พระครูประโชติรัตนานุรักษ์ วัดรัตนานุภาพ

     ๏ ต่อ เนื่องเบื้องต่อหน้า    ต่อตา

ลม ที่มารบีฑา                        ด่าวดิ้น

หาย ไปแต่กายา                   นามนั่น ยังอยู่

ใจ สู้พุทธบ่สิ้น                      ต่อไว้ ให้ดำรง

๏ ให้ ตายไม่เลิกล้ม             ความดี

อุ ดมการณ์ที่มี                        พรั่งพร้อม

ดม ไรสู่ศึกฝึกดี                      ไม่ย่น ย่อท้อ

การณ์ ที่ชีวิตน้อม                   ต่อสู้ หมู่มาร

๏ พระครู ผู้พลิกฟื้น             ผืนดิน

ประโชติ รักษาถิ่น                  ไม่ทิ้ง

รัตนา ว่ายลยิน                       ที่พึ่ง หมู่ชน

นุรักษ์ ยกศาสน์หิ้ง                 ดั่งแม้น ชีพตน

๏ วัด นี้ต้องไม่ร้าง              พุทธศาสน์

รัตนา ประกาศ                       รักษ์ไว้

นุ น้อมนำทุกชาติ                  สืบต่อ กูลเกื้อ

ภาพ พุทธดำรงได้               คู่พื้น แผ่นดิน ๚๛

“ต่อลมหายใจ ให้อุดมการณ์” จากบันทึก “เรียงถ้อยร้อยธรรม” โดย พระครูใบฎีกามงคล วชิรปัญโญ เรื่อง ปัญญวชิรา ภาพ

The post “ต่อลมหายใจ ให้อุดมการณ์” จากบันทึก “เรียงถ้อยร้อยธรรม” โดย พระครูใบฎีกามงคล วชิรปัญโญ เรื่อง ปัญญวชิรา ภาพ appeared first on Manasikul Online.

บทกวีที่มีลมหายใจแห่งธรรม …

ดอกไม้น้อยอหังการ จะบานแต้มโลก

โดย พระครูใบฎีกามงคล วชิรปัญโญ

           ๏ ดอกไม้ในเมืองใหญ่            ขาวดอกไม้ในเมืองหม่น

ดอกบานในใจคน                             เป็นดอกผลแห่งเมตตา

           ๏ จะบาน ฉันจะบาน              จะกล้าหาญบานเบ่งอ้า

มีชีวิตชีวา                                       บานทายท้าลมแดดฝน

๏ แม้ว่าไม่ยิ่งใหญ่                  อันใครใครก็ไม่สน      

ผลิดอกบอกอดทน                           แต้มโลกจนเป็นโลกงาม

๏ ไม่แพ้แม้แดดแรง                บานกล้าแกร่งลมแล้งน้ำ          

บานชื่นทุกโมงยาม                           แต้มความงามให้โลกนี้

๏ ไม่โทษไม่ถามใคร               ไม่ว่าดอกใดใดที่       

ไม่ทวงถามประดามี                          กับดอกที่ไม่เบ่งบาน

๏ แม้จะเป็นดอกน้อย             จะค่อยค่อยแตกกิ่งก้าน

ค่อยผลิดอกออกบาน                        จะสร้างงานให้โลกงาม

๏ จงบาน เธอจงบาน              เธอจะผ่านความบอบซ้ำ

สลัดกลีบอันลีบลำ                            เป็นปุ๋ยชำให้ดอกใหม่

๏ บานเถิด ช่วยกันบาน           โลกสวรรค์นั้นสร้างได้

แม้ดอกน้อยไม่เป็นไร             ขอให้เธอไม่หยุดบาน ๚๛

ดอกไม้น้อยอหังการ จะบานแต้มโลก

พระครูใบฎีกามงคล วชิรปัญโญ เรื่อง  ปัญญวชิรา ภาพ

The post ดอกไม้น้อยอหังการ จะบานแต้มโลก โดย พระครูใบฎีกามงคล วชิรปัญโญ appeared first on Manasikul Online.

อ่านบทกวีภาวนา …

อ่าน ความคิด พระครูใบฎีกามงคล วชิรปัญโญ

พระครูใบฎีกา…ผู้บวชมาเรียนรู้ตามวิถี
มงคล…และมีปณิธานนำความดีสู่ชีวิตผู้คน
วชิรปญฺโญ…ยังคงค้นหาและฝึกฝนเพื่อพัฒนาตนและผู้อื่น

อัสดงหรือรุ่งอรุณ

โดย

พระครูใบฎีกามงคล วชิรปัญโญ เรื่อง  ปัญญวชิรา ภาพ

          ๏ ช่วงชีวิตครึ้มเทา        ทอดทาบเงาสรรพสิ่ง

ลวงเลศหรือเท็จจริง                 หนทางยิ่งมืดยิ่งมน

          ๏ ฤาสุขฤาทุกข์เศร้า       ความหม่นเหงาเฝ้าสับสน

สุขแท้แต่ทุกข์ปน                     ยังระคนในชีวิต

๏ ชีวิตคือเลือกเฟ้น        เลือกให้เป็นเลือกถูกผิด   

ชีวิตคือความคิด                     ผลผลิตคือการกระทำ

๏ อยู่ที่จะเลือกสรร        ให้ตะวันอันคืนค่ำ

ให้ชีวิตสีดำ                           หรือจะทำให้สดใส                            

๏ แท้จริงแล้วล้วนงาม    มีความจริงสิ่งดีให้

หากเรารู้ความหมาย                และเข้าใจอย่างแท้จริง

๏ เมื่อยามอัสดง           ฟ้าค่ำลงคงงามยิ่ง

ปล่อยวางอย่างแท้จริง              ให้ทุกสิ่งอยู่วันวาน

๏ ทุกข์มาอย่าข้ามวัน     เหมือนคืนวันอันผันผ่าน

ปล่อยไปไม่ถือนาน                  ให้วันวานอยู่ในที่

๏ โลกนี้มีโอกาส            หากพลั้งพลาดเมื่อวานนี้

โลกมอบโอกาสดี                     วันพรุ่งมีให้แก้ตัว

๏ ที่สุดของความงาม      คือห้วงยามไม่มืดหลัว

ปัจจุบันอันรู้ตัว                       ไม่เมามัวกาลอื่นใด

๏ ปัจจุบันขณะ            ละอดีตปิดอนาคตไว้

วางตัวและวางใจ                     ไว้ที่ความงามปัจจุบัน ๚๛

The post อัสดงหรือรุ่งอรุณ โดย พระครูใบฎีกามงคล วชิรปัญโญ เรื่อง ปัญญวชิรา ภาพ appeared first on Manasikul Online.

ลมหายใจของชีวิต ชีวิตของลมหายใจ

โดย พระครูใบฎีกามงคล วชิรปัญโญ เรื่อง  ปัญญวชิรา ภาพ

ลมหายใจของชีวิต ชีวิตของลมหายใจ

           ๏ หนึ่งชีวิตชีวา                      คุณว่ายาวนานแค่ไหน

ไหนลองสูดหายใจ                           เข้าไปให้สุดใจลึก

           ๏ แล้วกลั้นไม่ออกมา              ดูแววตาความรู้สึก     

นับเนื่องเป็นเครื่องตรึก                     นึกถึงลมหายใจออก

๏ งั้นหายใจออกพลัน             ออกแล้วกลั้นตามคำบอก

                                เอาลมสู่ข้างนอก                              แล้วไม่กรอกกลับเข้าไป

๏ ย่อมอึดอัดขัดเคือง              ถือเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่

                                หายใจเข้าไม่ออกไป                         หายใจออกไม่เข้ามา

๏ เรามีหนึ่งชีวิต                     ผูกติดโยงด้วยคุณค่า

                                ๑ ลมหายใจได้มา                            นั่นบอกว่า ๑ ชีวิต

๏ ชีวิตเลวหรือดี                     ขึ้นอยู่ที่รู้ถูกผิด

เราล้วนได้ชีวิต                                  ที่ลิขิตด้วยมือเรา

๏ จะสูงส่งต่ำช้า                     ฉลาดกล้าหรือโง่เขลา

                                หนักอึ้งหรือวางเบา                           ขึ้นกับเราเองทั้งนั้น

๏ ๑ ลมหายใจนี้                    จงทำดี จงเลือกสรร

จงรู้ค่าของมัน                                   จงกำนัลแก่โลกนี้

๏ อย่าให้ลมหายใจ                 ผ่านไปเป็นลมที่

                                ผ่านไปเปล่าเปล่าชีวี                          มิมีความดีเพิ่มพูน

๏ เพราะไม่รู้ครั้งใด                  จะเป็นลมสุดท้ายสิ้นสูญ

เมื่อไม่มีดีเกื้อกูล                              ลมหายใจจะอาดูรชีวิต ๚๛

พระครูใบฎีกามงคล วชิรปัญโญ  พระผู้รักกาพย์กวี สื่อสารธรรม

The post ลมหายใจของชีวิต ชีวิตของลมหายใจ : พระครูใบฎีกามงคล วชิรปัญโญ เรื่อง  ปัญญวชิรา ภาพ appeared first on Manasikul Online.