Home Resources

Resources

    ไม่ต้องแข่งกับใคร แค่เดินไปในเส้นทาง…สร้างสันติสุข โดย พระมหาประสิทธิ์ ญาณปฺปทีโป

    เคยรู้สึกเหนื่อยไหม กับการวิ่งไปข้างหน้าไม่หยุดหย่อน ...อย่างไม่รู้ตัว กว่าจะรู้สึกตัว สังขารก็ไม่ไหวแล้ว จะไปปฏิบัติธรรมก็ลำบาก เพราะทุกอย่างต้องอดทน ฝืนความสะดวกสบายสารพัด แท้จริงแล้ว การปฏิบัติธรรม ก็คือ การดำเนินชีวิตอยู่บนทางสายกลาง ไม่วิ่งเร็วเกินไปจนหอบ หรือไม่ช้าเกินไปจนไม่รับรู้อะไรเลย

    รำลึกวันวาน มโนปณิธาน พระราชกิจจาภรณ์ ตอนที่ ๖. สืบทอดพระพุทธศาสนาแบบพระบ้านๆ

    ยามเช้า... เมื่อตื่นขึ้นมาคราวใด พร้อมกับความรู้สึกตัวที่ชัดเจน สดชื่น ่ รับรู้ถึงลมหายใจ ความคิดแรก และการขยับกายไปทำกิจวัตรประจำวัน เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าด้วยการสวดมนต์ทำวัตรเช้า เตรียมอาหารใส่บาตรพระสงฆ์ที่เดินมาบิณฑบาตด้วยเท้าเปล่า นับเป็นของขวัญอันวิเศษในชีวิต ที่ได้มีโอกาสสัมผัสถึงพระพุทธศาสนาที่มีชีวิตและลมหายใจอุ่นๆ มาจนถึงทุกวันนี้...

    “ศาสนิกสัมพันธ์” ถอดบทเรียนอันล้ำค่า “เยี่ยมพระพบปะโยม” โดย พระมหาขวัญชัย กิตฺติเมธี ป.ธ.๙,ดร.

     Socially Engaged Buddhism พระพุทธศาสนาเพื่อรับใช้สังคม คำนี้แท้จริงแล้วไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นในยุคนี้ หากย้อนกลับไปในสมัยพุทธกาล นับตั้งแต่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ความจริงอันประเสริฐ พระองค์มิได้ประกาศศาสนา หากแต่พระองค์ทรงประกาศความจริง ความจริงในกายใจที่ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม เมื่อพบก็คือสิ่งเดียวกัน อนิจจัง...

    สามเณรน้อยฝึกตน ทนหิว เบื้องหลัง “สามเณรปลูกปัญญาธรรมปี ๗” โดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท

    หลายสัปดาห์ก่อนเล่าถึงวิธีการแจกภัตตาหารของวัดป่าไทรงามไปแล้ว วันนี้พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท เมตตาเล่าวิถีของการฉันน้ำปานะที่นี่ หลายคนอาจจะคิดว่าการฉันน้ำปานะเฉยๆ คงไม่มีอะไรมาก เพียงแค่เอาน้ำที่ท่านอนุญาตให้ทำเป็นน้ำปานะแล้วก็ให้สามเณรได้ฉัน นั่งฉันตรงไหนก็ได้ แต่สำหรับวิถีวัดป่าสายหลวงปู่ชา สุภัทโท นั้นมีรายละเอียดตามพระวินัย

    “เข้าใจ เชื่อใจ และเผื่อใจ” สามหลักการสานสัมพันธ์ โดย พระมหาประสิทธิ์ ญาณปฺปทีโป

    วันนี้วันพระ ๑ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๖๒ แรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๗ ทำวัตร ไหว้พระ สวดมนต์ ไปวัดทำบุญ แล้วอย่าลืมกลับมาดูใจตนเอง วันนี้เรามีอะไรที่ต้องแก้ไขปรับปรุงตัวเองบ้าง

    ครู-ศิษย์-กัลยาณมิตร กับครอบครัวเพื่อชีวิตดีงาม ในวันเดินทางไปจาริกธรรมในสหรัฐอเมริกา (๑) โดย พระครูสมุห์สุพัฒน์ อนาลโย

    ครั้งแรกในการเดินทางไปจาริกธรรมในสหรัฐอเมริกา กับการเตรียมตัวการเดินทางอันอบอุ่นไปด้วยพี่น้องสหธรรมมิก ท่ามกลางครูบาอาจารย์ ลูกศิษย์ ญาติธรรม และที่ขาดไม่ได้คือ "ครอบครัวกลุ่มเพื่อชีวิตดีงาม" สังฆะพระวิทยากรผู้บุกเบิกงานค่ายสร้างสรรค์ ในนามสำนักงานส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และความมั่นคง

    รำลึกวันวาน มโนปณิธาน พระราชกิจจาภรณ์ ตอนที่ ๒๓.“สร้างพระนักเขียน เขียนโลกให้ถึงธรรม”

    การกลับมาอีกครั้งของ มโนปณิธาน พระราชกิจจาภรณ์ (เทอด ญาณวชิโร) เป็นการรำลึกในพระคุณอันยิ่งใหญ่ของพ่อแม่ครูอาจารย์ ที่ผ่านการเคี่ยวกรำในการภาวนาอย่างอุกฤษฎ์ ในทุกๆ ด้านของชีวิตพระภิกษุ พระที่แท้ย่อมให้สติปัญญากับผู้คนฉันใด มโนปณิธานท่านอาจารย์เจ้าคุณ ก็ให้สติปัญญาแก่ผู้เขียนฉันนั้น อีกทั้งยังให้แนวทางการดำเนินชีวิตที่สงบเย็นและเป็นประโยชน์...
    โลกรอดได้เพราะเข้าใจกันและกัน โดย พระพิทยา ฐานิสสโร

    ท่องไปใน “เบลเกรด” ประเทศเซอร์เบีย…โลกรอดได้ เพราะเข้าใจกันและกัน โดย พระพิทยา ฐานิสสโร

    การเดินทางครั้งใหม่ของบาตรเดียวท่องโลก ท่องไปใน "เบลเกรด" ประเทศเซอร์เบีย เรียนรู้ความสงบภายในใจ หลังสงครามที่ผ่านมากว่า ๒๐ ปี กับ พระพิทยา ฐานิสสโร โลกรอดได้ เพราะเข้าใจกันและกัน

    ธรรมะอกาลิโก “สายธารธรรม จากวัดหนองป่าพง ถึงวัดสระเกศ จาก หลวงพ่อสมเด็จฯ ถึงหลวงปู่ชา”

    ข้าพเจ้าเชื่อว่า พระพุทธองค์ทรงเมตตาพุทธบุตร พุทธสาวิกาทุกคน และปรารถนาจะให้ทุกคนพ้นจากทุกข์ในสังสารวัฏ สามารถพึ่งตนเองได้ ดับทุกข์ได้ด้วยกำลังสติปัญญาของตนเอง หากทว่า ระหว่างการเดินทางจากต้นทางไปสูปลายทางแห่งทุกข์ สหธรรมมิก กัลยาณธรรม สังฆะ ... และ พระอุปัชฌาย์อาจารย์...

    รำลึกวันวาน…มโนปณิธาน พระราชกิจจาภรณ์ (ตอนที่ ๕) วิถีแห่งศรัทธารักษาป่า

    ความเดิมจากตอนที่แล้ว ... หลังจากที่สามเณรเทอด วงศ์ชะอุ่ม บวชได้หนึ่งพรรษาก็เรียนนักธรรมชั้นตรี ฝึกท่องบทสวดมนต์และฝึกอ่านอักษรธรรมสำหรับเทศน์ตามประเพณีอีสาน พอเข้าพรรษาที่สอง หลวงพ่อวัดปากน้ำ พระมงคลธรรมวัฒน์(บุญจันทร์ จตฺตสลฺโล) ซึ่งเป็นครูบาอาจารย์ของท่านรูปแรก ต้องการให้ท่านได้เปรียญจึงส่งไปเรียนบาลี แต่มีเหตุต้องให้ย้ายกลับมาหลังออกพรรษา และท่านได้ข่าวว่า โยมพ่อกับโยมแม่ท่านอยากให้สึก ซึ่งในใจขณะนั้นท่านยังไม่อยากสึก เป็นเหตุให้ตัดสินใจไปอยู่กับพระอาจารย์มหามังกร ปญฺญาวโร ตอนที่หลวงพ่อวัดปากน้ำถามว่าใครบ้างที่จะไปอยู่อุปัฏฐากท่านในป่า สามเณรเทอดก็อาสา ... และนั่นคือจุดเปลี่ยนชีวิตอีกครั้งของเณรน้อยกลางป่าใหญ่ ในวัดร้างที่ไม่มีชาวบ้านกล้าล่วงล้ำกล้ำกลายเข้าไปในเวลาต่อมาถึง ๔ ปี...

    TRENDING RIGHT NOW