อาจาริยบูชาสองบูรพาจารย์ รำลึกชาตกาล ๙๓ ปี หลวงพ่อสมเด็จฯ วัดสระเกศ และ ๑๐๓ ปี หลวงพ่อชา สุภัทโท เปิดใจหลวงพ่อสุเมโธ “เหตุใด…ดอกบัวจึงบานสะพรั่งในตะวันตก” 

เขียนโดย มนสิกุล โอวาทเภสัชช์

จากคอลัมน์ หมายเหตุพระไตรสรณคมน์ (หน้าพระไตรสรณคมน์ นสพ.คมชัดลึก วันพฤหัสบดีที่ ๑๑ มกราคม พ.ศ.๒๕๖๑)

ในบทนำกองบรรณาธิการ หนังสือ “ธรรมะปรารภยามเช้า-ค่ำ” โดย สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) เขียนไว้ตอนหนึ่งว่า วัดสระเกศฯ กับ วัดหนองป่าพง สายสัมพันธ์ทางใจไม่เคยเปลี่ยน

“มีเรื่องเล่าที่เป็นความทรงจำในหมู่ลูกศิษย์หลวงพ่อชาว่า สมัยเมื่อครั้งหลวงพ่อชายังไม่ละสังขาร ร่างกายท่านยังแข็งแรง “หลวงพ่อชา” แห่งวัดหนองป่าพง กับ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) วัดสระเกศ จะไปมาหาสู่กันเป็นประจำ

ความข้อนี้เป็นที่ทราบกันดีในหมู่ลูกศิษย์ลูกหา แต่จะเพราะเหตุไรนั้น ก็ไม่อาจจะทราบได้ “ความผูกพันที่ทั้งสองมีต่อกัน เป็นความผูกพันที่บริสุทธิ์เกินที่จะอธิบายได้”

แม้หลวงพ่อชาจะละสังขารไปแล้ว แต่สายสัมพันธ์ทางใจ ก็หาได้ขาดสิ้นตามสังขารไม่ ยังคงสืบทอด ต่อมาจนถึงรุ่นศิษย์ เมื่ออาจารย์ไปมาหาสู่กัน ก็เป็นเหตุให้ลูกศิษย์สายหลวงพ่อชาไปมาหาสู่กับเจ้าประคุณสมเด็จฯ ตามไปด้วย แล้วก็ปฏิบัติตามกันสืบมาจนถึงปัจจุบัน

จึงขอนำบทความ ” อาจาริยบูชาสองบูรพาจารย์ ชาตกาล ๙๐ ปี สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถระ ๑๑ มกราคม ๒๔๗๑ – ๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๖) และ  ชาตกาล ๑๐๐ ปี พระโพธิญาณเถร(ชา สุภัทโท ๑๗ มิถุนายน ๒๔๖๑ – ๑๖ มกราคม พ.ศ.๒๕๓๕ ) ซึ่งได้เขียนลงในคอลัมน์ หมายเหตุพระไตรสรณคมน์ หน้าพระไตรสรณคมน์ นสพ.คมชัดลึก วันพฤหัสบดีที่ ๑๑ มกราคม พ.ศ.๒๕๖๑ มาเผยแผ่อีกครั้ง ด้วยความกตัญญุตาบูรพาจารย์ จึงขอน้อมรำลึกถึงพระคุณอันยิ่งใหญ่ของพระเถระทั้งสองท่าน และคณะสงฆ์ทุกท่านผู้เป็นเนื้อนาบุญสืบเนื่องมาสจนถึงทุกวันนี้

รำลึกวันวาน เบื้องหลัง เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ ผู้เมตตาให้พระราชสุเมธาจารย์ ปัจจุบัน พระพรหมวชิรญาณ (โรเบิร์ต สุเมโธ) เป็นพระอุปัชฌาย์

หลวงพ่อสุเมโธเล่าว่า  ในปี ๒๕๐๙ เป็นปีแรกที่ได้มาเมืองไทยได้พบ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ ขณะที่ท่านกำลังจะไปเวียงจันทร์  ตอนนั้นอาตมายังเป็นฆราวาสอยู่  เป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรุงเทพฯ แต่ก็มีความตั้งใจจะบวชเป็นพระแล้ว นั่งรถไปหนองคาย เจ้าคณะจังหวัดหนองคาย ก็รับเรื่องที่จะบวชให้เข้าพรรษาปีนั้น ก็เลยได้บรรพชาเป็นสามเณรอยู่ที่วัดเนินตะนาว จ.หนองคาย ปีหนึ่ง ปีต่อมา ๒๕๑๐  ท่านเจ้าคุณพระธรรมปริยัติมุนี เจ้าคณะจังหวัดหนองคาย เป็นพระอุปัชฌาย์ ก็บวชให้เป็นพระให้ที่วัดศรีสะเกษ  แล้วก็ส่งไปอยู่กับหลวงพ่อชา ที่จังหวัดอุบลราชธานี ”

พระราชสุเมธาจารย์  ย้อนรำลึกความทรงจำ …

นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ โรเบิร์ต แจ๊กแมน  ทหารเรือ อาสาสมัคร Peace Corp ได้พบพระพุทธศาสนาอย่างแท้จริง ในประเทศไทย แล้วได้เดินทางไปเผยแผ่ธรรมในประเทศอังกฤษเป็นรูปแรก โดยการนำของหลวงพ่อชา สุภัทโท ผู้ก่อตั้งวัดหนองป่าพง จ.อุบลราชธานี

หลวงพ่อสุเมโธ ชาวสหรัฐอเมริกา ลูกศิษย์พระชาวต่างชาติของหลวงพ่อชา สุภัทโท รูปแรกของวัดหนองป่าพง จ.อุบลราชธานี ในวัย ๘๔ ปี พรรษาที่ ๕๓ (พ.ศ.๒๕๖๑) มีเรื่องเล่าอันประทับใจ เกี่ยวกับ ปฏิปทาและจริยาวัตรของเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ ในฐานะพระมหาเถระผู้ใหญ่ ในวันที่ศิษยานุศิษย์ น้อมรำลึกถึงหลวงพ่อสมเด็จวัดสระเกศในวันคล้ายวันเกิด ๙๐ ปีในวันที่ ๑๑ มกราคม ๒๕๖๑  

“หลังจากบวชแล้ว ท่านเจ้าคุณพระธรรมปริยัติมุนี พระอุปัชฌาย์อาตมาก็พามาพบท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ ที่วัดสระเกศ  ตอนนั้นท่านสมณศักดิ์ที่ พระพรหมคุณาภรณ์ ท่านบอกว่า เวลาเวลาที่มีกิจมากรุงเทพฯ ก็ให้มาพักที่นี่ได้ ซึ่งตอนนั้นได้มาพักที่วัดสระเกศหลายสัปดาห์ ทำเรื่องวีซ่า ธุระหลายอย่าง หลังจากนั้นก็เวลามากรุงเทพฯ ก็มาพักที่วัดสระเกศเป็นประจำ

“เวลามาพัก เจ้าประคุณสมเด็จฯ ท่านชอบชวนสนทนาเรื่องการปฏิบัติ ท่านอยากรู้ว่า เราปฏิบัติอย่างไร แล้วท่านก็นิยมชมชอบหลวงพ่อชามาก ท่านอยากจะช่วยหลวงพ่อชาตามกำลังความสามารถของท่าน เพื่อให้คำสอนของหลวงพ่อชาเผยแผ่ไปให้ประชาชนชาวไทยได้กว้างขวาง ”

“อาตมาเป็นพระฝรั่งรูปแรก ลูกศิษย์หลวงพ่อชา สมัยนั้น ในอุบลราชธานี ไม่เคยเห็นพระฝรั่งเลย สมัยนั้น ปี ๒๕๑๐  มีแต่ทหารอเมริกัน มีสงครามเวียดนาม  ทหารอเมริกันมีเยอะ ชาวอุบลก็ตกตื่นใจ ที่เห็นอาตมาเป็นพระ แล้วบวชอยู่กับหลวงพ่อชา สมัยนั้น วัดหนองป่าพงกันดารมาก ไม่มีอะไรฟุ่มเฟือยสักนิดเดียว ชาวบ้านก็สงสัย ทำไมเรามีความทุกข์ ทำไมจึงมาบวชเป็นพระ เพราะเรามีความศรัทธาในคำสอนของพระพุทธเจ้า อยากจะปฏิบัติให้เกิดในจิตใจของเราได้

 “เวลาหลวงพ่อชาส่งอาตมาไปอยู่ประเทศอังกฤษ เจ้าประคุณสมเด็จฯก็ช่วยเป็นธุระให้มากมาย  แล้วหลังจากที่หลวงพ่อชาอาพาธถึง ๑๐ ปี จนมรณภาพ เจ้าประคุณสมเด็จฯ ช่วยพระในวัดหนองป่าพงมาก ท่านเป็นห่วงพระเวลาอาพาธ ท่านจึงรับเป็นเจ้าคณะภาค ๑๐ เพื่อช่วยพระในวัดหนองป่าพงด้วย แล้วในช่วงนั้น ตั้งแต่หลวงพ่อชาอาพาธ อาตมาอยู่ประเทศอังกฤษ ก็พยายามกลับมาทุกปี จนกระทั่งหลวงพ่อชามรณภาพ ก็พยายามกลับมาทุกปีเหมือนเดิน เวลากลับมาก็ได้มากราบสมเด็จพระพุฒาจารย์ก่อน และพักที่วัดสระเกศ

          “แล้วตอนที่เราไปอยู่อังกฤษ ปี ๒๕๒๐ ปีหนึ่ง เราก็สงสัยว่า ถ้าเราอยู่นานๆ ก็ต้องรับหน้าที่เป็นพระอุปัชฌาย์ด้วย เพราะในต่างประเทศลำบากมากในการจะบวชเป็นพระ มีลูกศิษย์หลายคนอยากจะบวช แต่ก็บวชไม่ได้ พอกลับมาเมืองไทยก็กราบเจ้าประคุณสมเด็จฯ ว่าจะเป็นพระอุปัชฌาย์ในประเทศอังกฤษได้ไหม ท่านก็รับเรื่อง  อำนวยความสะดวกทุกอย่าง ให้เรามีสมณศักดิ์ เพื่อทำหน้าที่เป็นพระอุปัชฌาย์  ทำให้ปัจจุบันมีลูกศิษย์หลวงปู่ชาหลายรูปไปอยู่ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ แคนาดา และอีกหลายประเทศ

“ คำสอนของหลวงปู่ชา เข้าใจง่าย เหมาะกับผู้ที่มีความเจริญ มีสิ่งภายนอกดีแล้ว สมัยนี้ คำสอนพระพุทธเจ้ามีประโยชน์มากสำหรับผู้ที่ต้องการรักษาจิต ในเมืองนอก ธรรมะอย่างนี้ ไม่มีใครสอน  แต่พระพุทธเจ้าก็สอนอย่างนี้มาเมื่อสองพันหกร้อยกว่าปีมาแล้ว ยังทำได้ ยังไม่เปลี่ยนแปลงอะไร ยังบริสุทธิ์อยู่ เราก็คิดถึงพระพุทธเจ้าเป็นองค์ที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเรา ในชีวิตพระสุเมโธ

“เมื่อทราบข่าวเจ้าประคุณสมเด็จฯ มรณภาพ (เมื่อวันที่ ๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๖ อายุ ๘๕ ปี  พรรษาที่ ๖๘) เราก็สลดใจมาก แต่เราก็เตรียมตัวแล้ว เพราะร่างกายเสื่อมไปต้องทิ้ง เจ้าประคุณสมเด็จฯ ท่านสิ้นด้วยความมีสติสัมปชัญญะ มีปัญญา ในการปฏิบัติอบรมจิตจนพร้อมแล้ว ท่านก็เตรียมตัวมาอย่างดีแล้ว ตอนนี้อาตมามีรูปภาพ ของเจ้าประคุณสมเด็จฯ ในกุฏิ ในวัดป่ารัตนวันที่อาตมาไปจำพรรษาอยู่ ระลึกถึงท่านทุกวัน ท่านเป็นองค์ที่เรารักมาก ท่านช่วยตามกำลังของท่านทุกอย่าง เพราะพระที่อยู่เมืองนอก ไม่เหมือนอยู่เมืองไทย ถ้าไม่มีเจ้าประคุณสมเด็จช่วยก็คงลำบาก เช่นเดียวกับคนไทยที่อยู่ที่โน่น ก็ต้องช่วยเหลือกัน คนไทยในอังกฤษ อยู่มานานแล้วก็ยังมีจิตใจเป็นไทยอยู่ เห็นพระก็มาทำบุญ มาปฏิบัติ ทำให้เราอยู่เมืองนอกอยู่แล้วสบายใจ รู้ว่าจะปฏิบัติต่อพระ ตามพระวินัยอย่างไร”

พระราชสุเมธาจารย์ สนทนากับพระพรหมสิทธิ เจ้าอาวาสวัดสระเกศ ในขณะนั้น และกล่าวต่อมาว่า เพราะความเมตตาของเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์แท้ๆ ที่ทำให้ท่านเป็นพระอุปัชฌาย์ในต่างประเทศได้

โดยการนำของพระโพธิญาณเถร (หลวงพ่อชา สุภัทโท ) ผู้ก้าวย่างนำศิษย์ไปพร้อมกับบาตรเปล่าในต่างประเทศ และมีหลวงพ่อสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยวอุปเสณมหาเถระ) คอยเกื้อกูล ในที่สุดดอกบัวแห่งปัญญาจากพระพุทธองค์ก็เบ่งบานในใจของคนบนโลกอย่างต่อเนื่องมาจนถึงทุกวันนี้

พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาาณวชิโร) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ในขณะนั้น เล่าว่า  ท่านสุเมโธ หลังไปอยู่ต่างประเทศนาน ท่านอยากกลับมาอยู่เมืองไทย เพราะอายุมากแล้ว อยากกลับบ้าน ดินฟ้าอากาศก็ไม่สะดวก จึงมาขออนุญาตหลวงพ่อสมเด็จ กลับบ้าน

“บ้านในที่นี้คือ ประเทศไทย ท่านเรียกเมืองไทยเป็นบ้านท่าน”

และเป็นบ้านที่สร้างพระสุปฏิปันโนไปทั่วโลกเพื่อดับร้อนในใจของคนทุกข์ให้เห็นสัจธรรมความจริงแห่งชีวิต

ขอขอบคุณข้อมูลและภาพจาก : สำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และความมั่นคงแห่งสถาบันชาติ พระศาสนา พระมหากษัตริย์ วัดสระเกศ

 ๑๑ มกราคม ๒๕๖๑ อาจาริยบูชา  ๙๐ ปี สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร

วันนี้ เมื่อสามปีก่อน วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร กรุงเทพ จัดงานภายในเป็น ๓ ส่วน คือ ๑. ภาคเช้า บำเพ็ญกุศลรำลึกถึงท่าน ๒. ภาคนันทนาการของเด็กนักเรียนกิจกรรมเยาวชนโรงเรียนโดยรอบวัดสระเกศ มีเด็กนักเรียนโรงเรียนวัดสระเกศเป็นผู้รับผิดชอบกิจกรรม ตอบคำถามเกี่ยวกับคำสอน ความคิดของหลวงพ่อสมเด็จ และ ๓.ภาควิชาการ มีการเสวนาหลักสูตร นวัตกรรมการสอนในศตวรรษที่ ๒๑ โดย พระวิทยากรสถาบันพัฒนาพระวิทยากร ตัวแทนครู ตัวแทนนักเรียน และตัวแทนผู้ปกครอง หลักสูตรนี้จะใช้สำหรับเด็กที่ไม่อยากเรียน ติดศูนย์ไม่ยอมแก้ จะทำอย่างไร

๑๒-๑๗ มกราคม ๒๕๖๑ อาจาริยบูชา พระโพธิญาณเถร (หลวงปู่ชา สุภัทโท)

จัด ปฏิบัติบูชา ณ วัดหนองป่าพง จังหวัดอุบลราชธานี และในวันที่ ๑๖ มกราคม ฟังธรรมจากพระเถรานุเถระศิษยานุศิษย์ หลวงปู่ชา ตลอดคืน  

หมายเหตุ เพิ่มเติม : เมื่อที่ ๑๖ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๖๓ ได้มีการประชุมการเตรียมการจัดงานปฏิบัติธรรมอาจาริยบูชา พระโพธิญาณเถร (หลวงปู่ชา สุภัทโท) วัดหนองบำพง ประจำปี ๒๕๖๔  ณ อาคารปฏิบัติธรรม วัตหนองป่าพง ตำบลโนนผึ้ง อำเภอวารินชำราบ โดยมี พระราชภาวนาวิกรม เจ้าอาวาสวัดหนองป่าพง เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ พร้อมด้วยคณะสงฆ์จากวัดสาชาต่างๆ กว่า ๓๐ รูป และนายสมชัย บูรณะ นายอำเภอวารินชำราบ เป็นประธานฝ่ายฆราวาส พร้อมด้วยผู้แทนจากส่วนราชการต่างๆ หน่วยงานสาธารณสุข โดยที่ประชุมมีมติงดการจัดงานดังกล่าว เนื่องจากมีความกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรน่า ๒๐๑๙ (COVID-19) ซึ่งอาจทำให้เกิดการแพร่กระจายของเชื้อโรคได้

อาจาริยบูชาสองบูรพาจารย์ รำลึกชาตกาล ๙๓ ปี หลวงพ่อสมเด็จฯ วัดสระเกศ และ ๑๐๓ ปี หลวงพ่อชา สุภัทโท เปิดใจหลวงพ่อสุเมโธ “เหตุใด…ดอกบัวจึงบานสะพรั่งในตะวันตก” เขียนโดย มนสิกุล โอวาทเภสัชช์ จากคอลัมน์ หมายเหตุพระไตรสรณคมน์ (หน้าพระไตรสรณคมน์ นสพ.คมชัดลึก วันพฤหัสบดีที่ ๑๑ มกราคม พ.ศ.๒๕๖๑)

The post อาจาริยบูชาสองบูรพาจารย์ รำลึกชาตกาล ๙๓ ปี หลวงพ่อสมเด็จฯ วัดสระเกศ และ ๑๐๓ ปี หลวงพ่อชา สุภัทโท เปิดใจหลวงพ่อสุเมโธ “เหตุใด…ดอกบัวจึงบานสะพรั่งในตะวันตก” appeared first on Manasikul Online.

วันพระ วันอาทิตย์ที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓ ชาตกาลพระเดชพระคุณอดีตหลวงพ่อพระพรหมสิทธิ อดีตเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ด้วยความศรัทธา และเคารพบูชาในปฏิปทาของท่าน ตั้งแต่วันที่ผู้เขียนไปภูเขาทองครั้งแรกในชีวิตเมื่อวันที่ ๙ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๔ เพื่อไปกราบพระบรมสารีริกธาตุพระพุทธเจ้า ที่เพิ่งทราบช้าที่สุดกว่าใครๆ เขาว่า เป็นพระบรมสารีริกธาตุองค์จริง องค์เดียวที่สาธารณรัฐอินเดีย โดยรัฐบาลอังกฤษ ซึ่งปกครองอินเดียในขณะนั้นมอบให้ประเทศไทยในฐานะที่เป็นประเทศที่นับถือพระพุทธศาสนา และมีพระมหากษัตริย์ทุกพระองค์ทรงเป็นพุทธมามกะ ทรงเป็นเอกอักครศาสนูปถัมภกมาโดยตลอดตั้งแต่ตั้งแผ่นดินไทยมากว่า ๗๐๐ ปี หลังจากนั้นก็นำมาเขียนลงนิตยสารเนชั่นสุดสัปดาห์ และนสพ.คมชัดลึกที่ผู้เขียนเป็นนักข่าว และผู้ช่วยบรรณาธิการข่าว อยู่ในขณะนั้น

ในวันนั้น ธรรมะก็จัดสรรให้ผู้เขียนได้มีโอกาสกราบหลวงพ่อพระพรหมสิทธิ เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์พระธรรมสิทธิ ที่ร้านกาแฟระหว่างทางขึ้นภูเขาทอง

ท่านเมตตาเล่าการเดินทางของพระบรมสารีริกธาตุในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ ที่ทางรัฐบาลอังกฤษซึ่งปกครองประเทศอินเดีย ในขณะนั้นเห็นสมควรถวายพระบรมสารีริกธาตุแด่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระองค์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ออกเดินทางไปอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ จากรัฐบาลประเทศอินเดีย กลับสู่สยามประเทศ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกอบพิธีบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ ณ พระเจดีย์บรมบรรพต (ภูเขาทอง) วัดสระเกศ เมื่อวันที่ ๒๓ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๔๒ (จากหนังสือ “๑๑๒ ปี แห่งการบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ จากกรุงกบิลพัสดุ์ สู่สยามประเทศ)

หลังจากนั้น ผู้เขียนรู้สึกปีติมาก ที่ได้กราบพระบรมสารีริกธาตุองค์จริง และนำไปเขียนลงในนสพ.คมชัดลึก ในคอลัมน์วิปัสสนาบนหน้าข่าว หน้า วันนี้…วันพระ เมื่อวันที่ ๒๓ ตุลาคม ๒๕๕๕ ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๑๑ ซึ่งเป็นวันปิยมหาราช เรื่อง “พระบรมสารีริกธาตุที่ภูเขาทอง กับพระพุทธเจ้าหลวง และเรื่องที่ไม่ได้เล่าในจดหมายเหตุ ”

ดังมีเนื้อหาตอนหนึ่งว่า …

พระพุทธเจ้าอยู่ที่นี่ …ภูเขาทอง วัดสระเกศ ประเทศไทย

เป็นเวลา ๑๑๒ ปีแล้ว ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม ) ออกเดินทางไปอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ จากรัฐบาลประเทศอินเดีย ที่ตั้งใจมอบให้ประเทศไทยโดยเฉพาะ ด้วยเป็นประเทศเดียวในโลก ที่กษัตริย์ เป็นพุทธมามกะ และตามข้อตกลง ที่เมื่อ พระบรมสารีริกธาตุกลับสู่สยามประเทศแล้ว ในหลวงรัชกาลที่ ๕ จะทรงแบ่งพระบรมสารีริกธาตุให้กับบรรดาประเทศที่รับถือพุทธศาสนาเช่นกัน

หลังการสรวจสอบข้อมูลกันเป็นระยะเวลานาน จนทราบว่าเป็นพระบรมสารีริกธาตุแห่งองค์สงเด็จพระสัมมาพุทธเจ้า จริง ในส่วนของศากยราชสกุล ซึ่งได้รับการแบ่งไปในคราวโทณพราหมณ์ แบ่งพระบรมสารีริกธาตุ หลังการถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระ

หลังพุทธกาลนั้น ในหลวงของเรา ก็ดำเนินการตามข้อตกลงทุกประการ ในช่วงเวลาที่ท่านนิมนต์พระจากประเทศต่างๆ มารับแบ่งพระบรมสารีริกธาตุ พระองค์ทรงจัดเตรียมเมนูอาหารด้วยพระองค์เอง ทำให้พระที่มาประเทศไทยในคราวนั้น ประทับใจในหลวงเราเป็นอย่างมาก พระจากที่ประเทศญี่ปุ่นเมือ่กลับไป จึงสร้างวัดขึ้นในนามของในหลวงรัชกาลที่ ๕ เพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุแห่งองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าไว้ด้วย

วันนี้วันปิยมหาราช ๒๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เป็นโอกาสดี ที่เราจะได้น้อมถึงพระองค์ท่านที่ทรงเป็นผู้นำกองทัพธรรม ที่ทำให้ประเทศไทยรอดพ้นจากการเป็นเมืองขึ้น ด้วยพระเมตตาและพระปัญญา แล้วยังทรงเลิกทาสในเรือนเบี้ย ให้ทุกคนมีอิสรภาพแห่งชีวิตเสมอกันด้วย

พระบรมสารีริกธาตุ แท้ๆ ของพระพุทธเจ้า ๑ ใน ๘ ส่วนสำคัญอยู่ที่ภูเขาทอง ประเทศไทย ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๕ จนถึงปัจจุบัน รวมทั้งพระไตรปิฎกโบราณที่ขุดพบในอัฟกานิสถานก่อนที่พระพุทธรูปจะถูกระเบิด ก็อยู่ที่ภูเขาทองเช่นกัน

หลังจากนั้น ผ่านไปอีกสี่ปี พ.ศ.๒๕๕๘ ผู้เขียนก็ได้มีโอกาสกราบสัมภาษณ์หลวงพ่อพระพรหมสิทธิอีกครั้งลงนิตยสาร “เนชั่นสุดสัปดาห์ ” ในช่วงที่ท่านได้รับมอบหมายให้รักษาการเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร

ผู้เขียนเปิดบันทึกความทรงจำจาก รายงานพิเศษ เรื่อง “พ่อดูแลลูก พี่ดูแลน้อง” หลักการบริหารคณะสงฆ์ของ ‘พระพรหมสิทธิ’ รักษาการเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ในนิตยสาร เนชั่นสุดสัปดาห์ ปีที่ ๒๓ ฉบับที่ ๑๑๘๖ วันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๘ จึงขอน้อมนำมารำลึกความทรงจำ กราบอาเศียรวาทหลวงพ่อพระพรหมสิทธิ ในวันครบรอบ ๖๔ ปี ชาตกาล ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓

“ตามหลักพระธรรมวินัย อยู่กันด้วยอาวุโสพรรษา คือกฎเกณฑ์ของพระสงฆ์ที่จะอยู่ร่วมกัน อย่างไม่มีปัญหา”

หลังจากที่มหาเถรสมาคม (มส.) โดย สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญโญ) เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กรรมการ มส. ในฐานะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช ได้มอบพระบัญชาสมเด็จพระสังฆราชแต่งตั้ง พระพรหมสิทธิ (ธงชัย สุขญาโณ) รักษาการเจ้าอาวาสวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร กรรมการ มส. และประธานสำนักงานกำกับดูแลพระธรรมทูตไปต่างประเทศ แทนพระพรหมสุธี (เสนาะ ปัญญาวชิโร) เมื่อวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๘ ที่ผ่านมา

              ก่อนที่ท่านเจ้าคุณพระพรหมสิทธิในขณะนั้น จะมาดำรงตำแหน่งที่เต็มไปด้วยความรับผิดชอบอันสูงยิ่งนี้ ท่านมีประสบการณ์ภาวนาไปพร้อมๆ กับการบริหารคณะสงฆ์ โดยดำรงตำแหน่งเจ้าคณะภาค ๑๐ ตลอดจน เป็นพระธรรมทูต ตัวแทนประเทศไทย ที่จาริกธรรมไปศึกษาประวัติศาสตร์เกี่ยวกับพระพุทธศาสนามาทั่วโลก และที่สำคัญคือ มีความเมตตาเป็นอย่างสูง

              และเมื่อวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๘ ที่ผ่านมาเป็นวันคล้ายวันเกิดท่าน อายุครบ ๕๙ ปี พรรษา ๓๙ ท่านได้ให้เนชั่นสุดสัปดาห์สัมภาษณ์ถึงประวัติชีวิตสั้นๆ ก่อนที่จะมาถึงวันนี้

              0 ท่านเจ้าคุณเกิดและเติบโตที่ไหน เหตุใดจึงบวช

              อาตมาเป็นชาวสระบุรี ครอบครัวทำการเกษตร บวชตอนแรกก็ไม่ได้ตั้งใจอยู่นาน แต่พอบวชแล้ว ก็อยู่ยาวมาเรื่อยๆ

              0 อะไรที่ทำให้อยู่ยาว

              เข้าใจว่า เป็นเรื่องของเหตุ ปัจจัยแแนะนำมา ก็เชื่อในเรื่องบุญกุศล ชาติที่แล้วเราอาจจะเป็นอย่างนี้มาแล้วหรือเปล่า ? และตอนนี้ ต้องบริหารคณะสงฆ์ ๖ จังหวัด ตั้งแต่อุบลราชธานี ศรีสะเกษ นครพนม ยโสธร มุกดาหาร และอำนาจเจริญ 

              0 หลักการภาวนาของท่านเจ้าคุณ

              ใช้พุทโธเป็นคำบริกรรม แล้วก็ต้องบริหารคณะสงฆ์ควบคู่กันไป จะไปเน้นเรื่องการปฏิบัติมากก็ไม่ได้ แต่ก็ต้องใช้เหมือนกัน

              0 บริหารคณะสงฆ์ด้วยหลักธรรม อย่างไร          

              คำสอนของพระพุทธเจ้ามีในหลักพระธรรมวินัยอยู่แล้ว คือเป็นลักษณะ พ่อดูแลลูก พี่ดูแลน้อง การที่พระบวชใหม่เข้ามาอันดับแรกก็คือ พี่ดูแลน้องก่อน พ่อดูแลลูก ก็คือครูบาอาจารย์ดูแลศิษย์ที่ทำให้คณะสงฆ์อยู่กันได้มาจนถึงปัจจุบัน โดยถือตามหลักพระธรรมวินัย อยู่กันด้วยอาวุโสพรรษา และกฎเกณฑ์พระธรรมวินัยคือ กฎเกณฑ์ของพระสงฆ์ ที่จะอยู่ร่วมกัน อย่างไม่มีปัญหา

              0 ธรรมยุตกับมหานิกายมีการดูแลกันอย่างไร

              เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันแล้ว ไม่มีปัญหา เพราะสายงานเราต้องทำงานร่วมกัน แม้แต่มหายาน เราก็ไปเกี่ยวข้องเยอะ ไม่ว่าจะเป็นจีน หรือที่อื่นก็ตาม แม้ว่ามหายานจะไม่ได้สอนเรื่องหลุดพ้นในวัฏฏะ แต่เขาก็สอนเรื่องโพธิญาณ ทำประโยชน์ให้กับสังคม เขาทำได้ดีด้วย อย่างวัดจีน เขาทำประโยชน์เพื่อประเทศชาติ เพื่อสังคมได้มากทีเดียว 

ประวัติ สุขญาโณภิกขุ โดยสังเขป

              พระพรหมสิทธิ ในขณะนั้น มีนามเดิมว่า ธงชัย สุขโข เกิดเมื่อวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๙ ปีมะแม อายุ ๕๙ ปี พรรษา ๓๙  บ้านเกิด เลขที่ ๑๙ หมู่ ๕ ตำบลเขาวง อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี บิดาชื่อ นายเสงี่ยม มารดาชื่อ นางตัน สุขโข หลังเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔ ได้เข้ารับการบรรพชา ณ.วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร โดยมีสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) ครั้นดำรงสมณศักดิ์ พระธรรมคุณาภรณ์ เป็นพระอุปัชฌาย์ จากนั้นสามเณรธงชัยได้คอยปรนนิบัติรับใช้สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) และศึกษาพระธรรมวินัยควบคู่กันไปด้วย จนได้เข้าพิธีอุปสมบทเมื่อวันที่ ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ ณ พระอุโบสถ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร โดยมีสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระพรหมคุณาภรณ์ เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่า “สุขญาโณ”

              หลังจากอุปสมบทก็ได้รับมอบหมายให้ดำรงตำแหน่งเลขานุการเจ้าอาวาสวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร ดูแลงานปกครอง ในขณะเดียวกันยังเป็นครูสอนพระปริยัติธรรม สำนักเรียนวัดสระเกศ เป็นกรรมการตรวจนักธรรมสนามหลวง พระพรหมสิทธินั้นได้เป็นที่เคารพนับถือในหมู่กว้างและเป็นที่ไว้วางใจของพระมหาเถระหลายรูป จึงนำมาสู่การดำรงตำแหน่งผู้รักษาการเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ซึ่งมีบรมบรรพต (ภูเขาทอง) ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า จากประเทศอินเดียมอบให้ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๕ อันเป็นศูนย์รวมใจคนไทยที่มีพระพุทธศาสนาเป็นรากฐานในการดำเนินชีวิต และเป็นศาสนาประจำใจไทยทั้งชาติ

งานทางด้านการศึกษา

ท่านได้สนับสนุนและส่งเสริมการศึกษาพระปริยัติธรรม โดยเป็นครูสอนพระปริยัติธรรมสำนักเรียนวัดสระเกศ เป็นเลขานุการประจำสำนักเรียน ทั้งแผนกธรรมและบาลี เป็นกรรมการตรวจประโยคนักธรรมสนามหลวง เพื่อให้พระภิกษุได้บรรยายและแสดงธรรมเป็นประจำ นอกจากนี้ ได้จัดให้พระภิกษุไปสอนศีลธรรมตามโรงเรียนและจัดพระภิกษุผู้ทรงคุณวุฒิไปแสดงปาฐกถาธรรม ให้การฝึกอบรมตามสถานศึกษาและองค์กรต่าง ๆ ด้านการศึกษาสงเคราะห์ ได้มอบทุนการศึกษาแก่พระภิกษุสามเณรที่สอบนักธรรมและบาลีของสำนักเรียนวัดสระเกศ

งานด้านการสาธารณูปการ

ท่านได้รับมอบหมายจากเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ให้ดำเนินการก่อสร้างศาลารับรองและกุฏิ รวมทั้งบูรณปฏิสังขรณ์โรงเรียนพระปริยัติธรรม ตึกสมเด็จญาโณทยมหาเถระ (พ.ศ. ๒๕๐๑) และเป็นประธานดำเนินการปฏิสังขรณ์พระอุโบสถและหอไตรวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร

งานด้านการสาธารณสงเคราะห์

ได้ให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางธรรมชาติตามโอกาสอันควรตลอดมา อาทิ ได้มอบเครื่องนุ่งห่ม ให้แก่ประชาชนในถิ่นทุรกันดารในเขตปกครองหนตะวันออก และมอบปัจจัย อัฐบริขารที่จำเป็นให้แก่พระภิกษุสามเณรที่ประสบอุทกภัยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ รวมทั้งได้มอบเงินช่วยเหลือผู้ประสบธรณีพิบัติภัย (สึนามิ) ผ่านสำนักนายกรัฐมนตรีและสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ในนามวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร

งานการต่างประเทศ

ท่านเป็นพระเถระที่สนองงานสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) ในด้านการต่างประเทศได้ไปเยี่ยมพระธรรมทูตไทยที่ปฏิบัติศาสนกิจในต่างประเทศจำนวนหลายครั้ง เช่น สหราชอาณาจักร, สหรัฐอเมริกา, ประเทศสวีเดน , สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นต้น และยังเป็นหัวหน้าพระธรรมทูตสายที่ ๖ ดูแลพระธรรมทูตแถบสแกนดิเนเวียและสหรัฐอเมริกา และในคราวที่พระธรรมทูตได้ประสบอุบัติเหตุก็ได้ช่วยเหลือแบบพี่น้องสหธรรมิก ท่านเป็นพระเถระที่ดูแลคณะสงฆ์อย่างเต็มกำลังตามรอยหลวงพ่อสมเด็จพระพุฒาจารย์ จึงเป็นที่เคารพศรัทธาในวงกว้าง

เข้าเฝ้าสมเด็จพระสันตปาปา

พระเดชพระคุณพระพรหมสิทธิในขณะนั้น และคณะ อาทิ พระเทพโพธิวิเทศ พระราชธีราจารย์ พระราชกิจจาภรณ์ พระศรีคุณาภรณ์ ในขณะนั้น และคณะสงฆ์จำนวนมากได้เดินทางไปยังสำนักวาติกัน เพื่อเข้าเฝ้าสมเด็จพระสันตปาปาฟรานซิส ประมุขคริสตจักรโรมันคาทอลิก ได้หารือเกี่ยวกับด้ารการศึกษาของพระสงฆ์ไทยที่ไปต่างประเทศ ถือเป็นครั้งแรกในรอบ ๓๐ ปี ที่คณะสงฆ์ไทยเข้าเฝ้าสมเด็จพระสันตปาปาถือเป็นความร่วมมือที่สำคัญระหว่างศาสนาอันสำคัญที่นำมาสู่ความเข้าใจระหว่างศาสนาและอยู่ร่วมกันอย่างสันติ

(ขอขอบคุณ ข้อมูลประวัติ บางส่วนจาก wikipedia)

อาเศียรวาท ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓ ชาตกาล ‘สุขญาโณภิกขุ’ รำลึกความทรงจำ…” พ่อดูแลลูก พี่ดูแลน้อง” หลักการบริหารคณะสงฆ์ของพระพรหมสิทธิ ในขณะนั้น โดย มนสิกุล โอวาทเภสัชช์ นิตยสาร เนชั่นสุดสัปดาห์ ปีที่ ๒๓ ฉบับที่ ๑๑๘๖ วันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๘

The post อาเศียรวาท ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓ ชาตกาล ‘สุขญาโณภิกขุ’ รำลึกความทรงจำ…” พ่อดูแลลูก พี่ดูแลน้อง” หลักการบริหารคณะสงฆ์ของพระพรหมสิทธิ ในขณะนั้น appeared first on Manasikul Online.

และปรารถนาจะให้ทุกคนพ้นจากทุกข์ในสังสารวัฏ

สามารถพึ่งตนเองได้ ดับทุกข์ได้ด้วยกำลังสติปัญญาของตนเอง

หากทว่า ระหว่างการเดินทางจากต้นทางไปสูปลายทางแห่งทุกข์

สหธรรมมิก กัลยาณธรรม สังฆะ …

และ พระอุปัชฌาย์อาจารย์ เป็นผู้ที่มีความสำคัญมากในชีวิต

ที่จะช่วยให้เราอบอุ่นใจที่จะเดินไปบนหนทางนี้

จนกว่าจะผ่านพ้นอุปสรรคทั้งภายนอกและกิเลสภายในใจไปได้

อย่างโดดเดี่ยวแต่ไม่เดียวดาย

ใครมีเพื่อน ที่เมตตาเราประดุจพี่น้อง

หรือได้เป็นลูกศิษย์ครูบาอาจารย์ที่เปี่ยมไปด้วยความกรุณา

จึงนับว่าโชคดี

ที่นอกจากจะได้เกิดในแผ่นดินไทย ได้พบพระพุทธศาสนาแล้ว

ยังได้มีโอกาสปฏิบัติธรรมและบวชเรียนกับพระอุปัชฌาย์ที่เอาใจใส่ทุกย่างก้าว

จนจิตสามารถเข้าถึงพระรัตนตรัยได้ในที่สุด

ตลอดเส้นทางของการฝึกตน จึงต้องเต็มเปี่ยมไปด้วยศรัทธาปสาทะอันบริบูรณ์

กรปรไปด้วย สติ สมาธิ และปัญญารู้รอบในกายใจ

และที่ขาดไม่ได้คือ สหธรรมมิกบนหนทางธรรม

ที่จะช่วยให้เรากลับมาเรียนรู้ตนเอง

จนกว่าจะแจ่มแจ้งในธรรมที่ปรากฏทุกลมหายใจเข้า-ออก

ตามรอยเท้าพระพุทธองค์ ตลอดสองพันหกร้อยกว่าปีที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน

ข้าพเจ้าเปิดบันทึกเมื่อวันที่ ๘ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๖๐

ในพื้นที่ซึ่งถูกเก็บไว้ในลิ้นชักกลางอากาศ

บทความนี้ได้เคยตีพิมพ์มาแล้วสองครั้ง

ในนิตยสารเนชั่นสุดสัปดาห์ และ นสพ.คมชัดลึก เมื่อราวปี พ.ศ.๒๕๖๐

ในวันนี้ วันที่ข้าพเจ้าระลึกถึงสายสัมพันธ์ทางธรรมตลอดสิ่สิบกว่าปีที่ผ่านมา

แล้วข้าพเจ้าก็พบครูบาอาจารย์ที่อยู่บนเส้นทางนี้ตลอดสาย

ระหว่างการเดินทางไปวัดหนองป่าพง กับ วัดสระเกศฯ

จึงขอน้อมนำบทความแห่งสายสัมพันธ์ฉันครูกับศิษย์มาแบ่งปันกันอีกครั้ง

ในวันที่ฝนตกลงมาด้วยความเมตตาต่อผืนแผ่นดิน

จนเขียวชะอุ่มไปทั่วผืนปฐพี…

จากที่มาของสายสัมพันธ์อันงดงาม

ที่ถักทอมาตั้งแต่สมัย พระโพธิญาณเถร (หลวงพ่อชา สุภัทโท)

กับ ท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร )

สู่ “สายธารธรรม จากวัดหนองป่าพง ถึงวัดสระเกศ

จาก หลวงพ่อสมเด็จฯ ถึงหลวงปู่ชา”

จากต้นเรื่องโดยท่านเจ้าคุณอาจารย์พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) ในครั้งนั้น

เล่าเรื่องนี้ให้ฟัง จากหนังสือเล่มนี้…

ธรรมะปรารภยามเช้า-ค่ำ : สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ)

“ก่อนที่พระโพธิญาณเถร (หลวงพ่อชา สุภัทโท) จะอาพาธ ท่านได้ฝากให้ท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร ) ช่วยดูแลวัดหนองป่าพงด้วย โดยเฉพาะลูกศิษย์ที่เป็นฝรั่ง ท่านเกรงว่า พระฝรั่ง จะอยู่ในเมืองไทยลำบาก อันเกี่ยวกับข้อกฎหมาย และความไม่เข้าใจของฝ่ายปกครอง

“ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นจากวัยหนุ่มสู่วัยชรา หาได้แปรเปลี่ยนไปตามกาลเวลา แม้เจ้าประคุณสมเด็จฯจะได้รับสถาปนาขึ้นเป็นพระราชาคณะชั้นสมเด็จ จนเมื่อหลวงพ่อชาละสังขารไปแล้ว แต่ความผูกพันก็หาได้ลดน้อยเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ยังคงถูกถักทอผ่านคำบอกเล่า ระหว่างลูกศิษย์ของทั้งสองฝ่ายรุ่นแล้วรุ่นเล่า

“ลูกศิษย์ที่อยู่ในสาขาต่างๆ ของหลวงปู่ชา หรือแม้แต่ลูกศิษย์ในสาขาต่างประเทศ หากผ่านมากรุงเทพฯ ก็จะมาแวะกราบคาราวะเจ้าประคุณสมเด็จ ฯ เสมือนครั้งเมื่อหลวงพ่อชายังมีชีวิตอยู่ หากวันไหนตรงกับวันพระอุโบสถ ก็จะร่วมลงสังฆกรรม ฟังสวดพระปาฏิโมกข์ ร่วมกับพระสงฆ์ ในพระอารามด้วยทุกครั้ง แม้เจ้าประคุณสมเด็จฯ หากผ่านไปทางวารินทร์ ก็จะแวะไปที่วัดหนองป่าพงเสมอ บางครั้งหากลูกศิษย์วัดสระเกศ มีความประสงค์จะปฏิบัติพระกรรมฐานเจ้าประคุณสมเด็จฯ ก็จะส่งให้ไปอยู่วัดหนองป่าพงเช่นกัน …”

นำมาสู่ ความงดงามของสายสัมพันธ์ทางธรรม ที่ยังดำรงคงอยู่ในปัจจุบัน

จากเมื่อวันที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๖๐ คณะศิษย์พระโพธิญาณเถร (ชา สุภัทโท) จากหลากหลายประเทศ  เดินทางมาสักการะรูปเหมือนเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถร ) และเข้ากราบคารวะ พระพรหมสิทธิ เจ้าอาวาสวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร  นำโดย พระวิเทศพุทธิคุณ (พระอาจารย์อมโร) เจ้าอาวาสวัดอมราวดี ประเทศอังกฤษ พระครูอุบลภาวนาวิเทศ (พระอาจารย์เกวลี ) เจ้าอาวาสวัดป่านานาชาติ จังหวัดอุบลราชธานี พระอามิต อุปสโม (วัดป่านานาชาติ) พระแกรม รุจิโร (วัดอัมราวดี) และ พระแฟร์นันโด รฏฺฐปาโล (วัดป่านานาชาติ)

ซึ่งจริง ๆ แล้ว วัตรปฏิบัติของคณะสงฆ์จากวัดหนองป่าพงและครูบาอาจารย์วัดสระเกศ มิได้เพิ่งเริ่มต้นขึ้นในปีนี้ หากสืบเนื่องมาตั้งแต่สายสัมพันธ์ของอาจารย์กับศิษย์ นับเนื่องตั้งแต่เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ กับ พระราชสุเมธาจารย์ (หลวงพ่อสุเมโธ) ตั้งแต่ ปี พ.ศ.๒๕๐๙ เป็นต้นมา

ดังที่ หลวงพ่อสุเมโธกล่าวไว้ว่า

” พ.ศ.๒๕๐๙ เป็นปีแรกที่อาตมาได้มาเมืองไทย ก็ได้พบ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ ในปีนั้น ขณะที่ท่านกำลังจะไปเวียงจันทร์  อาตมายังเป็นฆราวาสอยู่ และเป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรุงเทพฯ ตั้งใจจะบวชเป็นพระ

“หลังจากบวชเป็นพระที่วัดศรีสะเกษ จ.หนองคายแล้ว ท่านเจ้าคุณพระธรรมปริยัติมุนี พระอุปัชฌาย์ก็ส่งไปอยู่กับหลวงพ่อชา ที่จังหวัดอุบลราชธานี  จากนั้น พระอุปัชฌาย์อาตมาก็พามาพบท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ ที่วัดสระเกศ  ตอนนั้นท่านสมณศักดิ์ที่พระพรหมคุณาภรณ์ ท่านบอกว่า เวลาเวลาที่มีกิจมากรุงเทพฯ ก็ให้มาพักที่วัดสระเกศได้ ซึ่งตอนนั้นได้มาพักที่วัดสระเกศหลายสัปดาห์ ทำเรื่องวีซ่า ธุระหลายอย่าง หลังจากนั้นก็เวลามากรุงเทพฯ ก็มาพักที่วัดสระเกศเป็นประจำ”

“เวลามาพัก เจ้าประคุณสมเด็จพุฒาจารย์ ชอบชวนสนทนาเรื่องการปฏิบัติ ท่านอยากรู้ว่า เราปฏิบัติอย่างไร แล้วท่านก็นิยมชมชอบหลวงพ่อชามาก ท่านอยากจะช่วยหลวงพ่อชาตามกำลังความสามารถของท่าน เพื่อให้คำสอนของหลวงพ่อชาเผยแผ่ไปให้ประชาชนชาวไทยได้”

“เวลาหลวงพ่อชาส่งอาตมาไปอยู่ประเทศอังกฤษ เจ้าประคุณสมเด็จก็ช่วยเป็นธุระให้เราเป็นพระอุปัชฌาย์ได้ เพื่อเกื้อกูลให้ชาวต่างประเทศได้บวชเรียน หลังจากที่หลวงพ่อชาอาพาธเป็นอัมพาตถึง 10 ปี จนมรณภาพ เจ้าประคุณสมเด็จฯ ช่วยพระในวัดหนองป่าพงมาก ท่านเป็นห่วงพระเวลาอาพาธ ท่านจึงรับเป็นเจ้าคณะภาค 10 เพื่อช่วยพระในวัดหนองป่าพงด้วย อาตมาอยู่ประเทศอังกฤษก็พยายามกลับมาทุกปีเหมือนเดิน เวลากลับมาก็ได้มากราบสมเด็จพระพุฒาจารย์ก่อน และพักที่วัดสระเกศ ”

จากนั้นเป็นต้นมา คณะศิษย์สายวัดหนองป่าพงจึงถือเป็นวัตรปฏิบัติต่อพ่อแม่ครูอาจารย์ที่วัดสระเกศ เช่นเดียวกับพ่อแม่ครูอาจารย์ที่วัดหนองป่าพง จนถึงทุกวันนี้

ทุกปีคณะศิษย์จากวัดหนองป่าพงทั่วโลกที่เดินทางกลับมาร่วมงานอาจาริยบูชา หลวงปู่ชา ก็จะเดินทางมาพักที่วัดสระเกศ โดยยังคงรักษาวัตรปฏิบัติปกติ อาทิ บิณฑบาต และลงปาติโมกข์กับคณะสงฆ์ที่วัดสระเกศทุกครั้ง 

จึงไม่น่าแปลกใจที่วัดอมราวดี ในประเทศอังกฤษ ได้หล่อรูปเหมือนเจ้าประคุณสมเด็จฯ ไว้สักการะบูชาด้วยความกตัญญูเช่นกัน

เจ้าประคุณสมเด็จฯ แสดงธรรมไว้ใน “ธรรมะปรารภยามเช้า-ค่ำ “ ตอนหนึ่งว่า

“…อย่าให้กิเลสทำลายความเป็นพี่น้อง

ขอโอกาสย้ำว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญทางพระพุทธศาสนา

ถ้าปฏิบัติได้อย่างนี้ พระพุทธศาสนาขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะเป็นประโยชน์แก่โลกอย่างยาวนาน

แต่ถ้าเรามีความรู้สึกแยกจากกันเมื่อไร พระพุทธศาสนาจะมั่นคงอยู่ได้แค่ไหน เพียงไรนั้น เราก็ไม่สามารถจะคาดเดาได้ 

ถ้าเรายังปฏิบัติกันในลักษณะอย่างเป็นพี่น้องกัน เป็นพ่อ เป็นแม่ เป็นลูกกัน เราก็จะสามารถรักษาพระพุทธศาสนาไว้ได้ “

ดังเช่นสายธารธรรม จากวัดหนองป่าพง ถึงวัดสระเกศ จาก หลวงพ่อสมเด็จฯ ถึงหลวงปู่ชา สืบเนื่องมาจนถึง หลวงพ่อสุเมโธ หลวงพ่ออมโร พระอาจารย์ปสันโน พระอาจารย์ชยสาโร และอีกหลายๆ ท่าน มาจนถึงพระอาจารย์เกวลิน และศิษย์รุ่นต่อๆ มาอย่างไม่ขาดสาย

ดังในวัดหนองป่าพง จังหวัดอุบลราชธานี หลวงปู่ชา สุภัทโท ก็ได้มีดำริสร้างกุฏิหลวงพ่อสมเด็จฯ วัดสระเกศฯ ไว้ด้วย

เป็นวัตรปฏิบัติของครูบาอาจารย์ที่เป็นแบบอย่าง จากพี่ถึงน้อง ที่ผูกพันกับอย่างเป็นหนึ่งเดียว ไม่เพียงสองวัดนี้เท่านั้น หากหมายถึงความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของคณะสงฆ์ทั้งสังฆมณฑลด้วย

The post ธรรมะอกาลิโก “สายธารธรรม จากวัดหนองป่าพง ถึงวัดสระเกศ จาก หลวงพ่อสมเด็จฯ ถึงหลวงปู่ชา” appeared first on Manasikul Online.