกแห่งศรัทธา” … บทแรกของหนังสือ “อาศรมบ้านดอกแดง : แสงสว่างแรกแห่งชุมชนบนดอยสูง” โดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท ได้เล่าถึงที่มาของหนังสือเล่มนี้

สู่สารคดีสั้นๆ อันงดงาม …

“ปกาเกอะญอ นักบุญแห่งขุนเขา”

สารคดีชุด “ปกาเกอะญอ นักบุญแห่งขุนเขา” จัดทำเป็นตอนๆ โดย พระมหาปฐมพงษ์ ญาณวํโส

https://www.youtube.com/channel/UCgN539G9QLZqWSAivR_Jdvg

จริยธรรมแชนแนล ร่วมกับ สำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และความมั่นคงแห่งสถาบันชาติ พระศาสนา พระมหากษัตริย์ วัดสระเกศ และอาศรมพระบัณฑิตอาสา บ้านดอกแดง ต.บ่อสลี อ.ฮอด จ.เชียงใหม่ ในช่อง Youtube iPONG CH https://www.youtube.com/watch?v=MlyquXSI2Tc ขอเชิญทุกท่านรับชม คลิก

“งานนี้จึงเป็นการเสริมงานที่เป็นประโยชน์ต่อ ชาวบ้านที่อาศรมบ้านดอกแดง จากโครงการ เยี่ยมพระพบปะโยม ที่พระธรรมทูตอาสา ๕ จังหวัดชายแดนภาคใต้ขึ้นมาเยี่ยมพระและชาวบ้านถึงที่นี่ ก็เป็นกำลังใจให้กับพระที่ทำงานอยู่ตรงนี้ เรียกว่า เข้าใจหัวอกเดียวกัน“

“โดยในวันแรก ก็ออกเยี่ยมชาวบ้าน แจกสิ่งของจำเป็นกัน และในวันที่สองก็เยี่ยมชมโครงการสัจจะออมทรัพย์ ซึ่งชาวบ้านได้บอกว่า สัจจะออมทรัพย์ ทำให้รู้จักเก็บออม แม้จะเป็นเงินไม่มาก แต่ สัจจะออมทรัพย์สอนให้มีสัจจะ” พระมหาฐานันดร เขมปญฺโญ กล่าว

จากการทำงานของพระบัณฑิตอาสาที่อาศรมบ้านดอกแดง สู่การเดินเท้าของพระธรรมทูตจากภาคใต้ขึ้นเยี่ยมการทำงานของพระธรรมทูตภาคเหนือ ในโครงการ “เยี่ยมพระพบปะโยม” ที่ให้กำลังใจพระธรรมทูตอาสาในพื้นที่อย่างเข้าใจหัวอกของการทำงานจิตอาสาด้วยกัน จากหนังสือ “อาศรมบ้านดอกแดง : แสงสว่างแรกแห่งชุมชนบนดอยสูง” โดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท

บทแรก…

แสงแรกแห่งศรัทธา

จากหนังสือ “อาศรมบ้านดอกแดง : แสงสว่างแรกแห่งชุมชนบนดอยสูง” โดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท

ใกล้ถึงวันธรรมสัญจร เยี่ยมพระ พบปะโยม ส่งเสริมการเผยแผ่พระพุทธศาสนาบนพื้นที่สูง แบ่งปันน้ำใจคนบนดอย ในจังหวัดเชียงใหม่ และ จังหวัดแม่ฮ่องสอน ๑๒ -๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑ เมื่อปลายปีที่ผ่านมา มีโอกาสได้นั่งคุยกับพระมหาปฐมพงศ์ ญาณวํโส เราคุยกันถึงเรื่องราวต่าง ๆ นานา ตั้งแต่ ๖ โมงเย็นจนถึง ๖ ทุ่ม เรื่องส่วนใหญ่ที่คุยกันก็เป็นการทำงานเผยแผ่พระพุทธศาสนา วิธีคิด มุมมองในการทำงาน จนในที่สุดก็มาจบลงที่ความคิดอยากจะเผยแพร่การทำงานของพระสงฆ์ในพื้นที่ห่างไกลถิ่นทุรกันดารในรูปแบบของภาพนิ่ง และภาพเคลื่อนไหว

ผู้เขียนได้ยินดังนั้นก็พูดขึ้นว่า “เอาสิ เราไปบนดอยกัน ไปที่อาศรมของพระอาจารย์รูปหนึ่งที่จังหวัดเชียงใหม่ ท่านก็ให้ทีมจริยธรรมแชนแนล (สื่ออาสา) ถ่ายภาพนิ่ง ถ่ายภาพเคลื่อนไหว ส่วนผมจะเขียนเรื่องเล่าการเดินทางนำเสนอ เราก็จะได้งานทั้งสามส่วน” ท่านก็ตอบตกลงอย่างไม่ต้องคิด

           คำถามเกิดขึ้นว่า แล้วเราจะเริ่มอย่างไร ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ แต่ว่าแสงแรกแห่งศรัทธาเกิดขึ้นแล้ว ก็เลยนำแนวคิดไปปรึกษาครูบาอาจารย์ ท่านก็บอกว่า ได้สิทำเลย เราจึงเริ่มโทรศัพท์ไปสำรวจเส้นทาง สำรวจอุปกรณ์ในการทำกิจกรรม กำหนดวันเดินทาง ตั้งชื่อโครงการ วางแผน คิดหาวิธีการที่จะได้ทุนมาดำเนินการ ทุกอย่างก็ดำเนินการไปเรื่อย ๆ ตามกำลังที่เราจะทำได้ เพื่อเดินทางไปสู่เป้าหมาย หนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไรไม่มีใครรู้ได้

ใจหนึ่งของผู้เขียนก็อยากจะเสนอไปที่ ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ น่าจะสนุก เพราะการทำงานของพระธรรมทูตอาสาในพื้นที่ก็มีความน่าสนใจ แต่น่าจะเป็นไปไม่ได้ ครั้งนี้ก็เลยถือโอกาสนิมนต์พระธรรมทูตอาสาจาก ๕ จังหวัดชายแดนภาคใต้ร่วมเดินทางแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วย เหตุผลที่ผู้เขียนเสนอสถานที่จังหวัดเชียงใหม่ ติดตามวิถีการจาริกบุญ จารึกธรรมของพระมหา ดร.ฐานันดร เขมปญฺโญ เพราะเคยได้ยินประวัติ และเห็นการอุทิศตนในการเรียน การทำงานเพื่อบ้านเกิดของท่าน แล้วทำให้เกิดความศรัทธา

ด้วยความรักในสถาบันพระพุทธศาสนา ตระหนักถึงการคุกคามของวัฒนธรรมสมัยใหม่ต่อแผ่นดินบ้านเกิด ท่านจึงได้ตัดสินใจหันหลังให้เมืองหลวงที่ได้เคยมาอยู่อาศัย ศึกษาเล่าเรียนจนจบปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย แล้วเดินทางกลับไปเผยแผ่พระพุทธศาสนา ปกป้อง และพัฒนาผืนแผ่นดินบ้านเกิด โดยได้ร่วมกับเพื่อน ๆ สหธรรมิกในท้องถิ่น บุกเบิกและก่อตั้งอาศรมพระธรรมจาริก ทำหน้าที่เผยแผ่บนพื้นที่สูง แต่ท่านก็ไม่ได้ทิ้งการเรียน นั่งรถไป-กลับ ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จนจบปริญญาเอก

นับเป็นเวลากว่า ๒๐ ปี ที่ท่านได้ดำเนินโครงการต่าง ๆ กิจกรรมเพื่อการพัฒนาชุมชนบ้านเกิด และการสร้างภูมิคุ้มกันทางความคิดให้แก่ชาวบ้านและชุมชนที่อยู่ห่างไกลบนพื้นที่สูง เช่น โครงการบรรยายธรรมะสัญจร โครงการจัดตั้งสถานีวิทยุชุมชนเพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนา โครงการบวชป่า โครงการอนุรักษ์ฟื้นฟูวัฒนธรรมประเพณี โครงการสัจจะออมทรัพย์ของชาว ปกาเกอะญอ เป็นต้น

ก่อนที่ผู้เขียนจะโทรไปปรึกษาการทำกิจกรรมในพื้นที่ และสอบถามความต้องการสิ่งของอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่จะต้องใช้ในการทำกิจกรรมกับพระอาจารย์ท่าน ก็มีความกังวลอยู่พอสมควร เพราะมีเวลาเตรียมการน้อย กลัวไม่มีสิ่งของอะไรจะไปทำกิจกรรมกับชาวบ้าน แต่พอได้พูดคุยกับท่านแล้ว ท่านก็เล่าให้ฟังว่า การที่เราไป เราไม่ได้เน้นไปที่การมอบของช่วยเหลือ แต่เราไปเพื่อดูวิถีชีวิต ความเป็นอยู่ มีโอกาสก็ให้ธรรมะ ของที่เราแบ่งปันก็เพื่อเป็นสะพานเชื่อมญาติโยมเข้าหาธรรม ก็ทำให้คลายความกังวลลงไปบ้าง

ท่านเล่าให้ฟังถึงวิธีการที่เราจะจาริกบุญ จารึกธรรมไปตามอาศรมและชุมชนต่าง ๆ เราจะไม่ใช้วิธีการรวมชาวบ้าน เราจะไปเยี่ยมแบบธรรมชาติ ไปตามบ้านที่มีคนเฒ่าคนแก่ เจอผู้ป่วยติดเตียงก็ไปนั่งพูดคุยสนทนาธรรม เรามีผ้าขนหนูสักผืน มียาหม่องสักขวด ก็มอบให้ พาไหว้พระสวดมนต์ เจริญจิตตภาวนา เราไปเจอคนรองเท้าขาดก็มอบให้ เราจะได้เห็นวิถีการดำเนินชีวิตของเขา

เราไปที่โรงเรียนก็ไปทำกิจกรรมกับเด็ก ๆ เข้าฐานธรรมะ เสร็จแล้วก็มอบอุปกรณ์การเรียน มอบขนมเป็นของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ประมาณนี้ ในช่วงเย็น ๆ เราก็ไปพักที่อาศรม ทำวัตรสวดมนต์ เจริญจิตตภาวนา บรรยายธรรม สนทนาธรรมกับชาวบ้านที่มาร่วมสวดมนต์ ตอนเช้าก็ออกรับบิณฑบาต สัมผัสวิถีชีวิตชุมชน

ในส่วนของอาศรม เราก็จัดเตรียมเครื่องไทยธรรมแห่งละ ๑ ชุด พร้อมกับถวายบำรุงค่าน้ำค่าไฟช่วยท่าน เป็นการให้กำลังใจพระสงฆ์ที่ทำหน้าที่ในการเผยแผ่บนพื้นที่สูง แล้วเราก็จาริกบุญ จารึกธรรมไปเรื่อย ๆ ตามที่เรากำหนด

สำหรับหมู่บ้านที่จะไปก็มี ชุมชนบ้านแม่ริด ชุมชนบ้านแม่สวรรค์หลวง อาศรมบ้านแม่ปูน ชุมชนบ้านแม่แอบ ชุมชนบ้านผาแดงใต้ อาศรมบ้านผาแดงใต้ อำเภอแม่สะเรียง ชุมชนบ้านแม่เอาะ ชุมชนบ้านอุดาเหนือ อำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ชุมชนบ้านดอกแดง ชุมชนบ้านอมลอง อำเภอฮอด และชุมชนบ้านแม่ลอง อาศรมบ้านแม่ลอง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่

ระยะทางก็มีทั้งใกล้และไกล ชุมชนที่ใกล้สุดก็ประมาณ ๓ กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ ๑ ชั่วโมงครึ่ง ผู้เขียนได้ยินก็ตกใจ ทำไมใช้เวลานานจัง พระอาจารย์ท่านบอกว่า ส่วนใหญ่ชุมชนหมู่บ้านที่ไปจะเป็นเส้นทางไต่ไหล่เขา วิ่งเร็วไม่ได้ ถ้าพลาดมาก็ลงเหวกัน ก็ทำให้พอจะนึกภาพออก ทำไมถึงวิ่งเร็วไม่ได้

เมื่อได้ข้อมูลแล้ว ทีมงาน (มี ๒ รูปแต่ก็ขอเรียกทีมงานก่อน) ก็ได้มาวางแผน เตรียมเขียนรายการ ทำโบรชัวร์ประชาสัมพันธ์สิ่งของที่เราต้องการจะไปแบ่งปันว่ามีอะไรบ้าง อาทิ ๑. ยาหม่อง ชาวบ้านส่วนใหญ่ทำสวน ทำไร่ ทาแล้วจะได้หายปวดหลัง หายปวดเอว ๒. รองเท้า ต้องเป็นร้องเท้าดาวเทียม ถึงจะทน ชาวบ้านใช้เดินขึ้นเขาจะได้ไม่ขาดง่าย ๓. ผ้าขนหนู มอบให้คนเฒ่าคนแก่ ๔. อุปกรณ์การเรียน ขนม ของขวัญมอบให้เด็ก ๆ ๕. วิทยุ รุ่นเสียบยูเอสบีแฟลชไดรฟ์ตอนแรกก็สงสัยทำไมต้องเป็นเสียบยูเอสบีได้ พระอาจารย์ท่านบอกว่า ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นชาวกปาเกอญอ ที่ผ่านมาผมบรรยายธรรมเป็นภาษาปกาเกอะญอแล้วบันทึกใส่แฟลชไดรฟ์ไว้ เวลาเดินทางไปไหนเจอครอบครัวไหนที่สนใจก็มอบให้ เครื่องเดียวฟังได้ทั้งครอบครัว

หนังสือ “อาศรมบ้านดอกแดง แสงสว่างแรกแห่งชุมชนบนดอยสูง” โดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท จัดพิมพ์โดย สถาบันพัฒนาพระวิทยากร วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร สนใจหนังสือติดต่อได้ที่ สถาบันพัฒนาพระวิทยากร โทร. ๐๘๖-๗๖๗-๕๔๕๔

และติดตามสารคดีชุด “ปกาเกอะญอ…นักบุญแห่งขุนเขา” โดย พระมหาปฐมพงษ์ ญาณวํโส ที่ช่อง Youtube iPONG CH

https://www.youtube.com/channel/UCgN539G9QLZqWSAivR_Jdvg

The post กว่าจะมาเป็นสารคดีชุด “ปกาเกอะญอ…นักบุญแห่งขุนเขา” โดย พระมหาปฐมพงษ์ ญาณวํโส appeared first on Manasikul Online.

“อาศรมบ้านดอกแดง”

บันทึกพระผู้เสียสละจากยอดดอย ที่หันหน้าเข้าหาชุมชน

         จากการลงพื้นที่จาริกบุญ จาริกธรรม ของ พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท กับ พระมหาปฐมพงษ์ ญาณวํโส และทีมจริยธรรมแชนแนล(สื่ออาสา) จากสำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และความมั่นคงแห่งสถาบันชาติ พระศาสนา พระมหากษัตริย์ วัดสระเกศ  ในโครงการธรรมสัญจรเยี่ยมพระ พบปะโยม ส่งเสริมการเผยแผ่พระพุทธศาสนาบนพื้นที่สูง แบ่งปันน้ำใจคนบนดอย ในจังหวัดเชียงใหม่ และจังหวัดแม่ฮ่องสอน ในวันที่ ๑๒ –๒๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๖๑  ณ อาศรมบ้านดอกแดง

ณ ที่แห่งนั้น พระมหาฐานันดร เขมปญฺโญ ดร. เลือกที่จะกลับไปยังแผ่นดินเกิดเพื่อให้ญาติพี่น้องบนดอยสูงได้มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งก่อเกิดเป็นหนังสือ “อาศรมบ้านดอกแดง : แสงสว่างแรกแห่งชุมชนบนดอยสูง” เล่มนี้ หลังจากที่พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท ได้เขียนลงในคอลัมน์ “จาริกบ้าน จารึกธรรม” นสพ.คมชัดลึก มาแล้วช่วงหนึ่ง และกว่าจะรวมเป็นเล่มออกมาก็ผ่านไปเป็นปีเห็นจะได้ จนกระทั่งหนังสือเสร็จสมบูรณ์เป็นรูปเล่มน่าอ่านเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ.๒๕๖๒ ที่ผ่านมา จัดพิมพ์โดย สถาบันพัฒนาพระวิทยากร

         พระมหาขวัญชัย กิตติเมธี ผู้อำนวยการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร เขียนไว้ในคำปรารภตอนหนึ่งว่า ขณะที่สังคมเริ่มสงสัยถึงบทบาทของพระสงฆ์สมัยนี้ คำถามมากมายที่ทิ้งไว้นั้น วันนี้อาจได้คำตอบจากหนังสือเล่มนี้ไม่มากก็น้อย ยิ่งเมื่อท่านได้สัมผัสกับพระอย่างพระมหาดร.ฐานันดร เขมปญฺโญ ภาพในใจเหล่านี้ก็ชัดขึ้น

ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง “ความเป็นพระ” และ “ความเป็นบัณฑิต” ที่อยู่ในตัวท่านอย่างเต็มเปี่ยม กับการทำงานเชิงลึกในการเกื้อกูลชุมชนให้พึ่งตนเองได้ในทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นการสร้างเงินออมด้วยวิธีการรักษาศีลและสัจจะจนเกิดกลุ่มสัจจะบ้านดอกแดง และการพัฒนาชาวบ้านในพื้นที่ด้วยการไม่ได้มองว่า เขาเป็นอื่น จนทำให้มูลนิธิครูบาศรีวิชัย มอบโล่เกียรติคุณผู้มีผลงานดีเด่น “รางวัลครูบาศรีวิชัย” ประจำปี ๒๕๕๗ และรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ประจำปี ๒๕๖๑ แก่พระมหา ดร.ฐานันดร เขมปญฺโญ เพื่อให้เป็นขวัญกำลังใจและเชิดชูต่อพระนักเผยแผ่ผู้เสียสละบนยอดดอย

           “แค่รับรู้ว่ามีบุคคลเช่นนี้อยู่จริง โลกนี้ดูมีคุณค่าเกินกว่าใครจะสนใจแต่เรื่องตัวเอง หรือใครที่ไม่รู้ว่าในวันนี้ แต่วันหน้าหนังสือเล่มนี้จะช่วยบอกเล่าสืบต่อไป”   พระมหาขวัญชัย กล่าว

ล้อมกรอบ

อาศรมบ้านดอกแดง : แสงสว่างแรกแห่งชุมนุมบนดอยสูง”

เขียนโดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท เจ้าของรางวัลพระนักเขียนปัญจสิกขะ

ต่อลมหายใจพระพุทธศาสนาบนยอดดอย

เรียนรู้การทำงานของพระมหา ดร.ฐานันดร เขมปญฺโญ เจ้าอาศรมบ้านดอกแดง อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ ที่ปรึกษากลุ่มเพื่อชีวิตดีงาม สำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรมฯ วัดสระเกศ

ผู้นำจิตวิญญาณ นักบุญแห่งขุนเขา

“…การทำงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาบนดอยต้องใจเย็นๆ และมีความอดทน

…ท่านได้เปรียบไข่ขาวไข่แดงเหมือนกิเลสคน เปรียบเปลือกไข่เสมือนธรรมะ ถ้าผู้เผยแผ่ถือไข่ไม่ดี จะจับถือแรงก็ไม่ได้ ทำได้เพียงประคองถือให้มั่นและมีสติ

มีความเพียร มีศรัทธา ถ้าไม่อย่างนั้นไข่จะตกแตก”

….

สนใจหนังสือ “อาศรมบ้านดอกแดง : แสงสว่างแรกแห่งชุมนุมบนดอยสูง”

เขียนโดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท สอบถามรายละเอียดได้ที่ สถาบันพัฒนาพระวิทยากร ศาลาสันติวัคคีย์ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพฯ  โทร. ๐๘๖ -๗๖๗-๕๔๕๔

The post “อาศรมบ้านดอกแดง” บันทึกพระผู้เสียสละจากยอดดอย ที่หันหน้าเข้าหาชุมชน appeared first on Manasikul Online.